|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 44601 | दोला | ना. | ४. घटबढ भइरहने स्थिति। | |
| 44602 | दोलाईं | ना. | दुईसरो कपडाका बिचमा रुवा हाली तगेर बनाइएको सिरकभन्दा पातलो ओढ्ने वस्तु। | |
| 44603 | दोलाजी | ना. | हे. डोलाजी। | |
| 44604 | दोलायन्त्र | ना. | हीराभस्म बनाउँदा विशेष प्रक्रियाका साथ कोदाको रस राखिएको भाँडामा हीरालाई अग्निपाक गर्न प्रयोग गरिने एक यन्त्र। | |
| 44605 | दोलायमान | वि. | १.हल्लिरहेको ; झुलेको। | |
| 44606 | दोलायमान | वि. | २. अस्थिर; चञ्चल। | |
| 44607 | दोलायमान | वि. | ३. दोमने; दोधारे। | |
| 44608 | दोलायित | वि. | हल्लाइएको; झुलाइएको (वस्तु)। | |
| 44609 | दोलिका | ना. | १.डोली। | |
| 44610 | दोलिका | ना. | २. पिङ। | |
| 44611 | दोलित | वि. | हल्लिएको वा हल्लाइएको; झुलेको। | |
| 44612 | दोली | ना. | डोली। | |
| 44613 | दोष | ना. | १.कुनै कुरा, व्यक्ति वा वस्तुमा रहेको त्रुटि, कमी, बाधा आदि अवगुण; खराबी, दुर्गुण। | |
| 44614 | दोष | ना. | २. नैतिक वा कानुनी दृष्टिले अपराध मानिने कुनै अभियोग, कलङ्क वा लाञ्छना। | |
| 44615 | दोष | ना. | ३. अपराध; कसुर। | |
| 44616 | दोष | ना. | ४. फत्तुर; खोट; अत्तो। | |
| 44617 | दोष | ना. | ५. कलङ्क; दाग। | |
| 44618 | दोष | ना. | ६. भुल; अशुद्धि। | |
| 44619 | दोष | ना. | ७. मिसावट; कसर। | |
| 44620 | दोष | ना. | ८. आयुर्वेदका अनुसार शरीरमा वात, पित्त र कफबाट हुने प्रकोप। | |
| 44621 | दोष | ना. | ५. सोझै वा अर्थलाई दूषित गराएर काव्यको गुण वा रसको आस्वादनमा हानि गराउने कुरा; रसको अपकर्षक तत्त्व (काव्यदोष; अर्थदोष, रसदोष आदि)। | |
| 44622 | दोषग्राही | वि. | १.अर्काको दोषमा ध्यान दिने। | |
| 44623 | दोषग्राही | वि. | २. दुर्जन; दुष्ट। | |
| 44624 | दोषज्ञ | वि. | १.वस्तु वा व्यक्तिमा रहेका दोषको पारख गर्ने वा सत्असत्लाई विवेकपूर्ण ढङ्गले विश्लेषण गर्न सक्ने; विद्वान्; मनीषी। | |
| 44625 | दोषज्ञ | वि. | ना. २. त्यस्तो कुशल व्यक्ति; पण्डि। | |
| 44626 | दोषत्रय | ना. | वात, पित्त र कफबाट उत्पन्न हुने तीन प्रकारको दोष वा खराबी। | |
| 44627 | दोषदर्शी | वि. | अरूमा रहेका दोषहरू मात्रै खोज्ने; छिद्रान्वेषी। | |
| 44628 | दोषदृष्टि | ना. | १.अरूमा रहेका दोष मात्र देख्ने क्रिया; छिद्रान्वेषण। | |
| 44629 | दोषदृष्टि | ना. | वि. २. अर्काको दोषमात्र खोज्ने वा देख्ने; छिद्रान्वेषी। | |
| 44630 | दोष प्रमाणित/ सिद्ध | वि. | अदालतमा आफ्नो अपराध प्रमाणित वा सिद्ध भएको; अभिशंसित (व्यक्ति)। | |
| 44631 | दोषारोप | ना. | कुनै दोष भएको कुरा वा दोष गर्ने व्यक्तिउपर आरोप लगाउने काम; अभियोग लगाउने कार्य। | |
| 44632 | दोषारोपण | ना. | दोष लगाउने काम; दोषारोप। | |
| 44633 | दोषारोपित | वि. | दोषको आरोप लगाइएको; दोष लागेको। | |
| 44634 | दोषी | वि. | १.दोष गर्ने वा दोष भएको; खराब गुण भएको। | |
| 44635 | दोषी | वि. | २. दाग लागेको; दागी; खोटो। | |
| 44636 | दोषी | वि. | ३. दुष्ट स्वभाव भएको (व्यक्ति)। | |
| 44637 | दोषी | वि. | ४. अदालतबाट दोष प्रमाणित भएको (व्यक्ति)। | |
| 44638 | दोसल्ला | ना. | १.किनारामा कार्चाेर्बी बुट्टा भरिएको र बिचबिचमा केही फूलबुट्टा भएको, दुईसरो ऊनीको मूल्यवान् ओढ्ने। | |
| 44639 | दोसल्ला | ना. | २. विशेष गरी बिहेमा बेहुलातर्फबाट बेहुलीलाई लगिने महँगो खालको ऊनी खास्टो। | |
| 44640 | दोसल्ला | ना. | ३. कुनै विशिष्ट व्यक्तिलाई सम्मानस्वरूप ओढाइने राम्रो खास्टो। | |
| 44641 | दोसाँध | ना. | १.दुई राज्यका भूभाग छुट्ट्याउनका निम्ति प्रमाणित गरिएको एक निश्चित रेखा; सिमाना (बोर्डर)। | |
| 44642 | दोसाँध | ना. | २. दुई थरी जग्गा जोडिने निश्चित ठाउँ; साँध। | |
| 44643 | दोसाँध | ना. | ३. द्विविधा; दोधार;दोमन। | |
| 44644 | दोसाँध | ना. | ४. दुई भिन्न थरीका अधिकार, व्यवस्था, स्थिति आदिको अन्तर वा बिच। | |
| 44645 | दोसाँध | ना. | ५. अन्तिम अवस्था। | |
| 44646 | दोसाँध | ना. | (उदा.- बिरामी त दोसाँधमा पुगिसकेछ।)। | |
| 44647 | दोसाँधी | ना. | दोसाँध। | |
| 44648 | दोसाँधे | वि. | १.दुई थरी जग्गाका बिचमा रहेको; दोसाँधमा पर्ने। | |
| 44649 | दोसाँधे | वि. | २. द्विविधामा परेको;दोधारमा परेको। | |
| 44650 | दोसाँधे | वि. | ३. दोसाँधसम्बन्धी;दोसाँधको। |