|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 69901 | मानी३ | वि. | घट्टको माथिल्लो तथा जाँताको तल्लो फग्ल्याँटाका प्वालमा राखिने र घुम्न सजिलो पार्ने काठ, फलाम आदिको डन्डी; माने। |
| 69902 | मानीघर | ना. | घट्ट; जाँतोको मानी छिराउने दुलो। |
| 69903 | मानीपाथी | ना. | मानी बनाएबापत कामीले चलनअनुसार पाउने एक पाथी अन्न। |
| 69904 | मानु | ना. | १. दश मुठी अन्न भरिने, अटाउने वा नाप्ने भाँडो; मानो। |
| 69905 | मानु | ना. | २. त्यति अन्नको परिमाण। |
| 69906 | मानु | ना. | ३. पेटपालोको साधन; दानापानी। |
| 69907 | मानुचामल | ना. | हे. मानाचामल। |
| 69908 | मानु छुट्टिनु | टु. | अंशबन्डा गरेर बेग्लै बस्नु; अलग घरजम गर्नु। |
| 69909 | मानुमुठी | ना. | १. धेरथोर अन्नपात; अलिअलि अनाज; दुई-चार मुठी | |
| 69910 | मानुमुठी | ना. | २. विशेषतः असहाय व्यक्तिलाई वा सघाउनुपर्ने स्थितिमा दिइने अलिअलि अन्नपात वा खर्च। |
| 69911 | मानुमुरी | ना. | खेती गर्दा एक मानाको एक मुरीका दरले फल्ने उब्जनी हुने धान आदि अन्न। |
| 69912 | मानुष | ना. | मानिस; मनुष्य। |
| 69913 | मानुषिक | वि. | मनुष्यसम्बन्धी; मानिसको जस्तो; मानवीय। |
| 69914 | मानुषी | ना. | आइमाई; स्वास्नीमान्छे; स्त्री; महिला। |
| 69915 | मानूँ | संयो. | जस्तो; तुल्य; समान; मानौँ। |
| 69916 | माने१ | ना. | खान हुने जङ्गली कर्कलो; मानकन्द। |
| 69917 | माने२ | ना. | अर्थ; आशय; अभिप्राय; मतलब; तात्पर्य। |
| 69918 | माने३ | वि. | १. मानुको; मानासम्बन्धी (परिमाण वा नापो )। |
| 69919 | माने३ | वि. | २. मानाभर रहने, अटाउने, हालिने वा पाक्ने र त्यत्ति नै खाने वा खान सक्ने, जस्तो- एकमाने, तीनमाने, पाँचमाने (भाँडो, व्यक्ति आदि)। |
| 69920 | माने४ | ना. | जाँतोको तल्लो तथा घट्ट आदिका माझमा माथिल्लो फग्ल्याँटाका प्वालमा हालिने काठ वा फलामको डन्डी; हे. मानी पनि। |
| 69921 | माने५ | ना. | १. बौद्ध धर्मावलम्बीहरूले हातमा लिएर घुमाउने 'ॐ मणिपद्मे हुँ' लेखिएको एक वस्तु। |
| 69922 | माने५ | ना. | २. बौद्धधर्मावलम्बीहरूले चिहानमाथि ध्वजा गाडी बनाएको स्तम्भ। |
| 69923 | माने गाउँ | ना. | लामा, तामाङहरूको माने भएको ठाउँको बस्ती। |
| 69924 | माने डाँडो | ना. | माने थापना गरिएको डाँडो। |
| 69925 | माने भन्ज्याङ | माने रहेको भन्ज्याङ। | |
| 69926 | माने मधौरु | ना. | बिरामी भएको बहाना गरेर काम नगर्ने मानिस। |
| 69927 | मानो१ | अव्य. | मानूँ; मानौँ। |
| 69928 | मानो२ | ना. | दश मुठी अन्न बराबरको भाँडो; मानु। |
| 69929 | मानौँ | अव्य. | समान; तुल्य; मानूँ। |
| 69930 | मान्छे | ना. | मानिस; मनुष्य। |
| 69931 | मान्छेको भाँडो | ना. | ठिक मानिस; लाजघिनको ख्याल भएको मान्छे (उदा.- त्यो मान्छेको भाँडै होइन, जे मन लाग्यो त्यही गर्छ)। |
| 69932 | मान्छे खाने कुरा | ना. | नबुझिने बोली वा भाषा (उदा.- तिमी मान्छे खाने कुरा नगर, नेपालीमा भन )। |
| 69933 | मान्द्य | ना. | १. मन्द हुनाको भाव वा स्थिति; मन्दता; सुस्ती। |
| 69934 | मान्द्य | ना. | २. दुर्बलता; कमजोरी। |
| 69935 | मान्द्य | ना. | ३. रोग; बिमारी। |
| 69936 | मान्द्य | ना. | ४. न्यूनता; कमी। |
| 69937 | मान्द्रिलो | वि. | मान्द्रो जस्तो। |
| 69938 | मान्द्रे | वि. | १. मान्द्रो बुने झैँ गरी बुनेको; मान्द्राको जस्तो बनोट भएको। |
| 69939 | मान्द्रे | वि. | २. बाक्लो र बलियो (राडी)। ना. |
| 69940 | मान्द्रे | वि. | ३. मान्द्रो बुन्ने र बेच्ने मानिस। |
| 69941 | मान्द्रे मेसो | ना. | १. मान्द्रो बन्दाको जस्तो मेसो वा सिलसिला; मान्द्रो बेरिए झैँ भएको रोल वा ताँती। |
| 69942 | मान्द्रे मेसो | ना. | २. राडीका बुनोटको एक मेसो। |
| 69943 | मान्द्रे मेसो | ना. | ३. मान्द्रो बेरे झैँ भई लुँडिँदै आएको छाल। क्रि.वि. |
| 69944 | मान्द्रे मेसो | ना. | ४. उपर्युक्त किसिमले; ताँतीका ताँती लागेर। |
| 69945 | मान्द्रो | ना. | बाँसको चोयाबाट चित्रो बुने झैँ चुल्ठेमेसो पारी बुनिने, तर चित्रोमेसोमा झैँ एक-एक पात नटिपी दुई-दुई पात टिपेर बुनिने, बिस्कुन सुकाउने, कठघरामा ओछ्याउने आदि काम लिइने वस्तु। |
| 69946 | मान्धाता | ना. | अयोध्याका पुराणप्रसिद्ध एक सूर्यवंशी राजा। |
| 69947 | मान्य | वि. | १. मान गर्न लायक; आदरणीय। |
| 69948 | मान्य | वि. | २. मान्न योग्य; स्वीकार गर्न सकिने। |
| 69949 | मान्यता | ना. | १. मान्य हुनाको भाव वा अवस्था; मनाइ। |
| 69950 | मान्यता | ना. | २. मान्ने काम; मान; इज्जत। |