|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 19601 | खोस्रो | ना. | ३. ज्याबलहरू हाल्ने छालाको थैलो। |
| 19602 | खोस्रो | ना. | ४. रिसल्लाका भालाको मोठ घुसारिने, रिकापमा जडिएको छालाको ढुङ्ग्रो। |
| 19603 | खोस्रो | ना. | ५. खोस्टो। |
| 19604 | खोस्य्राकखोस्य्राक | ना. | १. खोस्रँदा आउने आवाज। क्रि.वि. |
| 19605 | खोस्य्राकखोस्य्राक | ना. | २. खोस्य्राकको आवाज आउने गरी; खोस्याकखोस्याक। |
| 19606 | खोस्य्राङखोस्य्राङ | क्रि.वि. | खोस्य्राङको आवाज निस्कने गरी; खोस्याकखोस्याक। |
| 19607 | खौ | ना. | १. मादल आदि बाजाका छालाको मध्य भागमा लगाइने कालो चक्का। |
| 19608 | खौ | ना. | २. एक प्रकारको मसला। |
| 19609 | खौकिया | ना. | १. खप्की; हप्की; दप्की। |
| 19610 | खौकिया | ना. | २. आदेश; उर्दी। |
| 19611 | खौडी | ना. | खोल्सोजस्तो परेर टाउकातिर गएको गर्धनको भाग। |
| 19612 | खौडी बुढी | ना. | घाँटी र टाउकापछाडिका जोर्नीको खाल्टो परेको भाग; खोप्रेबुढी। |
| 19613 | खौरनु | स.क्रि. | १. छुराले रौँ खुर्कनु वा काट्नु; मुण्डन गर्नु; मुडाउनु। |
| 19614 | खौरनु | स.क्रि. | २. कुनै काम गर्न नसक्नेलाई होच्याउनु; 'नापिस्' भन्नु। |
| 19615 | खौराइ | ना. | खौरने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 19616 | खौराइनु | क.क्रि. | खौरन लाइनु; मुण्डन गराइनु। |
| 19617 | खौराउनु | प्रे.क्रि. | खौरन लाउनु; मुण्डन गराउनु। |
| 19618 | खौरिनु | स.क्रि. | १. खौरनु। क.क्रि. |
| 19619 | खौरिनु | स.क्रि. | २. छुरा आदिले कपालका रौँ खुर्किनु; मुण्डन गरिनु। |
| 19620 | खौरी मसिनु | ना. | काम तामेल गर्न नसक्ने तर काम गरेजस्तो देखाउने व्यक्तिलाई होच्याएर भनिने शब्द। (उदा.- उसले कति न गर्छु भन्थ्यो, खौरीमसिनु लाइहालेछ नि। |
| 19621 | खौलाखौली | ना. | सानाठुला धेरै खौला; भड्खाराको समूह। |
| 19622 | खौलिनु | अ.क्रि. | १. भकभक पानी उम्लनु। |
| 19623 | खौलिनु | अ.क्रि. | २. खौलामा पर्नु; भड्खारामा पर्नु; जाकिनु; गिर्नु। |
| 19624 | खौली | ना. | सानो खौलो। |
| 19625 | खौलो | ना. | खाडल परेको ठाउँ; खाल्टो; भड्खारो। खौलोमा परेपछि डिँगो पनि चेत्छ (उखान )। |
| 19626 | खौल्याइ | ना. | खौलिने वा खौल्याउने क्रियाप्रक्रिया। |
| 19627 | खौल्याइनु | क.क्रि. | खाल्टो वा भड्खारोमा पारिनु। |
| 19628 | खौल्याउनु | प्रे.क्रि. | खौलामा पार्नु; भड्खारामा जाक्नु। |
| 19629 | खौवा | वि. | धेरै खाने; खन्चुवा; खवैया। |
| 19630 | ख्याँच्नु | स.क्रि. | १. कुनै बाजीमा प्रतियोगीलाई पछार्नु; प्रतियोगितामा जित्नु। |
| 19631 | ख्याँच्नु | स.क्रि. | २. दबाउनु; सताउनु। |
| 19632 | ख्याँचिनु | क.क्रि. | ख्याँच्ने काम गरिनु। |
| 19633 | ख्याइनु | क.क्रि. | १. नदीमा डुङ्गा, नाउ आदि चलाइनु; खियाइनु। |
| 19634 | ख्याइनु | क.क्रि. | २. खिइने पारिनु; खियाइनु। |
| 19635 | ख्याउनु १ | स.क्रि. | डुङ्गा आदि चलाउनु; खियाउनु। |
| 19636 | ख्याउनु २ | प्रे.क्रि. | खिइने पार्नु; खियाउनु। |
| 19637 | ख्याउटी | वि. | पातलो शरीरकी; दुब्ली; सिकटी। |
| 19638 | ख्याउटे | वि. | दुब्लो र पातलो शरीर भएको; गाला भित्र पसेको; सिकटो; सिकटे; ख्याउटो। |
| 19639 | ख्याउटो | वि. | पातलो र दुब्लो शरीर भएको; सिकटे। |
| 19640 | ख्याक | ना. | १. प्रायः सहरका पुराना ठुला घरका अँध्यारो कुनामा बस्ने र तर्साउने भनिएको भूत। वि. |
| 19641 | ख्याक | ना. | २. साह्रै दुब्लो र बुढो। |
| 19642 | ख्याकख्याक | ना. | १. खोक्ता घाँटीबाट निस्कने आवाज। क्रि.वि. |
| 19643 | ख्याकख्याक | ना. | २. ख्याकख्याक आवाज आउने गरी। |
| 19644 | ख्याकख्याके | ना. | ख्याकख्याक गरेर कराउने, स्यालजस्तो र स्यालकै जातको जङ्गली जन्तु; हाप्सिलो। |
| 19645 | ख्यात | वि. | ख्याति कमाएको; नाउँ चलेको; विख्यात; प्रसिद्ध। |
| 19646 | ख्यातनामा | वि. | नाम चलेको; यश वा कीर्ति फैलिएको। |
| 19647 | ख्याति | ना. | नाउँ चल्ने क्रिया वा अवस्था; सिद्धि। |
| 19648 | ख्याप्टो | वि. | हे. ख्याउटो। |
| 19649 | ख्याप्लाक्क | क्रि.वि. | हाडछाला किङ्ग्रिङ्ङ देखिने गरी (दुब्लाउने किसिम)। |
| 19650 | ख्याम्सो | वि. | १. निर्धो; लुलो। |