|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 21701 | गुरुबा/गुरुबाबु | ना. | २. मन्त्रदान गर्ने आचार्य। |
| 21702 | गुरुबा/गुरुबाबु | ना. | ३. पण्डित बाजे; पुरोहित बाजे। |
| 21703 | गुरुबा/गुरुबाबु | ना. | ४. विरोधी कुरो सिकाउने (व्यङ्ग्यमा )। |
| 21704 | गुरु भाटो | ना. | छाना छाउँदा दाँतीका दुवैतिरबाट च्यापेर लगाइने मुख्य भाटो; ज्वारभाटो; धरमभाटो। |
| 21705 | गुरुभेटी | ना. | हे. गुरुदक्षिणा। |
| 21706 | गुरुमन्त्र | ना. | १. गुरुद्वारा दीक्षाका रूपमा गुप्तरूपले दिइने मन्त्र; गायत्री मन्त्र। |
| 21707 | गुरुमन्त्र | ना. | २. कुनै खास कामका निम्ति योग्य वा अनुभवी व्यक्तिबाट पाइने युक्ति; प्रेरणा वा मन्त्रणा। |
| 21708 | गुरुमन्त्र | ना. | ३. खराब कामका निम्ति उक्साउने वा हौस्याउने सल्लाह (व्यङ्ग्यार्थमा)। |
| 21709 | गुरुमा | ना. | १. पढाउने स्त्री; गुरुआमा; शिक्षिका; अध्यापिका। |
| 21710 | गुरुमा | ना. | २. गुरुपत्नी। |
| 21711 | गुरुमा | ना. | ३. मन्त्रदान गर्ने स्त्री। |
| 21712 | गुरुमापा | ना. | नेपालको प्राचीन इतिहासमा प्रसिद्ध, फागुन शुक्ल पूर्णिमाका राति काठमाडौँको टुँडिखेलमा भोजन दिइने गरिएको एक बालभक्षक राक्षस। |
| 21713 | गुरुमुख | ना. | १. गुरुको मुखारविन्द। |
| 21714 | गुरुमुख | ना. | २. गुरुका मुखबाट मन्त्र सुन्ने वा दीक्षा लिने काम। वि. |
| 21715 | गुरुमुख | ना. | ३. कुनै गुरुबाट धार्मिक दृष्टिले मन्त्र लिइएको वा सिकिएको। |
| 21716 | गुरुमुखी | ना. | पञ्जाबी भाषाको लिपि। |
| 21717 | गुरुयोजना | ना. | कुनै निर्माणकार्य वा उद्योग आदिको सञ्चालनका लागि तयार गरिएको मुख्य योजना वा कार्यक्रम। |
| 21718 | गुरुवार/गुरुवासर | ना. | बृहस्पतिवार; बिहीबार। |
| 21719 | गुर्कनु | अ.क्रि. | भीरपहरा आदिबाट खस्नु वा झर्नु; लड्नु; मर्नु। |
| 21720 | गुर्काइ | ना. | गुर्किने वा गुर्काउने क्रिया- प्रक्रिया। |
| 21721 | गुर्काइनु | क.क्रि. | गुर्किने पारिनु। |
| 21722 | गुर्काउनु | स.क्रि. | १. कुनै वस्तुलाई साहसपूर्वक पल्टाउनु; कुनै काम हिम्मतसाथ गर्नु। |
| 21723 | गुर्काउनु | स.क्रि. | २. फुर्तीसाथ खानु। |
| 21724 | गुर्काउनु | स.क्रि. | ३. मैथुन गर्नु; बलात्कार गर्नु। |
| 21725 | गुर्किनु | अ.क्रि. | १. भीरपहराबाट खसेर वा फाल हालेर मर्नु; चोला उठ्नु। |
| 21726 | गुर्किनु | अ.क्रि. | २. गुर्कनु। |
| 21727 | गुर्क्याइ | ना. | गुर्किने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 21728 | गुर्जा | ना. | सुनचाँदीबाट बनाइएको विशेष खालको माङ्गलिक दण्ड वा गदा। |
| 21729 | गुर्जु | ना. | १. बौद्धमार्गी नेवार-जातिको पुरोहित; वज्राचार्य। |
