Dictionary

All Word

14251 कान्छी वि. १. सबैभन्दा पछि जन्मेकी (छोरी); सबभन्दा कम वा थोरै उमेरकी; सबभन्दा पछिकी। ना.
14252 कान्छी वि. २. कान्छो भाइ वा छोराकी पत्नी।
14253 कान्छी वि. ३. प्रेमीले प्रेमिकालाई बोलाउने शब्द; कान्छी नानी।
14254 कान्छी आमा ना. १. कान्छाबाकी पत्नी।
14255 कान्छी आमा ना. २. आमाकी सानी सौता; सौतेनी आमा।
14256 कान्छी औँलो ना. हातखुट्टाका औँलाभन्दा सानो र पातलो पुछारको औँलो।
14257 कान्छी नानी ना. १. कान्छी छोरी, बहिनी आदि।
14258 कान्छी नानी ना. २. रुपियाँपैसा; धन। (उदा.-समाजमा कान्छी नानी हुनेकै इज्जत छ। )
14259 कान्छो वि. १. सबभन्दा पछि जन्मेको छोरो, सन्तान इ.)।
14260 कान्छो वि. २. कम उमेरको। ३ तल्लो श्रेणीको (जस्तो-कान्छो सुन )। ना.
14261 कान्छो वि. ४. लोकगीतमा प्रयोग हुने र प्रायः दोहोरिने शब्द (रहनी)।
14262 कान्छो बाबु ना. आफूलाई जन्माउने बाबुको भाइ; कान्छाबा; काका।
14263 कान्टवाद ना. इम्यानुयल कान्ट (इ. १७२४-१८०४) भन्ने प्रसिद्ध जर्मनेली दार्शनिकद्वारा प्रतिपादित एक सिद्धान्त वा मत।
14264 कान्टवादी वि. कान्टवादको अनुसरण गर्ने।
14265 कान्त ना. १. इष्टजन; प्रिय व्यक्ति।
14266 कान्त ना. २. अनुराग राख्ने वा प्रेम गर्ने व्यक्ति; प्रेमी; मायालु।
14267 कान्त ना. ३. पति; लोग्ने; स्वामी (लक्ष्मीकान्त, श्रीकान्त इ.)।
14268 कान्त ना. ४. चन्द्रमा।
14269 कान्त ना. ५. वसन्त ऋतु।
14270 कान्त ना. ६. एक जातको फलाम।
14271 कान्त ना. ७. रत्न।
14272 कान्त ना. ८. कार्तिकेयको उपाधि। वि.
14273 कान्त ना. ९. प्रिय र रुचिकर; कोमल र मनोहर। १०. सुन्दर।
14274 कान्ता ना. १. प्रिया वा सुन्दरी स्त्री; रूपलावण्य भएकी नारी।
14275 कान्ता ना. २. स्वास्नी; पत्नी; भार्या।
14276 कान्ता ना. ३. प्रेमिका।
14277 कान्तार ना. १. बाक्लो र डरलाग्दो जङ्गल वा वन।
14278 कान्तार ना. २. उजार स्थान; नराम्रो बाटो; दुर्गम पथ।
14279 कान्तार ना. ३. दुलो; प्वाल।
14280 कान्तार ना. ४. किराँती उखु।
14281 कान्तासम्मित वि. प्रेयसीसमान; प्रेमिका बराबर।
14282 कान्तासम्मित उपदेश ना. पूर्वीय काव्यशास्त्रका प्रयोजनअन्तर्गत तीन प्रकारका उपदेश (प्रभुसम्मित, सुहृत्सम्मित र कान्तासम्मित) मध्ये एक उपदेश; मोहक र हृदयग्राही शिक्षा।
14283 कान्ति ना. १. दीप्ति; प्रभा; तेज।
14284 कान्ति ना. २. शोभा; सौन्दर्य।
14285 कान्ति ना. ३. कामना; इच्छा।
14286 कान्ति ना. ४. सुन्दरी स्त्री। ५ दुर्गाको उपाधि।
14287 कान्ति ना. ६. चन्द्रमाका सोह्र कलामध्ये एक।
14288 कान्ति ना. ७. काव्यका दश गुणमध्ये रस उद्दीप्त गराउने एक गुण।
14289 कान्तिपुर ना. काष्ठमण्डप; काठमाडौँ।
14290 कान्तिपुरी ना. काठमाडौँ। (उदा.- अमरावति कान्तिपुरी नगरी। - भानुभक्त।)
14291 कान्तिमान् वि. १. कान्तियुक्त; दीप्ति भएको; उज्ज्वल शोभायुक्त; सुशोभित। ना.
14292 कान्तिमान् वि. २. चन्द्रमा।
14293 कान्दानी/कान्नानी ना. व्यञ्जनवर्णमा जोडिने आकारको मात्रा (ा); कान।
14294 कान्यकुब्ज ना. भारतको उत्तरी भागमा गङ्गाको सहायक नदीका किनारमा पर्ने एक प्राचीन नगर; वर्तमान कन्नौज।
14295 कान्लो ना. खेत, बारी आदिको वरिपरिको अग्लो डिल; पाटाको डिल; माटाको ढिस्कुरो; काँल्लो।
14296 काप ना. १. रुखको हाँगा फाटेर चोके परेको ठाउँ; कापो; अन्तर।
14297 काप ना. २. कुनै वस्तु दुईतीनतिरबाट फाटेर खोच परेको ठाउँ; अक्कर।
14298 कापालिक ना. १. मानिसको खप्पर बोकेर हिँड्ने र रक्सी, मासु आदि खाने भैरव वा शक्तिका उपासक तान्त्रिक साधु।
14299 कापालिक ना. २. शरीरको छाला साह्रो, कालो र रुखो भएर फाट्ने एक प्रकारको कोर।
14300 कापालिक ना. ३. बङ्गालमा रहने पुरानो एक वर्णसङ्कर जाति। वि.