|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 92951 | हबलो | ना. | १. केही नेपाली ब्राह्मण परिवारहरूमा भाद्र शुक्ल अष्टमीका दिन ढड्याएको बिरौँला काँचै दूवदिवीलाई चढाएर त्यसको प्रसाद खाने एक चाड; दूर्वाष्टमी पर्व। |
| 92952 | हबलो | ना. | २. त्यही अवसरमा चढाइएको केराउ; सिमी आदिको भिजेको दाना; क्वाँटी। |
| 92953 | हबालु | वि. | हावा लाग्ने हावादार (उदा.- सकल कोष्ठ बालु फराकिला। - ल. प्र. देवकोटा; सुलोचना')। |
| 92954 | हबिगत | ना. | १. शक्ति; सामर्थ्य, तुजुक। |
| 92955 | हबिगत | ना. | २. खस्केको आर्थिक स्थिति; दारिद्र्य; गरिबी। |
| 92956 | हबेली | ना. | ठुला झ्यालढोका भएको हावादारी भवन; ठुलो घर; महल; हवेली | |
| 92957 | हब्बाँ | ना. | १. गाईगोरुले रामेको शब्द; बाँ। पनि। |
| 92958 | हब्बाँ | ना. | २. दम रहेसम्म। |
| 92959 | हब्बा | ना. | हबिगत; हब्बे। |
| 92960 | हब्बा कब्बा | ना. | शक्ति र सामर्थ्य; हब्बेकब्बे। |
| 92961 | हब्बाकब्बा | ना. | देवता र पितृहरूलाई अर्पण गरिने आहुति, तर्पण आदि; देवतालाई 'स्वाहा' शब्दले दिइने हव्य र पितृलाई 'स्वधा' शब्दले दिइने 'कव्य' को समुदाय | |
| 92962 | हब्बे | ना. | १. छाँटकाँट नमिलेको; अमिल्दो। |
| 92963 | हब्बे | ना. | २. बोल्न नजान्ने लठचौरो। |
| 92964 | हब्बे | ना. | ३. सामर्थ्य; हब्बा। हबिगत। |
| 92965 | हब्बेकब्बे | ना. | शक्तिसामर्थ्य; बलबुता। |
| 92966 | हब्बे न कब्बे | ना. | शक्तिसामर्थ्यको अभाव; गति न गरास। (उदा.- जब पुग्यो नब्बे; हब्बे न कब्बे ) |
| 92967 | हब्बेहब्बे | क्रि.वि. | १. पुगेसपुगेस; जसोतसो। |
| 92968 | हब्बेहब्बे | क्रि.वि. | २. हव्यकव्य। |
| 92969 | हब्सी | ना. | १. पूर्वी अफ्रिकामा रहने अति कालो वर्ण र मोटो ओठ हुने एक जाति। वि. |
| 92970 | हब्सी | ना. | २. ज्यादै कालो वर्णको; भद्दा रूपको (व्यक्ति)। |
| 92971 | हमला | ना. | कुनै देशबाट अर्को देशमाथि वा कुनै व्यक्ति वा समुदायबाट अर्को व्यक्ति वा समुदायमाथि गरिने आक्रमण; चढाइ; युद्ध | |
| 92972 | हमलादार | वि. | हमला गर्ने। |
| 92973 | हमलावर | वि. | हमलादार | |
| 92974 | हमाल | ना. | १. राजपूत र जैसी ब्राह्मण जातका आमाबाबुबाट पैदा भएको सन्तान। |
| 92975 | हमाल | ना. | २. नेपाली जातिको एक थर। |
| 92976 | हमाली | ना. | तिस पोल अर्थात् डेढ बिसौली वा पौने धार्नी बराबरको तौल। |
| 92977 | हमेसा | क्रि.वि. | नित्यजसो; सधैँभरि दिनप्रतिदिन; सदा। |
| 92978 | हम्कनु | स.क्रि. | १. हाते पङ्खा; कागज वा यस्तै कुनै वस्तु हल्लाएर हावा निकाल्नु; पङ्खा आदिको हावाले गर्मीको उकुसमुकुस कम गराउनु। अ.क्रि. [सं. हन्+नु] |
| 92979 | हम्कनु | स.क्रि. | २. गाई; भैँसी आदिले फुंक्क गरेर हान्न खोज्नु; गाईबस्तुले टाउको तलमाथि गराई हान्न उद्यत हुनु। |
| 92980 | हम्कनु | स.क्रि. | ३. चाँडोचाँडो सास फेर्नु; हाँफ्नु। |
| 92981 | हम्काइ | ना. | १. हम्कने वा पङ्खा हल्लाउने क्रियाप्रक्रिया। |
| 92982 | हम्काइ | ना. | २. हम्कने वा हान्नेहाने क्रियाप्रक्रिया | |
| 92983 | हम्काइनु | क.क्रि | हम्कन लाइनु; पङ्खा हल्लाइनु। |
| 92984 | हम्काउनु | प्रे. क्रि. | हम्कन लाउनु; पङ्खा हल्लाउनु। |
| 92985 | हम्काहम्की | ना. | १. गाईबस्तुले मानिसलाई वा गाईबस्तुलाई नै हान्न खोज्ने क्रिया। |
| 92986 | हम्काहम्की | ना. | २. परस्परमा पङ्खा आदि हम्कने काम। |
| 92987 | हम्किनु | क.क्रि | हावा चलाउनाका लागि पङ्खा आदि हल्लाइ। |
| 92988 | हम्को | ना. | १. पङ्खा आदिले हम्केको हावाको वेग। |
| 92989 | हम्को | ना. | २. गाईभैँसी आदिले हानेजस्तो टाउको हल्लाउने काम। |
| 92990 | हम्को | ना. | ३. प्रभुत्वको भाव। |
| 92991 | हम्कोझम्को | ना. | १. हम्कोसाथैको हल्लाइको वेग। |
| 92992 | हम्कोझम्को | ना. | २. हान्ने र हाँफ्ने क्रिया। |
| 92993 | हम्कोझम्को | ना. | ३. प्रमुखताको भाव वा प्रदर्शन; बडप्पन। |
| 92994 | हम्मे | ना. | कठिनाइ; गाह्रो | |
| 92995 | हम्मेहम्मे | क्रि.वि. | गाह्रोगाह्रो भएर; बल्लतल्ल। |
| 92996 | हम्मेसि | क्रि.वि. | १. सितिमिति; हत्तपत्त। |
| 92997 | हम्मेसि | क्रि.वि. | २. एकाएक सहसा। ३ सधैं; हमेसा। |
| 92998 | हय | ना. | १. घोडा; अश्व। |
| 92999 | हय | ना. | २. देवराज; इन्द्र। |
| 93000 | हयग्रीव | ना. | १. विष्णुका चौबिस अवतारमध्ये एक। |