|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 20901 | गाउँ खानु | टु. | २. गाउँलाई नै सोसेर वा कज्याएर आफ्नो हुँदो पार्नु र हैकम चलाउनु। |
| 20902 | गाउँखाने कथा | ना. | वक्ताले प्रश्नको रूपमा अड्को हाल्ने र श्रोताले नाउँ मात्रको गाउँ दिएपछि सो अड्को फुकाइदिने कथा; जान्ने कथा; कूट; पहेली। |
| 20903 | गाउँघर | ना. | नगरबाहिरको घरबस्ती भएको ठाउँ; भारोपर्म गर्दा र हारगुहार गर्दा सधैँजसो भेटघाट र सघाउपघाउ गरिरहने छरछिमेक। |
| 20904 | गाउँ पञ्चायत | ना. | पञ्चायती व्यवस्थाअनुसार व्यवस्थापिकाको प्रारम्भिक अङ्गका रूपमा रहेको, पहाडी क्षेत्रमा दुई हजारदेखि चार हजार र तराई क्षेत्रमा चार हजारदेखि आठ हजारसम्म जनसङ्ख्या पर्ने हिसाबले छुट्ट्याइएको प्रत्येक नौ वडामा विभाजित एक पञ्चायत वा गाउँ। |
| 20905 | गाउँफर्क | ना. | सहरतिर थुप्रिने प्रवृत्तिलाई गाउँतिर उन्मुख गराई गाउँकै उन्नतिबाट देशको सम्पूर्ण क्षेत्रमा विकास हुन सक्ने ठानिएको पञ्चायत व्यवस्थामा प्रतिपादित सिद्धान्त (गाउँ फर्क कार्यक्रम, गाउँ फर्क राष्ट्रिय अभियान आदि)। |
| 20906 | गाउँले | वि. | १. गाउँको बासिन्दा; गाउँमा बस्ने; ग्रामीण। |
| 20907 | गाउँले | वि. | २. एकै गाउँ-ठाउँमा बस्ने; गाउँघरको। |
| 20908 | गाउँले | वि. | ३. गाउँको सभ्यतामा हुर्केको; आधुनिक चालचलन नजान्ने। |
| 20909 | गाउँ विकास समिति | ना. | गाउँलाई नौ वटा वडाहरूमा बाँडी त्यहाँको विकास गर्नका लागि निर्माण गरिएको समिति। |
| 20910 | गाउँ सभा | ना. | गाउँ- पञ्चायत ऐनअनुसार तोकिएको पञ्चायती व्यवस्थाको सबभन्दा तल्लो तह तथा कुनै एक गाउँ वा गाउँको समूह। |
| 20911 | गाउनु | स.क्रि. | १. ताल, सुर, लय आदि मिलाएर गीत भन्नु; राग वा तान अलाप्नु; वन्दना वा भजन गर्नु। |
| 20912 | गाउनु | स.क्रि. | २. बढाई चढाई प्रशंसा गर्नु; फुर्क्याउनु। |
| 20913 | गाउजो | ना. | पानका छाँटका पात हुने एक जातको लहरो वा त्यसैको घाँस। |
| 20914 | गाउन | ना. | १. दीक्षान्त समारोहमा विश्वविद्यालयका उच्च पदाधिकारी र स्नातक तथा स्नाताकोत्तर उपाधि लिने छात्रहरूले लाउने औपचारिक पोसाक। |
| 20915 | गाउन | ना. | २. न्यायाधीशले इजलासमा बस्दा वा वकिलले बहस गर्दा पहिरिने पोसाक। |
| 20916 | गागन | ना. | अघिल्लो छेउ तिखो हुने हाँसको जस्तै चुच्चो भएको एक प्रकारको पानीहाँस। |
| 20917 | गागा | ना. | बालबोलीमा चिउरा वा अन्य गेडागुडी खानेकुरो; खेडी। |
| 20918 | गाग्री | ना. | पानी भरिने तामो, पित्तल आदि धातुको भाँडो; सानो वा मझौला गाग्रो। |
| 20919 | गाग्रो | ना. | १. घ्याम्पोभन्दा सानो र गाग्रीभन्दा ठुलो आकारको पानीको भाँडो। |
| 20920 | गाग्रो | ना. | २. पानी भरिने प्राय: माटाको ठुलो भाँडो। |
