|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 61551 | बरबुझारथ | ना. | आफ्नो जिम्मामा भएका कागजपत्र; मालसामान; नगदीजिन्सी आदि साबिकवालाले हालवालालाई बुझाउने काम बुझाउने तथा जिम्मा लगाउने काम फस्र्योट गर्ने काम। |
| 61552 | बरबेवहार | ना. | व्यक्तिगत वा सामाजिक रूपमा प्रचलित कामकारबाई; व्यवहार। |
| 61553 | बरही | ना. | १. पानसम्बन्धी काम गर्ने एक जाति; बरै। |
| 61554 | बरही | ना. | २. पानपसले; पानबेपारी। |
| 61555 | बराँठ | ना. | १. सोझा सिङ; छोटो पुच्छर; खैरो वर्ण र मोटो खालको हुने एक जातको मृग; शम्बर। वि. |
| 61556 | बराँठ | ना. | २. हृष्टपुष्ट र मोटोघाटो; हट्टाकट्टा। |
| 61557 | बराँठ | ना. | ३. मोटीघाटी र बाँझी बैला (युवती)। |
| 61558 | बराँठिनु | अ.क्रि. | १. बराँठ जस्तै भएर मोटाउनु। |
| 61559 | बराँठिनु | अ.क्रि. | २. उमेर पुगेर पनि गर्भ धारण नगर्नु; बाँकी हुनु; बैला बस्नु। |
| 61560 | बराँठ्याइ | ना. | बरौठिने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 61561 | बठ्याइनु | क.क्रि. | बरौठिने पार्नु। |
| 61562 | बाँठ्याउनु | प्रे. क्रि. | बराँठिने पार्नु। |
| 61563 | बरांत | ना. | १. हे बरियाँ। वि. |
| 61564 | बरांत | ना. | २. बराला। |
| 61565 | बराँतिनु | अ.क्रि. | बरालिनु। |
| 61566 | बराँती | वि. | बरियाँ। |
| 61567 | बरा | वि. | १. बिचरो; बबुरो। वि.बो. |
| 61568 | बरा | वि. | २. दया- मायाको उद्गारसूचक शब्द; कठै; कठैनि। (उदा. बरा ती टुहुरालाई कसले हेरचाह गर्छ !)। |
| 61569 | बराइ | ना. | बर्ने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 61570 | बराइनु | क. क्रि. | बर्न लगाइनु; रोजाइनु। |
| 61571 | बराउनु | प्रे. क्र. | बर्न लगाउनु; कन्याद्वारा वर रोजाउनु। |
| 61572 | बराजु/बराज्यू- | ना. | १. बाजेका पिता; बाबुका बाजे; प्रपितामह। |
| 61573 | बराजु/बराज्यू- | ना. | २. आफ्ना चार पुस्तामाथिका पुर्खा। |
| 61574 | बराज्य | ना. | बराज्यू। |
| 61575 | बरानी | ना. | नोकरचाकरले आफूभन्दा कम उमेरका मालिककी स्त्रीलाई सम्बोधन गर्ने शब्द। |
| 61576 | बराबर | वि. | १. कुनै वस्तुको लम्बाइ चौडाइ आदि समान भएको। |
| 61577 | बराबर | वि. | २. कसैलाई लगाएको कुनै वस्तुको भाग एकनास रहेको। |
| 61578 | बराबर | वि. | ३. होचो अग्लो; अड्बेखबे आदि नभई समतुल्य भएको। क्रि.वि. |
| 61579 | बराबर | वि. | ४. निरन्तर; लगातार; सधैंभरि। |
| 61580 | बराबरी | ना. | १. सबैतिर उत्तिकै मिल्ने भाव वा स्थिति; तुल्यता; समानता। क्रि.वि. |
| 61581 | बराबरी | ना. | २. निरन्तर लगातार ३ प्रायः समयसमयमा। |
| 61582 | बरामद | ना. | खोजतलास हुँदा कसुरदारद्वारा दबाइएका तथा चोरिएका मालसामान; प्राणी आदि फेला पर्ने काम; खानतलासीबाट भएको त्यस्तो वस्तुको दाखिला। |
| 61583 | बराल्नु | स.क्रि. | १. नचाहिँदो वा नराम्रो काममा प्रवृत्त गराउनु; बहकाउनु। |
| 61584 | बराल्नु | स.क्रि. | २. सिंगारपटार गराई काम न काजसँग यताउति डुलाउनु। |
| 61585 | बराल्नु | स.क्रि. | ३. कुसङ्गतमा लगाउनु; कुलतमा अल्झाउनु। |
| 61586 | बराल | वि. | १. बरालिने (मान्छे); बराला। ना. |
| 61587 | बराल | वि. | २. बाहुन जाति र मगर जातिमा प्रचलित एक थर। |
| 61588 | बरालसिङ | ना. | काम नगरीकन बरालिने मान्छे; कुसङ्गतमा लागेको व्यक्ति। |
| 61589 | बराला | वि. | काम नगरीकन बरालिने; कुसङ्गतमा लाग्ने; विना काममा घुमफिर गर्ने। |
| 61590 | बरालाइ | ना. | बराल्ने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 61591 | बरालिनु | अ.क्रि. | १. अर्काका बहकावटमा लाग्नु; बहकिनु। |
| 61592 | बरालिनु | अ.क्रि. | २. बेकाममा यताउति घुम्नु; अल्लारिनु। |
| 61593 | बरालिनु | अ.क्रि. | ३. खराब सङ्गतमा लाग्नु; कुसङ्गतमा फस्नु। |
| 61594 | बरालिनु | अ.क्रि. | ४. बिराला आदिका पोथीले भाले खोज्दै हिँड्नु। क.क्रि. |
| 61595 | बरालिनु | अ.क्रि. | ५. बराला पारिनु बराल्ने काम गरिनु। |
| 61596 | बराली | ना. | ससाना वृत्ताकार पात हुने; निलो वा गुलाफी फूल फुल्ने; जरामा ठुला; बाङ्गिएका; चौडा र पहेँला कन्द फल्ने; जराको उपयोग बान्ता; बाथ; सुनिएको ठाउँ आदिका निम्ति गरिने एक खालको बोट। |
| 61597 | बरालीकुन्द | ना. | बराली। |
| 61598 | बरासो | ना. | मट्टीतेलका सट्टामा वा सो अभाव हुँदा पहाडतिर उज्यालाका लागि मसिना चोइटा वा दियालो बाल्न बनाइएको आट अथवा त्यसमा खोपिएको अगेनी। |
| 61599 | बराह | ना. | बँदेल; वराह। |
| 61600 | बराहा | वि. | अधियाँ साझा; बच्छी। |