|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 16051 | कुलुल्ल | क्रि.वि. | पानी, कुलो आदि बग्दा वा कुल्ला गर्दा जोडले शब्द आउने गरी। |
| 16052 | कुलू | ना. | मृदङ्ग, तबला आदिमा छाला मोहोर्ने काम गर्ने एक जाति। |
| 16053 | कुलेलम १ | ना. | अरूलाई थाहापत्तै नदिई भाग्ने काम; सुइँकुच्चा। |
| 16054 | कुलेलम २ | क्रि.वि. | १. अरूलाई थाहापत्तै नदिई। ना. |
| 16055 | कुलेलम २ | क्रि.वि. | २. बलेनीको पानी जम्न नदिनाका निम्ति घरको वरिपरि खनेर बनाइएको पानीको सानो निकास; तोस। |
| 16056 | कुलेलम २ | क्रि.वि. | ३. खेतबारीको सानो खाँद। |
| 16057 | कुलो | ना. | खेतबारीमा पानी पटाउन नदी, तलाउ आदिबाट खनेर ल्याइने पानीको सोतो; त्यसरी ल्याइएको पानी हिँड्ने गहिरो बाटो। |
| 16058 | कुल्कुली | ना. | मनको तुलबुली। (उदा.- घर छाडेर आएदेखि उनको सम्झनाले मनमा कुल्कुली लागेकै छ)। |
| 16059 | कुल्चनु | स. क्रि. | १. कुनै वस्तुमाथि गोडाले टेक्नु; पैतालाले मचक्क पारी थिच्नु। |
| 16060 | कुल्चनु | स. क्रि. | २. सजिलैसँग जित्नु; किच्नु। |
| 16061 | कुल्चाइ | ना. | कुल्चने काम वा प्रक्रिया। |
| 16062 | कुल्चाइनु | क.क्रि. | गोडाले टेकाइनु; कुल्चन लाइनु। |
| 16063 | कुल्चाउनु | प्रे. क्रि. | कुल्चन लाउनु; पैतालाले थिचाउनु। |
| 16064 | कुल्चिनु | क.क्रि. | १. गोडाले टेकिनु; कुल्चने काम गरिनु। अ.क्रि. |
| 16065 | कुल्चिनु | क.क्रि. | २. कुल्चने काम हुनु। स. क्रि. |
| 16066 | कुल्चिनु | क.क्रि. | ३. कुल्चनु; गोडाले थिच्नु। |
| 16067 | कुल्चीमिल्ची | क्रि.वि. | बेसरी कुल्चने वा खुँद्ने किसिमले। |
| 16068 | कुल्च्याइ | ना. | कुल्चिने काम वा प्रक्रिया। |
| 16069 | कुल्फी | ना. | १. चुरोट हालेर खाइने धातु, ढुङ्गा आदिको सानो नली वा ढुङ्ग्रो। |
| 16070 | कुल्फी | ना. | २. हुक्काका नलीको टुप्पामा जडिने धातुको बाङ्गो नली वा ढुङ्ग्रो। |
| 16071 | कुल्फी | ना. | ३. कुनै चिजमा घुम्न वा त्यसलाई घुमाउन कसिने धातुको टुक्रो। |
| 16072 | कुल्फी | ना. | ४. दुध हालेर बरफ जस्तै जमाइने टिनको गोलो, लाम्चिलो भाँडो वा ढुङ्ग्रो। |
| 16073 | कुल्फी | ना. | ५. मलाई बरफ। |
| 16074 | कुल्या | ना. | १. कुलो; नहर। |
| 16075 | कुल्या | ना. | २. नाला; सानो नदी। |
| 16076 | कुल्यान | वि. | कुलको; कुलमा चलेको; कुल वा परम्परासम्बन्धी। |
| 16077 | कुल्याहा | वि. | १. कुललाई पिर्ने; कुललाई बिगार गर्ने। |
| 16078 | कुल्याहा | वि. | २. विद्रोही; षड्यन्त्रकारी। |
| 16079 | कुल्ल | क्रि.वि. | पानी, कुलो आदि बग्दा वा कुल्ला गर्दा एकै झमटमा आवाज आउने किसिमले। |
| 16080 | कुल्ला | ना. | मुख सफा पार्न मुखमा पानी लिएर कुलकुल थुक्ने काम |
| 16081 | कुल्ली | ना. | खास गरी कारखाना, स्टेसन आदिमा भारी बोकेर जीविका चलाउने ज्यामी; भरिया; मजदुर। |
| 16082 | कुवा | ना. | हातले पानी उभाउन सकिने वा भेटिने, मानिसले बनाएको सानो जलाशय; कुवा। |
| 16083 | कुवाको ब्याङ | वि. | केही नदेख्ने वा थाहा नपाउने; अँध्यारोमा बसेको; बुद्धु। |
| 16084 | कुवाच्य | ना. | १. अरूको मनमा बिझ्ने वचन; दुर्वचन; दुर्वाच्य। |
| 16085 | कुवाच्य | ना. | २. हेलाको बोली; गाली। |
| 16086 | कुवापाते | ना. | लाम्चिला पात तथा बाहिर सेतो र भित्र हरियो हुने, गाईवस्तुलाई खुवाइने एक प्रकारको बुटो। |
| 16087 | कुविचार | ना. | खराब विचार; नराम्रो भावना। (उदा.- कुविचारमा लाग्ने मानिस उँभो लाग्न गाह्रो हुन्छ। ) |
| 16088 | कुवेर | ना. | हे. कुबेर। |
| 16089 | कुव्यवहार | ना. | कसैप्रति गरिने खराब वा नराम्रो व्यवहार; अनुचित काम वा व्यवहार। (उदा.- कुव्यवहार गर्ने मानिससित सङ्गतै नगरे बेस हुन्छ)। |
| 16090 | कुश | ना. | १. धार्मिक कार्य तथा यज्ञ आदिमा चाहिने पवित्र मानिएको काँसजस्तो एक प्रकारको झार वा घाँस। |
| 16091 | कुश | ना. | २. दुवैपट्टि धारमा मसिना दाँतजस्ता काँढा भएको धेरै प्राचीन कालको एक हतियार। |
| 16092 | कुश | ना. | ३. रामका जेठा छोराको नाम। |
| 16093 | कुश | ना. | ४. पुराणअनुसार एक द्वीपको नाउँ। |
| 16094 | कुशकण्डिका | कुशद्वारा यज्ञवेदीको संस्कार गर्ने वेदमन्त्र; अग्निस्थापना गर्ने प्रारम्भिक काम। | |
| 16095 | कुशग्रन्थि | ना. | १. कुशको ग्रन्थि। |
| 16096 | कुशग्रन्थि | ना. | २. कुनै कुनै कुशको जरामा पाइने विशेष प्रकारको गाँठो। |
| 16097 | कुशबिर्ता | ना. | राजामहाराजाहरूबाट हातमा तिलकुश लिई सबै तिरोको रकम माफ गरेर ब्राह्मणलाई दानका रूपमा बकस दिएको बिर्ता (जग्गा)। |
| 16098 | कुशल | वि. | १. कुश नामको हतियार चलाउन सिपालु। |
| 16099 | कुशल | वि. | २. कुनै पनि कामकुरा राम्ररी गर्न जान्ने वा योग्य रूपमा कार्य सम्पादित गर्ने; निपुण; प्रवीण; दक्ष। |
| 16100 | कुशल | वि. | ३. चलाख; चतुरो। ना. |