Dictionary

All Word

14351 कर्मेन्द्रिय ना. बाह्य क्षेत्रमा काम गर्ने मुख्य इन्द्रिय, मुख, हात, गोडा, गुदद्वार र उपस्थ- यी पाँच इन्द्रिय।
14352 कऱ्याँसो ना. हे. करेंसो।
14353 कऱ्याककुरुक ना. १. कुनै दह्रो, झुरिएको वा सुकेको काठ आदि भाँचिदा आउने वा सुनिने आवाज; मऱ्याकमुरुक।
14354 कऱ्याककुरुक ना. २. यताउति फैलिएको कुरो वस्तुलाई एकै ठाउँमा समेटी पोको पार्दा निस्कने शब्द।
14355 कऱ्याककुरुक ना. क्रि.वि. ३. सुकेको वा झुरिएको काठ आदि भाँचिंदा आवाज सुनिने किसिमले।
14356 कऱ्याक्क क्रि.वि. दह्रो काठ आदि एकैचोटि भाँच्दा वा भाँचिंदा आवाज सुनिने गरी करक्क; मऱ्याक्क।
14357 कऱ्याङकुरुङ ना. हाँसको जस्तो टाउको र ठुँडो भई बाँकी शरीर कुखुराको जस्तो हुने, घाँटी सेतो र अरू भाग कालो हुने तथा जलाशयमा रहने एक जातको चरो; क्रौञ्च पक्षी।
14358 कऱ्याप्प क्रि.वि. १. दह्रो काठ आदि भाँचिदा आवाज आउने किसिमले, कऱ्याक्क।
14359 कऱ्याप्प क्रि.वि. २. उम्कन नपाउने गरी समाउने ढङ्गमा, चाल नपाउने गरी एक्कासि पक्रने किसिमसँग, च्याप्प।
14360 कऱ्यामकुरुम ना. १. झुरिएको वस्तु समाउँदा वा चपाउँदा भाँचिएर आउने आवाज।
14361 कऱ्यामकुरुम ना. क्रि.वि. २. झुरिएको खाद्य वस्तु चपाउँदा आवाज निस्कने गरी कुनै खाद्य पदार्थ चपाएर खाइसक्ने चालमा।
14362 कऱ्याम्म क्रि.वि. १. दह्रो वस्तु भाँचिने वा भाँचिदा आवाज आउने चालमा कऱ्याक्क।
14363 कऱ्याम्म क्रि.वि. २. साह्रो वस्तु चपाउने ढङ्गले; मऱ्याक्क।
14364 कर्रो वि. १. नरम वा गिलो नभएको, कडा; साह्रो खालको रुखो।
14365 कर्रो वि. (उदा.- कान्छीको लोग्ने कर्रो रहेछ, यसैले उनले घर खान सकिनन्)।
14366 कर्ष ना. १. तान्ने काम घिच्च्याइ।
14367 कर्ष ना. २. जोत्ने वा खन्ने काम।
14368 कर्ष ना. ३. सोह्र मासा बराबरको तौल।
14369 कर्ष ना. ४. भूमिव्यवस्थामा रोपनीको चार खण्डको एक खण्ड।
14370 कर्ष ना. ५. प्राचीन मुद्राको एक प्रकार।
14371 कर्षक वि. १. तान्ने, घिच्च्याउने।
14372 कर्षक वि. ना २ खनजोत गर्ने व्यक्ति, खेतीवाल; किसान; कृषक।
14373 कर्षण ना. १. तान्ने काम घिच्च्याइ।
14374 कर्षण ना. २. खनजोत गरी बाली लगाउने काम।
14375 कर्षण ना. ३. ताछ्ने वा खुर्कने काम।
14376 कल ना. धेरै पुर्जा जोडेर बनाइएको विभिन्न कामका लागि प्रयोग गरिने साधन, यन्त्र, मेसिन ( धान कुट्ने कल, तेल पिँध्ने कल, लुगा सिउने कल, गन्जी बुन्ने कल इ.)।
14377 कल ना. कलह, बाझाबाझ।
14378 कल ना. टेलिफोनबाट हुने वा गरिने कुराकानीका निम्तिको बोलावट वा खबर।
14379 कल ना. १. मानसिक सन्तुष्टि आन्तरिक शान्ति।
14380 कल ना. २. मन इच्छा।
14381 कल ना. वि. ३. अर्थ नबुझिए पनि सुनिरहूँजस्तो मिठो र सुरिलो (कलरव, कलस्वर, कलध्वनि इ. 1)।
14382 कलकण्ठ वि. १. मिठो स्वर भएको सुरिलो स्वरको।
14383 कलकण्ठ वि. (उदा.- सुनिन्छ मिठो कलकण्ठ गौरव। - लेखनाथ )।
14384 कलकण्ठ वि. २. कोइली, कोकिल।
14385 कलकण्ठ वि. ३. हाँस ४. परेवा।
14386 कलककलक क्रि.वि. चर्को तिर्खा मेट्न भाँडाबाट धारा छुटाई घाँटी उँभो लाएर पानी खाँदा आवाज निस्कने किसिमले कलकली।
14387 कलकल ना. १. कुलो, सोतो आदिको पानी बग्दा आउने मधुर शब्द।
14388 कलकल ना. २. चराचुरुङ्गीको मधुर आवाज।
14389 कलकल ना. ३. धेरै मानिस एकै चोटि बोल्दा सुनिने अस्पष्ट ध्वनि।
14390 कलकल ना. ४. हे. कलककलक।
14391 कलकलाइ ना. १. कलकल गर्ने किसिम (पानीको आवाज, चराको बोली आदि)।
14392 कलकलाइ ना. २. कलिलोपन, पालुवा लागेको अवस्था।
14393 कलकलाइनु अ.क्रि. १. कलकल शब्द गर्दै बगिनु।
14394 कलकलाइनु अ.क्रि. २. कलिलो होइन।
14395 कलकलाउँदो/कलकलाउँदी वि. १. कलकल शब्द निकाल्ने (नदी, झरना आदि) (कलकलाउँदी, दूरमा नदी - देवकोटा)।
14396 कलकलाउँदो/कलकलाउँदी वि. २. भर्खर मुना पलाएको वा पालुवा चढेको, कमलो (रुखपात, लहरा इ.)।
14397 कलकलाउँदो/कलकलाउँदी वि. ३. भर्खर बैंस चढ्न लागेको लर्के ( केटो, उमेर इ.)।
14398 कलकलाउनु अ.क्रि. १. कलकल शब्द गर्दै पानी बग्नु।
14399 कलकलाउनु अ.क्रि. २. कलिलो, हलक्क बढेको र हेर्दा राम्रो देखिने हुनु।
14400 कलकलाहट ना. कलकल हुने किसिम वा अवस्था।