|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 34751 | ठकार | ना. | ठ' अक्षर; टवर्गको दोस्रो व्यञ्जन वर्ण। |
| 34752 | ठकुराइ | ना. | १. अघि ठकुरी राजाहरूको प्रमुखता भएको ठाउँ वा क्षेत्र। |
| 34753 | ठकुराइ | ना. | २. आधिपत्य। |
| 34754 | ठकुरी | ना. | १. क्षत्रिय जातिको एक वर्ग वा तिनको थर। |
| 34755 | ठकुवा | ना. | हे. ठेकुवा। |
| 34756 | ठक्क | क्रि.वि. | एकाएक थामिने, उभिने वा आउने गरी; टक्क। |
| 34757 | ठक्कर | ना. | १. कुनै दुई वस्तुको जुधाइ वा ठोकाइ; परस्परको धक्का। |
| 34758 | ठक्कर | ना. | २. मानसिक आघात वा चोट। |
| 34759 | ठक्कर | ना. | ३. हन्डर; चोट। ठक्कर नखाई बुद्धि आउँदैन ( उखान)। |
| 34760 | ठक्रक्क | क्रि.वि. | कुनै वस्तु राख्ता वा खस्ता हल्का आवाज आउने गरी। |
| 34761 | ठग्नु | स.क्रि. | १. झूठो कामकुरो गरी अरूको धनमाल हडप्नु; झुक्यानमा पारी अरूको वस्तु लिनु; ठगी गर्नु; धुत्नु। |
| 34762 | ठग्नु | स.क्रि. | २. छकाउनु; धोका दिनु। ३ चाहिँदोभन्दा बढी नाफा खानु। |
| 34763 | ठग्नु | स.क्रि. | ४. नानाभाँती चालबाजी वा बहाना गरेर सक्ने काम पनि नगर्नु; काममा छलछाम गर्नु। |
| 34764 | ठग | वि. | १. धोकामा पारेर वा छल गरी अरूको धनमाल लिने; ठग्ने। |
| 34765 | ठग | वि. | २. नानाथरी बहाना झिकी कामकाज नगर्ने; काममा छलछाम गर्ने; ठगाहा। |
| 34766 | ठग विद्या | ना. | ठग्ने विद्या; ठग्ने अकिल; ठगी गर्ने तरिका वा उपाय। |
| 34767 | ठग वृत्ति | ना. | ठग्ने पेसा। |
| 34768 | ठगाइ | ना. | ठग्ने काम वा प्रक्रिया। |
| 34769 | ठगाइनु | क.क्रि. | ठग्न लाइनु। |
| 34770 | ठगाउनु | प्रे.क्रि. | ठग्ने गराउनु; ठग्न लाउनु। |
| 34771 | ठगाहा | वि. | ठग्ने बानी भएको; ठग्ने खालको; ठग। |
| 34772 | ठगाहार | वि. | ठगेर खान पल्केको; ठगी गरेर पेट पाल्ने; ठग। |
| 34773 | ठगाहारी | ना. | ठग्ने काम; ठगी। |
| 34774 | ठगिनु | क.क्रि. | ठगी गरिनु। |
| 34775 | ठगी | ना. | ठगको काम वा छ्काइ; ठगविद्या। |
| 34776 | ठङ्कार्नु | स.क्रि. | ठुलो स्वरले वा डाँको झिकेर बोल्नु; ठङ्कार गर्नु; हप्काउनु। |
| 34777 | ठङ्कार | ना. | ठाडो बोली; ठुलो स्वर; डाँको। |
| 34778 | ठङ्काराइ | अ.क्रि. | ठङ्कार्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 34779 | ठङ्कारिनु | क.क्रि. | ठुलो स्वरले बोलिनु; ठकार गरिनु। |
| 34780 | ठङ्ग्रङ्ङ | क्रि.वि. | १. धातुका भाँडाकुँडा खस्ता वा बग्रँदा आवाज आउने गरी। |
| 34781 | ठङ्ग्रङ्ङ | क्रि.वि. | २. वरिपरि प्राय: केही नभई एक्लो उभिएर; ठिङ्ग। |
| 34782 | ठटाइ | ना. | ठटाउने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 34783 | ठटाइनु | क.क्रि. | जोरसँग पिटिनु; धान, मकै आदि चुटिनु। |
| 34784 | ठटाउनु | स.क्रि. | १. कुनै वस्तुलाई जोरसँग पिट्नु; ठोक्नु; गोद्नु। |
| 34785 | ठटाउनु | स.क्रि. | २. धान, मकै आदि बोट वा घोगाबाट झार्नका निम्ति चुट्नु। |
| 34786 | ठटेउली | ना. / वि. | ठट्यौली। |
| 34787 | ठटेउले | वि. | हे. ठट्यौले। |
| 34788 | ठटेउलो | वि. | हे. ठट्यौलो। |
| 34789 | ठट्टा | ना. | १. मन बहलाउन आपसमा जिस्किने वा जिस्क्याउने काम; ख्याल; दिल्लगी। |
| 34790 | ठट्टा | ना. | २. झुटो कुरोलाई पनि राम्रो बनाएर भन्ने चाल। |
| 34791 | ठट्टा | ना. | ३. उपहास; हँस्सी; खिसी। |
| 34792 | ठट्टाबाजी | परस्परमा गरिने ख्यालठट्टा; हँस्सीदिल्लगी। | |
| 34793 | ठट्याकठुटुक | ना. | मसिनु वा हल्का खालको बाझो; ठाकठुक। |
| 34794 | ठट्यौली | ना. | १. चुड्किलो किसिमको ठट्टा; ख्याल;ठटेउलो भाव। वि. |
| 34795 | ठट्यौली | ना. | २. ठट्टा गर्ने स्वभाव भएकी; ठटेउली। |
| 34796 | ठट्यौले | वि. | ठट्टा गर्ने स्वभावको; ठटेउले। |
| 34797 | ठट्यौलो | वि. | ठट्टा गर्ने बानी भएको; ठटेउलो; ख्याली। |
| 34798 | ठट्यौल्याइँ | ना. | ठटेउलो चाल; ठटेउलोपन। |
| 34799 | ठडिनु | अ.क्रि | ठाडो हुनु; अडिनु; उभिनु। |
| 34800 | ठडुल्लो | वि. | १. उभिने स्वभावको; थचक्क नबस्ने; ठाडे। ना. |