|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 19751 | गगन | ना. | १. आकाश; नभ; अन्तरिक्ष। |
| 19752 | गगन | ना. | २. शून्य। |
| 19753 | गगनचर | ना. | १. आकाशमार्गबाट आवतजावत गर्ने देवता। |
| 19754 | गगनचर | ना. | २. ग्रह (तारा, नक्षत्र इ.)। |
| 19755 | गगनचर | ना. | ३. पक्षी। वि. |
| 19756 | गगनचर | ना. | ४. आकाशमा विचरण गर्ने; आकाशमार्गले हिँड्ने। |
| 19757 | गगनचारी | वि. | आकाशमा हिँड्ने; गगनचर। |
| 19758 | गगनचुम्बी | वि. | आकाशसम्म पुगे झैँ देखिने; अति अग्लो; आकाश छुने। |
| 19759 | गगनधूलि | ना. | १. आकाशमा उड्ने वा तुवाँलोका रूपमा व्याप्त हुने मसिनु धुलो। |
| 19760 | गगनधूलि | ना. | २. केतकीको फूल फक्रिँदा परागको रूपमा उड्ने धुलो; केतकी पराग। |
| 19761 | गगनभेदी | वि. | आकाशलाई भेदन गर्ने वा चिर्ने; आकाशभेदी; ठुलो र चर्को (शब्द वा स्वर)। |
| 19762 | गगनविहारी | वि. | गगनचारी (चन्द्र, सूर्य, पक्षी)। |
| 19763 | गगनसिंह | ना. | वि. सं. १९०३ मा रहस्यमय ढङ्गले हत्या गरिएका एक भारदार। |
| 19764 | गगनस्पर्शी | वि. | आकाशमा छुन पुग्ने; आकाश छुने; गगनचुम्बी। |
| 19765 | गगल | ना. | धुलोमैलो, घामको प्रखर किरण आदिबाट आँखा जोगाउन लगाइने कालो, निलो आदि रङको चस्मा। |
| 19766 | गग्रेटो | ना. | पानीका भरी गाग्रा राख्न बनाइएको ठाउँ; गाग्रो राख्ने आट वा टाँड। |
| 19767 | गग्लेटो | ना. | हे. गौलेतो। |
| 19768 | गङटो | ना. | हे. गँगटो। |
| 19769 | गङ्गा | ना. | १. हिमालय (गङ्गोत्री)-बाट निस्की दक्षिण-पूर्वी कोणतिर बग्दै गएर बङ्गोपसागरमा मिल्ने, हिन्दूहरूको पवित्र जलाशय र पितृमुक्तिको प्रतीक मानिएको भारतवर्षको प्रसिद्ध एक नदी; पुराणअनुसार सगरका छोराहरूको मुक्तिका निम्ति भगीरथ राजाले तपस्याद्वारा पृथ्वीमा ल्याइएको भनी प्रख्यात भएको नदी; भागीरथी; जाह्नवी। |
| 19770 | गङ्गा | ना. | २. षड्चक्रको अभ्यास गर्ने योगसाधकको समाधि अवस्थामा प्रयोग हुने नाडी; ईडानाडी। |
| 19771 | गङ्गाजमुना | ना. | १. महाभारत वा अन्य पुराणले र भारतवर्षको प्राचीन इतिहासले चर्चा गर्दै आएका, पुण्यका स्रोत मानिने, प्रयागमा मिलेका दुई नदी; गङ्गा र जमुना नदी; पाण्डवहरूको तीर्थयात्रामा चर्चित गङ्गा र कृष्णको कालीयदमनमा चर्चित नदी। |
| 19772 | गङ्गाजमुना | ना. | २. कुनै पनि जुम्ल्याही दिदीबहिनी (नाम राख्ने चलनअनुसार)। |
| 19773 | गङ्गाजमुनी | ना. | १. नित्यकर्म तथा पूजाआजामा पानी चढाउन प्रयोग गरिने, तामो, पित्तल आदि धातु मिसाएर बनाइएको (जलपात्र)। |
| 19774 | गङ्गाजमुनी | ना. | २. पित्तल वा ढलोट र फलाम गाँसी सितारमा जड्नका लागि बनाइएको पर्दा। |
