|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 37151 | डफ्फा | ना. | धेरै मानिसको समूह;टोली; जमात; दल। | |
| 37152 | डब | ना. | १.एक भाषाको चलचित्रलाई अर्को भाषामा रूपान्तरित गर्ने काम; भाषान्तर। | |
| 37153 | डब | ना. | २. एक पटक खिचिसकेको दृश्यमा अङ्कित संवादलाई पुनः अङ्कित गर्ने काम वा प्रक्रिया। | |
| 37154 | डबको | ना. | बैठक नहुने एक प्रकारको ठुलो कचौरा; बटुको। | |
| 37155 | डबल | वि. | १.दोबर; दुगुना; डब्बल। | |
| 37156 | डबल | वि. | ना. २. रुपियाँ वा सय पैसाको नेपाली सिक्का। | |
| 37157 | डबल | अ.क्रि. | डबल हुनु; एकको दुई हुनु; दोहोरिनु। | |
| 37158 | डबली | ना. | १.देवदेवीका प्राचीन नाच नचाउन सहरका विभिन्न स्थानमा जमिनबाट केही उठाई बनाइएको चौतारोजस्तो स्थल; खुला रङ्गमञ्च। | |
| 37159 | डबली | ना. | २. धेरै बाटा जोरिने सहरका बिचको खुला ठाउँ। | |
| 37160 | डबली | ना. | स्वास्नीमानिसले लाउने, पुरानो ठुलो गोलो टिको। | |
| 37161 | डबली जाई | ना. | एकै ठाउँमा दुइटा फूल फुल्ने एक प्रकारको जाई। | |
| 37162 | डबल्याइ | ना. | १.डबलिने क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 37163 | डबल्याइ | ना. | [डबल्याउ + आइ] २. डबल्याउने क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 37164 | डबल्याइनु | क. क्रि. | डबल पारिनु; दोबर बनाइनु। | |
| 37165 | डबल्याउनु | प्रे. क्रि. | डबल पार्नु; एकको दुई बनाउनु; दोहोऱ्याउनु। | |
| 37166 | डब्बल | वि. | हे. डबल। | |
| 37167 | डब्बा | ना. | १.बिर्को लाउन हुने टिन आदिको सानो भाँडो;बट्टा। | |
| 37168 | डब्बा | ना. | २. रेल आदिको यात्रा गर्दा बसिने कोठा; डिब्बा। | |
| 37169 | डब्बु | ना. | ठुलो खालको डाडु; एक किसिमको कसौँडी। | |
| 37170 | डब्लिनु | अ.क्रि. | डबल हुनु; डबलिनु। | |
| 37171 | डब्ल्याइ | ना. | डब्लिने वा डब्ल्याउने काम। | |
| 37172 | डब्ल्याइनु | क.क्रि. | डब्ल्याउने काम गरिनु। | |
| 37173 | डब्ल्याउनु | प्रे. क्रि. | डबल पार्नु; डबल्याउनु। | |
| 37174 | डमरु | ना. | सिंह वा बाघको बच्चो। | |
| 37175 | डमरु | ना. | समातिने माझ भाग झिनो भएको, दुईपट्टि फराक मुखमा छालाले मोरेको र हल्लाउँदा दुई तुनामा झुन्डिएका डाले ठोकिएर बज्ने माटो, काठ वा धातुले बनेको बाजा; डिबडिबे। | |
| 37176 | डमरु | ना. | (डमरु जोगी, तमासे र चटकेहरूले बजाउनाका साथै पूजाआजा, चाडपर्वमा पूजाकोठा र मन्दिरमा तथा दसैँमा प्रायः घरैपिच्छे पनि बजाउने गरिन्छ)। | |
| 37177 | डमरुमध्य | ना. | दुई ठुलठुला महाद्वीप वा समुद्रलाई जोर्ने जल वा स्थलको साँघुरो भाग (जस्तै- जलडमरुमध्य, स्थलडमरूमध्य )। | |
| 37178 | डमरु यन्त्र | ना. | डमरुको आकार जस्तै अर्क झिक्ने एक प्रकारको यन्त्र। | |
| 37179 | डमी | ना. | पुस्तकपुस्तिका आदि छाप्न वा चित्र, मूर्ति बनाउनका निम्ति तयार पारिने बाह्य रूपरेखा; नकली रूपाङ्कन। | |
| 37180 | डम्कनु | अ.क्रि. | भरिनु; डम्किनु। | |
| 37181 | डम्काइ | ना. | डम्कने क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 37182 | डम्किनु | अ.क्रि. | १.भरिभराउ हुनु; टम्म भरिनु। | |
| 37183 | डम्किनु | अ.क्रि. | २. गर्भधारण गर्नु; पेट बोक्नु। | |
| 37184 | डम्क्याइ | ना. | डम्किने वा डम्क्याउने क्रिया-प्रक्रिया। | |
| 37185 | डम्क्याइनु | क.क्रि. | डम्क्याउने काम गरिनु; भरिभराउ पारिनु। | |
| 37186 | डम्क्याउनु | स.क्रि. | भरिभराउ पार्नु; टनाटन भर्नु। | |
| 37187 | डम्फरकाँडो | ना. | हसिनाको जत्रो बोट र त्यसकै जस्तो लहरा हुने, बडहरका जस्ता ठुलठुला तर खल्लो स्वादका फल फल्ने एक प्रकारको काँडादार बोट। | |
| 37188 | डम्फु | ना. | गोलाकार फ्रेममा एकापट्टि छालाले मोहोरिएको, देब्रे हातले समाती दाहिने हातले बजाइने, विशेषतः तामाङ जातिमा लोकप्रिय र झाम्रे नाच तथा गीतमा गुरुङ र मगरहरूले पनि प्रयोग गर्ने एक बाजा। | |
| 37189 | डम्बर | वि. | १.फैलिएको; प्रख्यात; प्रसिद्ध। | |
| 37190 | डम्बर | वि. | ना. २. फोस्रो रवाफ;ढाँचा; आडम्बर। | |
| 37191 | डम्बर | वि. | ३. समूह; राशि। | |
| 37192 | डम्बर | वि. | ४. विस्तार। | |
| 37193 | डम्बरकुमारी | ना. | रङ्गीचङ्गी बुट्टा छापिएको;जङ्गबहादुरकी छोरीको नामबाट प्रचलित हुन गएको एक किसिमको कपडा; नकली ढाका। | |
| 37194 | डम्बरे | ना. | फेदैदेखि दुईतीन अमलका काँडा हुने, लाम्चा मसिना पात पलाउने, पहेँला फूल फुल्ने र हरिया लाम्चा फल फल्ने एक बोट वा त्यसैको फल। | |
| 37195 | डम्म | क्रि.वि. | १.खानेकुराले पेट भरिने वा अघाएर डकार्ने गरी। | |
| 37196 | डम्म | क्रि.वि. | २. कुनै वस्तु हाल्दा भाँडो भरी भएर। | |
| 37197 | डम्म | क्रि.वि. | ३. हिँड्दा वा खेल्दा पछारिएर; ड्याम्म। | |
| 37198 | डम्म | क्रि.वि. | ४. मुड्की वा लाठाले हिर्काउँदा शब्द निस्कने चालमा। | |
| 37199 | डर | ना. | कुनै भयङ्कर वस्तु देखेर वा खराबीको आशङ्काले मनमा उत्पन्न हुने भाव; भय; त्रास। | |
| 37200 | डरछेरुवा | वि. | डराउने स्वभावको;साह्रै काँतर; भीरु। |