|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 30801 | जान्ने सुन्ने | वि. | धेरै कुरा जाने-बुझेको; जानेसुनेको; अनुभवी; सिपालु; जानिफकार। |
| 30802 | जाप | ना. | हे. जप। |
| 30803 | जापक | ना. | ठुलाठुला यज्ञमण्डपमा वा कुनै कर्मविशेषमा विघ्नशान्तिका निम्ति कुनै देवीदेवताको मन्त्र जप्ने व्यक्ति; ऋत्विक्। |
| 30804 | जापान | ना. | एसियाको सुदूर पूर्वमा रहेको एउटा प्रसिद्ध देश। |
| 30805 | जापानी | वि. | १. जापानसम्बन्धी; जापानको। ना. |
| 30806 | जापानी | वि. | २. जापानको भाषा; जापानका बासिन्दा वा नागरिक। |
| 30807 | जापानी बाजा | ना. | टाइपराइटरका जस्ता तेइसवटा पर्दा हुने, चारदेखि दशवटासम्म तार हुने र जवाले बजाइने एक थरी बाजा; टेसोकोटो। |
| 30808 | जाफत | ना. | साथीभाइहरू मिलेर गरिने ठुलो भोज; रमाइलो भोज; प्रीतिभोज। |
| 30809 | जाबा | ना. | इन्डोनेसियाको एक प्रान्त। |
| 30810 | जाबा मानव | ना. | एसिया, युरोप र अफ्रिकामा पाइएको अति प्राचीन मानव (होमो एरेक्टस) मध्ये जाबामा फेला परेको मानव; त्यसैको अश्मीभूत अवशेष। |
| 30811 | जाबी | ना. | काखीमुनि लर्किने गरी कुममा भिरिने जालीदार झोली; चरा आदि राख्ने जालीदार थैलो। |
| 30812 | जाबी | वि. | धेरै महत्त्व नभएकी; कम महत्त्वकी; सानी; साधारण; तुच्छ (स्त्री)। |
| 30813 | जाबे | वि. | १. जाबीजस्तो। ना. |
| 30814 | जाबे | वि. | २. जाबे खटिरो। |
| 30815 | जाबे खटिरो | ना. | जाबी झैँ भई शरीरभरि आउने र चिलाउने एक किसिमको खटिरो; सिकसिको आदिले र खाद्य औषधीको अफापले गर्दा जिउभरि अथवा जिउको कुनै भागमा बर्र उछ्रिएर आउने चर्मविकार। |
| 30816 | जाबे च्याउ | ना. | जमिनमा उम्रने, खैरो रङको, जाबी झैँ बुट्टा परेको; घोप्ट्याइएको सोलीका आकारको गनाउने, खान नहुने र खाएमा जाबे खटिरो झैँ उछ्रने एक जातको च्याउ। |
| 30817 | जाबे भूत | ना. | जाबी भिरेर हिँड्छ भन्ने विश्वास गरिएको एक भूत; जाबे रोग ल्याउने कारण मानिएको सोही भूत। |
| 30818 | जाबो | ना. | १. काखीको भुत्ला; खकुन्डीको भुत्ला। वि. |
| 30819 | जाबो | ना. | २. तुच्छ; साधारण; कम महत्त्वको। |
| 30820 | जाब्ता | ना. | १. दुई सरकारका बिचमा भइपरी आउने व्यवहारसम्बन्धी व्यवस्था मिलाउन बनेको ऐन। |
| 30821 | जाब्ता | ना. | २. नियमकानुन; व्यवस्था; जाफ्ता। |
| 30822 | जाम | ना. | १. कुनै कारणबाट बाटो रोकिँदा यातायातका साधन र मानिसहरूको भिडले आवागमनमा भएको गतिरोध; ठेलमठेल; ठसाठस। |
| 30823 | जाम | ना. | २. कस वा खिया लाग्नाले कुनै बट्टा आदिको बिर्को वा कैँची घुम्न, चल्न अप्ठ्यारो परेको अवस्था। |