| 20921 | गाङ्गेय | वि. | १. गङ्गाबाट पैदा भएको; गङ्गासित सम्बन्धित।ना. |
| 20922 | गाङ्गेय | वि. | २. भीष्म पितामह। |
| 20923 | गाङ्गेय | वि. | ३. कार्तिकेय। |
| 20924 | गाछ | ना. | गाछी। |
| 20925 | गाछी | ना. | रुख, बोट (बरगाछी, पीपलगाछी इ.)। |
| 20926 | गाज | ना. | पानीमा साबुन आदि घोलिँदा वा आगामा छड्कने पदार्थ पाक्ता आउने फिँज। |
| 20927 | गाजर | ना. | मूलाका जातको, सूपका जस्तै पात र सेतो-पहेँलो रङ हुने, त्यसै वा तरकारी, अचार आदि बनाएर तथा सलादमा हालेर खाइने एक प्रसिद्ध कन्द। |
| 20928 | गाजल | ना. | सुगन्धित औषधीसमेत हाली मोसो र तेल मिलाएर बनाइएको आँखाका कोसमा लगाउने कालो- खैरो श्रृङ्गारसाधन। |
| 20929 | गाजली | ना. | १. गाजल लगाएकी आइमाई। |
| 20930 | गाजली | ना. | २. आँखाका वरिपरि कालो- खैरो रङ भएकी गाई। |
| 20931 | गाजलु | ना. | गाजल; लोकगीतमा बादलु, मादलुका किसिमले गजलको पर्यायमा प्रयुक्त शब्द। (उदा.- झमझम परेली आँखैमा गाजलु सम्झने क्वै छैन। - लोकगीत )। |
| 20932 | गाजले | वि. | १. गाजलजस्तो; गाजलको रङको। |
| 20933 | गाजले | वि. | २. गाजल लाएजस्तो आँखा देखिने ( मान्छे )। |
| 20934 | गाजले | वि. | ३. आँखाका वरिपरि कालो- खैरो रङ देखिने (गोरु)। |
| 20935 | गाजले | वि. | ४. कालो नाथ्री हुने (अनाज)। |
| 20936 | गाजेमाजे | वि. | १. छासमिस वा मिसमास भएर छुट्याउन नसकिने भएको; तलमाथि परेको। |
| 20937 | गाजेमाजे | वि. | २. सुल्झाउन अप्ठ्यारो पर्ने; गज्याङगुजुङ परेको। |
| 20938 | गाटर | ना. | खाँबा गाडेर बनाइने तराईतिरका घरको निदाल; मेठविना राखिने निदाल। |
| 20939 | गाड्नु | स.क्रि. | १. कुनै वस्तुलाई जमिनमुनि घुसार्नु; रोप्नु। |
| 20940 | गाड्नु | स.क्रि. | २. अँचेटेर थिच्नु; खाडलमा हालेर पुर्नु। |
| 20941 | गाड्नु | स.क्रि. | ३. रिनमा डुबाउनु; रिनमा पार्नु; धोका दिनु। |
| 20942 | गाड्नु | स.क्रि. | ४. अवनति गराउनु। |
| 20943 | गाड | ना. | १. वर्षाका कारणले तत्कालै बढेर आउने भल; बाढी; भलपहिरो। |
| 20944 | गाड | ना. | २. नदीभन्दा सानो खोलाभन्दा ठुलो हिँउदमा जँघार तर्न सकिने छरितो नदी। |
| 20945 | गाड चल्नु | स.क्रि. | भल बग्नु; बाढी आउनु। |
| 20946 | गाडधन | ना. | कसैले नभेट्टाओस् भनी सुरक्षासाथ माटामा गाडेर लुकाइएको सुन, चाँदी, काँसो, तामो आदि जायजेथा; गाडेको धन-सम्पत्ति। |
| 20947 | गाडा | ना. | १. मालसामान हालेर गुडाउँदै एक ठाउँबाट अर्का ठाउँमा लगिने, गोरु, राँगा, मानिस आदिले तान्ने चक्कावाल गाडी। |
| 20948 | गाडा | ना. | २. उखु वा आलु रोप्नका लागि बाटुलो खाडल पारेर खनिने ड्याङ ;डाँफा। |
| 20949 | गाडावान/वाल | ना. | १. गाडा ठेल्ने वा हाँक्ने व्यक्ति। |
| 20950 | गाडावान/वाल | ना. | २. गोरु वा राँगागाडीको चालक। |