| 19775 | गङ्गाजल | ना. | गङ्गा नदीको पानी; भागीरथीको जल (प्रायः देव-पितृकार्यमा प्रयोग गरिने वा स्वच्छता, पवित्रता र निर्मलताको सङ्केत दिने अर्थमा, उदा.- गङ्गाजलले सूर्यलाई अर्घ। - उखान)। |
| 19776 | गङ्गा दशहरा | ना. | ज्येष्ठ शुक्ल प्रतिपदादेखि आरम्भ भई नियमित रूपमा स्नान गरी दशमीका दिन पापविमोचनका निम्ति हुने उत्सव; दशहरास्नानको समापन समारोह; दशहरा। |
| 19777 | गङ्गाद्वार | ना. | गङ्गा नदीले पहाडको बाटो छिचोली तराई प्रवेश गर्न लागेका ठाउँमा पर्ने तीर्थ; हरिद्वार। |
| 19778 | गङ्गाधर | ना. | शिरमा गङ्गाको वेग वहन गर्ने महादेव, शिव। |
| 19779 | गङ्गापुत्र | ना. | १. शन्तनु तथा गङ्गाका छोरा; भीष्म। |
| 19780 | गङ्गापुत्र | ना. | २. गङ्गातटमा बसेर दान-दक्षिणा लिने ब्राह्मण; पण्डा। |
| 19781 | गङ्गामाटी | ना. | गङ्गा नदीका स्पर्शले बराबर पखालेर पवित्र बनाइएको माटो; नदीका तटको माटो। |
| 19782 | गङ्गायात्रा | ना. | १. मरण निश्चय भइसकेपछि बिरामीलाई जिउँदै घाटमा लैजाने काम। |
| 19783 | गङ्गायात्रा | ना. | २. मृत्यु; मरण; परलोकको यात्रारम्भ। |
| 19784 | गङ्गालहरी | ना. | १. हावाका वेगले उठ्ने गङ्गाको तरङ्ग वा लहर। |
| 19785 | गङ्गालहरी | ना. | २. महाकवि जगन्नाथरचित गङ्गाविषयक प्रसिद्ध स्तुति-साहित्य। |
| 19786 | गङ्गालाभ | ना. | हिन्दू-संस्कारअनुसार मोक्षपद प्राप्तिको कारण मानिने पवित्र स्थल, पुण्यनदी आदिमा भएको मरण; गङ्गातटको मृत्यु। |
| 19787 | गङ्गासागर | ना. | समुद्रमा गङ्गा मिलेको ठाउँ; हिन्दूहरूको एक प्रख्यात तीर्थ जनकपुरको एक प्रसिद्ध ताल। |
| 19788 | गच्कनु | अ.क्रि. | मनको खुसी वा फुर्ती देखाउने गरी गजक्क पर्नु; गम्कनु। |
| 19789 | गच्काइ | ना. | गच्कने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 19790 | गच्काइनु | क.क्रि. | गच्कने पारिनु। |
| 19791 | गच्काउनु | प्रे.क्रि. | गम्काउनु। |
| 19792 | गच्किनु | अ.क्रि. | गच्कनु। |
| 19793 | गच्छ्गच्छ | ना. | १. जानुपर्ने ठाउँमा जाने वा आफ्नोआफ्नो बाटो लाग्ने काम; लाखापाखा; यत्रतत्र। |
| 19794 | गच्छ्गच्छ | ना. | २. विसर्जन; समाप्ति; टुङ्ग्याउनी। |
| 19795 | गच्छे | ना. | १. जुनसुकै काम गर्न आवश्यक पर्ने भौतिक वा बौद्धिक साधन; सामर्थ्य; औकात; हैसियत। |
| 19796 | गच्छे | ना. | २. आर्थिक क्षमता; पुँजी; सम्पत्ति। |
| 19797 | गच्छे | ना. | ३. हकदार वा प्रतिनिधिलाई हक बुझाइदिने काम; जिम्मा। |
| 19798 | गच्छ्याइ | ना. | गच्छ्याउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 19799 | गच्छ्याइनु | क.क्रि. | गँसाइनु; जोडाइनु; खप्ट्याइनु। |
| 19800 | गच्छ्याउनु | स.क्रि. | १. एकभन्दा बढी वस्तु वा टुक्राहरू गाँस्नु; जोड्नु; खाप्नु; अन्तर्भाव गराउनु; मिलाउनु; जोल्ट्याउनु; अल्झाउनु।[गच्छे+आउ+नु] |