| 30824 | जाम | ना. | ३. कुनै गुलियो फलको रस पकाई बाक्लो बनाइएको खाद्य पदार्थ। |
| 30825 | जामदग्न्य | ना. | १. जमदग्निका छोरा; परशुराम। |
| 30826 | जामदग्न्य | ना. | २. भार्गवगोत्रका पाँच प्रवरमध्ये एक। |
| 30827 | जामन | ना. | दही जमाउँदा दुधमा हाल्ने बिउ; जोडन। |
| 30828 | जामा | ना. | १. कम्मरदेखि गोलीगाँठासम्म आउने, कम्मरमा मुजैमुजा पारी बनाइएको तलतिर खुला भएको लहँगा; मुजैमुजा परेको, कम्मरदेखि गोलीगाँठासम्म पुग्ने, पुरुषजातिले लाउने एक किसिमको पुरानो पोसाक। |
| 30829 | जामा | ना. | २. केटीले लाउने फ्रक। |
| 30830 | जामाता | ना. | छोरी वा बहिनीको लोग्ने; ज्वाइँ। |
| 30831 | जामा पगरी | ना. | विवाहमा दमाईँहरूको नाइकेले पाउने शिरपाउ; नेग; सम्मान। |
| 30832 | जामुनु/जामुनो | ना. | केसरका आकारका सेता फूल फुल्ने, गाढा प्याजी रङको फल फल्ने एक जातको रुख वा त्यसैको फल। |
| 30833 | जाम्बवती | ना. | १. छेउमा दाँती परेका पात हुने, निला फूल फुल्ने र राता फल फल्ने एक किसिमको भुइँझार। |
| 30834 | जाम्बवती | ना. | २. भागवत पुराणअनुसार जाम्बवान्की छोरी; कृष्णकी एक पत्नी। |
| 30835 | जाम्बवान् | ना. | १. रामायणको कथाअनुसार लङ्का विजय गर्न रामचन्द्रलाई सहायता गर्ने सुग्रीवका एक मन्त्री। |
| 30836 | जाम्बवान् | ना. | २. भागवतको कथाअनुसार स्यमन्तक मणिलाई लिएर कृष्णसँग युद्ध परेको र हारेपछि मणिसहित छोरी जाम्बवती कृष्णलाई दिन बाध्य भएको एक भालुनरेश। |
| 30837 | जायज | वि. | चित्तबुझ्दो; न्यायसङ्गत; उचित; मनासिब। |
| 30838 | जायजन्म | ना. | विवाहिता पत्नीबाट छोराछोरीको जन्म; सन्तानोत्पत्ति; जायाजन्म। |
| 30839 | जायजा | ना. | गरिएका कामकुराको उचित विवरण; तथ्याङ्क; कैफियत। |
| 30840 | जायजात | ना. | १. कसैको स्वामित्वमा रहेको चलअचल वस्तु; जेथाजमिन; श्रीसम्पत्ति। |
| 30841 | जायजात | ना. | २. सरकारद्वारा कसैको स्वामित्वमा भएको सम्पत्ति दण्डस्वरूप लिने काम; सर्वस्व गर्ने काम; स्वामित्वहरण; सर्वस्व। |
| 30842 | जायजेथा | ना. | कसैको स्वामित्वमा रहेको चलअचल सम्पत्ति; श्रीसम्पत्ति; घरजग्गा, बस्तुभाउ आदि। |
| 30843 | जायदात | ना. | हे. जायजात। |
| 30844 | जाया | ना. | स्वास्नी; पत्नी; जोई। |
| 30845 | जायाजीव | वि. | १. स्वास्नीको सम्पत्तिमा बाँचेको; स्वास्नीको कमाइ खाने; जायानुजीवी। |
| 30846 | जायाजीव | वि. | २. नट; नटुवा। |
| 30847 | जायाजीव | वि. | ३. वेश्यापति। |
| 30848 | जायापति | ना. | लोग्नेस्वास्नी; पतिपत्नी; दम्पती। |
| 30849 | जार | ना. | रुसका पुराना बादशाहको उपाधि। |
| 30850 | जार | ना. | १. पोइल गएकी स्त्रीको पहिलो पतिले नयाँ चाहिँलाई भन्ने शब्द। |