|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 43251 | दुखान्त / दुःखान्तक | वि. | २. वियोग वा करुणाजनक परिणति देखाउने (नाटक, कथा, उपन्यास इ.), वियोगान्। | |
| 43252 | दुखान्त / दुःखान्तक | वि. | ना. ३. दुःखको समाप्ति; दुःखको अन्त्य। | |
| 43253 | दुःखान्वित | वि. | दुःखमा परेको; आर्। | |
| 43254 | दुःखायतन | ना. | १.दुःखसागर। | |
| 43255 | दुःखायतन | ना. | २. संसार; जगत्। | |
| 43256 | दुःखार्त | वि. | कष्टमा जेलिएको; धेरै दुःखी। | |
| 43257 | दुःखित | वि. | दुःख पाएको; दुःखी; धेरै कष्ट वा क्लेश भएको। | |
| 43258 | दुःखी | वि. | दुःखले सताएको; दुःख पाएको; कष्टयुक्। | |
| 43259 | दुःखी दरिद्र / दरिद्री | ना. | दीनहीन; गरिबगुरुवा। | |
| 43260 | दु:शकुन | ना. | अनिष्टतासूचक लक्षण; अपशकुन। | |
| 43261 | दुःशासन | वि. | १.मुस्किलसँग मात्र वशमा आउने; दुर्नियन्त्रण। | |
| 43262 | दुःशासन | वि. | २. कष्टपूर्ण शासन; खराब शासन। | |
| 43263 | दुःशासन | वि. | ३. धृतराष्ट्रका सय भाइ छोरामध्ये एक; दुर्योधनको एक भाइ। | |
| 43264 | दुःशील | वि. | १.खराब बानीबेहोरा भएको; नराम्रो शील- स्वभावको। | |
| 43265 | दुःशील | वि. | २. उच्छृङ्खल; उद्ध। | |
| 43266 | दुःशील | वि. | ३. पापी; दुराचारी। | |
| 43267 | दुःश्रव | वि. | १.मुस्किलसँग सुन्न सकिने; सुन्दा अप्रिय लाग्ने;कर्णकटु। | |
| 43268 | दुःश्रव | वि. | २. काव्यका दोषहरूमध्ये सुन्दा अप्रिय लाग्ने एक दोष। | |
| 43269 | दुःश्रवता | ना. | कठोर वर्ण भएर कानमा धक्का दिने पद हुँदा हुने पददोष; एक प्रकारको काव्यदोष। | |
| 43270 | दुःसङ्ग | ना. | नराम्रो वा खराब सङ्गत; कुसङ्ग। | |
| 43271 | दुःसह | वि. | १.मुस्किलसँग मात्र सहन सकिने; सहन कठिन। | |
| 43272 | दुःसह | वि. | २. सहनै नसकिने; असह्य। | |
| 43273 | दुःसाध्य | वि. | १.मुस्किलसित मात्र सिद्ध गरिने; कठोर परिश्रमले मात्र सिद्ध गर्न सकिने; दुष्कर। | |
| 43274 | दुःसाध्य | वि. | २. सिद्ध गर्नै नसकिने; असाध्य। | |
| 43275 | दुःसाहस | ना. | १.कुनै दुष्कर वा असम्भव काम गर्न देखाइएको साहस। | |
| 43276 | दुःसाहस | ना. | २. असफल प्रयास; व्यर्थको हिम्म। | |
| 43277 | दुःसाहस | ना. | ३. गर्न नहुने कामकुरामा गरिएको आँट; अनुचित साहस। | |
| 43278 | दुःसाहस | ना. | ४. लिँडे ढिपी; धृष्टता। | |
| 43279 | दुःसाहसिक | वि. | १.साहस गर्न अनुचित तथा निष्फल हुने (कार्य)। | |
| 43280 | दुःसाहसिक | वि. | २. अनैतिक तथा अधार्मिक कामकुरामा साहस देखाउने। | |
| 43281 | दुःसाहसिक | वि. | ना. ३. चोर; डाँकू। | |
| 43282 | दुःसाहसिक | वि. | ४. अनैतिक वा दुश्चरित्र व्यक्ति; परस्त्रीगामी। | |
| 43283 | दुःसाहसी | वि. | दुःसाहस गर्ने; व्यर्थको काममा हात हाल्ने। | |
| 43284 | दुःस्पर्श | वि. | १.छुन वा पाउन नसकिने। | |
| 43285 | दुःस्पर्श | वि. | २. छुन अयोग्य। | |
| 43286 | दुःस्पर्श | वि. | ना. ३. काउछो। | |
| 43287 | दुःस्पर्श | वि. | ४. थाकल। | |
| 43288 | दुःस्वप्न | ना. | १.नराम्रो फलको सङ्केत गर्ने सपना; खराब सपना। | |
| 43289 | दुःस्वप्न | ना. | २. गर्न नसकिने वा हुनै नसक्ने कामकुराको इच्छा। | |
| 43290 | दुःस्वभाव | ना. | १.नराम्रो आचरण; खराब बानीबेहोरा, दुष्ट प्रकृति। | |
| 43291 | दुःस्वभाव | ना. | वि. २. नराम्रो स्वभाव भएको; दुष्ट प्रकृतिको; दुःशील। | |
| 43292 | दुआ | ना. | १.गीतमा लयात्मक पङ्क्तिका स्थायी र अन्तरा दुई भेदमध्ये स्थायी भेद; गीत गाउँदा दोहोरिने फाँकी; टेक। | |
| 43293 | दुआ | ना. | २. आशीर्वाद। | |
| 43294 | दुइटा | वि. | एक जोड एकको सङ्ख्याको; दुई सङ्ख्या भएको; दुईवटा। | |
| 43295 | दुई | ना. | १.एक र तीनका बिचको अङ्कलाई जनाउने चिह्न; २ को अङ्क; एक र एकको योगसङ्ख्या। | |
| 43296 | दुई | ना. | वि. २. एक र एक जोड्दा हुने सङ्ख्याको। | |
| 43297 | दुईकान | ना. | १.दुइटा कान। | |
| 43298 | दुईकान | ना. | क्रि.वि. २. दोस्रो कानमा पर्दै। | |
| 43299 | दुईखुट | वि. | भरेर साटिने कुनै वस्तुमा एकको दुई; दोबर। | |
| 43300 | दुईगुना | वि. | गन्तीमा दोबर; दुगुना। |