| 21730 | गुर्जु | ना. | २. वज्राचार्यजातिका पुरुषलाई सम्बोधन गर्दा भनिने आदरसूचक शब्द। |
| 21731 | गुर्जो | ना. | पीपलका जस्तै पात हुने, मसिना राता फल फल्ने र पहेँला फूल फुल्ने तथा मोटो डाँठ हुने, आयुर्वेदिक औषधीका निम्ति उपयुक्त लहरो वा बुटी; गुडूची। |
| 21732 | गुर्दुङ | ना. | घर छाइसकेपछि मेलो मार्न डाँडा, भाँटा र खरलाई चोयाले कस्ने काम; धुरी मार्ने काम। |
| 21733 | गुर्दुम | ना. | ढुङ्गा, माटा आदिको ढिस्को; चट्टान। |
| 21734 | गुर्दौली | ना. | मसिना थुँगा र पहेँलो रङको फूल फुल्ने एक जातको फूल; हे. गोदावरी। |
| 21735 | गुर्बो | ना. | एउटै भेट्नामा सेता टीका-टीका परेका अनेक पात हुने र बिचमा घुम्रेको शङ्खाकार रातो रङको ठुलो एउटा पात हुने, त्यसका बिचमा घोगो र घोगाका माथिल्लापट्टि पहेँलो कोपिला हुने, भ्याकुरजस्तो सेतो कन्द फल्ने एक वनस्पति; आयुर्वेदका अनुसार शूलरोग र अलकाईलाई नाश गर्ने त्यसैको कन्द। |
| 21736 | गुर्भे | ना. | दिनमा आँखा नदेख्ने र लाटोजस्तो भएर एकै ठाउँमा गुँडुल्किरहने एक थरी विषालु सर्प। |
| 21737 | गुर्र | क्रि.वि. | गुडेको शब्द सुनिने गरी (कुनै वस्तु); कराएको वा गर्जेको आवाज आउने गरी (पेट कराउने, बाघ-भालु गर्जने, बादल गड्कने आदि किसिम )। |
| 21738 | गुर्रागुर्री | ना. | परस्परमा आवेशपूर्वक देखाउने आक्रोश; ङार्रङुर्र। |
| 21739 | गुर्रिनु | अ.क्रि. | १. गुरगुर शब्द गर्नु; वायुविकारले पेट कराउनु। |
| 21740 | गुर्रिनु | अ.क्रि. | २. बाघ, भालु आदि गर्जनु। |
| 21741 | गुर्रिनु | अ.क्रि. | ३. गोलो वा चक्कावाल वस्तु गुड्नु वा गुडेको आवाज आउनु। |
| 21742 | गुऱ्याई | ना. | गुर्रिने तथा गुऱ्याइने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 21743 | गुऱ्याईनु | क.क्रि. | गुऱ्याउने काम गरिनु; गुडाइनु। |
| 21744 | गुऱ्याउनु | प्रे. क्रि. | १. कुनै गोलो परेको वस्तुलाई गुडाउनु; हुत्त्याउनु; हुऱ्याउनु। |
| 21745 | गुऱ्याउनु | प्रे. क्रि. | २. गुर्रिन लाउनु। |
| 21746 | गुलकन्द | ना. | अत्तरगुलाफका पातहरू माडेर चिनीमा मली काँचको भाँडामा हालेर सूर्यपाकद्वारा तयार गरिएको सुगन्धित मुरब्बा। |
| 21747 | गुलजार | वि . | १. चहलपहल वा रमिताले पूर्ण भएको (बस्ती,सहर आदि); हरिलोभरिलो तथा आकर्षक (खेती, बगैँचा आदि)। |
| 21748 | गुलजार | वि . | २. आनन्ददायक; शोभायुक्त; सुशोभित (घर, परिवार आदि )। |
| 21749 | गुलदस्ता | ना. | फूल र पातहरू सजाई राम्ररी बाँधिएको सुन्दर गुच्छा वा झुप्पा। |
| 21750 | गुलबकावली | ना. | धाप वा गिलो जमिनमा उम्रने, विभिन्न रङका लामा र सुगन्धित फूल फुल्ने एक बोट वा त्यसैको फूल। |