|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 37051 | तपेस | ना. | पकाउने काममा प्रयोग हुने बिट फर्केको, ठूलो मुख भएको, खास गरी हलुङ्गे को भाँडो; डेक्ची। |
| 37052 | तपो | तपस्को समासगत रूप। | |
| 37053 | तपोधन | वि. | तपस्या नै ठुलो धन वा सम्पत्ति भएको। |
| 37054 | तपोनिष्ठ | वि. | तपमा निष्ठ भएको; तपस्यामा लागेको। |
| 37055 | तपोबल | ना. | तपस्याबाट प्राप्त हुने शक्ति; तपबाट पाइने बल। |
| 37056 | तपोभङ्ग | ना. | कुनै बिध्नबाधा आई तपस्या टुट्ने काम । |
| 37057 | तपोभूमि | ना. | तपस्या गर्ने ठाउँ; तपोवन। |
| 37058 | तपोमय | वि. | १. तपमा लीन वा संलग्न; तपस्या गर्ने। ना. |
| 37059 | तपोमय | वि. | २. परमेश्वर। |
| 37060 | तपोमूर्ति | ना. | १. परमेश्वर। |
| 37061 | तपोमूर्ति | ना. | २. ठुलो तपस्वी। |
| 37062 | तपोमूर्ति | ना. | ३. बाह्रौँ मन्वन्तरको चौथो सावर्णिका सप्तर्षिमध्ये एक। |
| 37063 | तपोलोक | ना. | पुराणअनुसार पृथ्वीभन्दा माथिका सात लोकमध्ये जनलोक र सत्यलोकका बिचमा पर्ने एक लोक। |
| 37064 | तपोवन | ना. | ऋषिमुनिले तपस्या गरेर बस्ने जङगल; तपोभूमि। |
| 37065 | तपोव्रत | ना. | तपस्यासम्बन्धी व्रत धारण गर्ने काम। |
| 37066 | तप्कनु | अ.क्रि. | पानी आदि तरल पदार्थका थोपाहरू खस्नु; तपतप चुहुनु। |
| 37067 | तप्काइ | ना. | तप्कने काम वा किसिम। |
| 37068 | तप्काइनु | क.क्रि. | तप्कन लाइनु। |
| 37069 | तप्काउनु | स.क्रि. | थोपाहरू खसाल्नु वा चुहाउनु। |
| 37070 | तप्किनु | अ.क्रि. | १. तपतप गरी थोपा चुहिनु। |
| 37071 | तप्किनु | अ.क्रि. | २. तप्कनु। |
| 37072 | तप्केनी | ना. | १. तपतप खसेको पानीको थोपा वा त्यस्तो पानी तकने ठाउँ। |
| 37073 | तप्केनी | ना. | २. बलेनी, पहरा आदिबाट रसाएर झर्ने पानीको थोपा। |
| 37074 | तप्को | ना. | तप्केको पानीको थोप्लो; तप्काइ। |
| 37075 | तप्त | वि. | १. आगो, राप आदिले तातेको वा तताएको; तातो। |
| 37076 | तप्त | वि. | २. मानसिक कष्टमा परेको; दुःखित; पीडित। ३ खुब तपस्या गरेको। |
| 37077 | तप्तकृच्छ्र | ना. | प्रायश्चित्तका लागि बाह्र दिनसम्म गरिने एक व्रत। |
| 37078 | तप्तमुद्रा | ना. | १. वैष्णव सम्प्रदायका व्यक्तिहरूले आफ्नो शरीरमा धारण गर्ने शङ्खचक्र भएको धातुका साँचाले डाम्ने चिह्न। |
| 37079 | तप्तमुद्रा | ना. | २. साँढेका पुट्ठामा डामिने मुद्रा। |
| 37080 | तप्प | क्र. वि. | पानी आदि तरल पदार्थ थोपा थोपा चुहुने गरी। |
| 37081 | तप्पा | ना. | जिल्लाको सानो इलाका वा भाग। |
| 37082 | तब | क्रि. वि. | १. त्यस बेला; त्यतिखेर। |
| 37083 | तब | क्रि. वि. | २. त्यस कारण। संयो. 3 'जब' को मुख मिलाउन आउने शब्द; अनि। (जब म आएँ तब तिमीलाई टाउको दुख्छ होइन ?) निपा. |
| 37084 | तब | क्रि. वि. | ४. अरूका कुरामा सही थाप्ने अव्यय शब्द; त। (उदा. खर्च त सबैले बेहोर्नुपर्छ, हो तब ) |
| 37085 | तबक | ना. | सुन, चाँदी आदि धातुको कागतजस्तो पातलो गरी बनाइएको पत्र वा पत्ती। |
| 37086 | तबल १ | ना. | बन्चरोजस्तो दाउरा चिर्ने फलामको एक हतियार | |
| 37087 | तबल २ | ना. | हे. तबला। |
| 37088 | तबलची | ना. | तबला बजाउन निपुण व्यक्ति; तबलावादक। |
| 37089 | तबला | ना. | दुई हातले एकैसाथ जोडी रूपमा बजाइने, छालाको खरीसहितको प्रसिद्ध तालबाजा; दायाँ हातले बजाइनेलाई 'तबला' र बायाँ हातले बजाइनेलाई 'बायाँ' वा 'नाम' भनिनेमध्ये एक। |
| 37090 | तबाह | वि. | एकदम नष्ट भएको; सर्वस्व भएको; तन्नम। |
| 37091 | तबाही | ना. | बरबादी; सत्यानाश; ध्वंस। |
| 37092 | तबेला | ना. | घोडा बाँध्ने ठाउँ; अस्तबलखाना; अश्वशाला। |
| 37093 | तबेला दलान | ना. | नेपालको इतिहासका अनुसार शाहकालमा पहिले प्रचलित, भ्रष्टाचारविरुद्ध मुद्दा सुन्ने विशेष अदालत। |
| 37094 | तबै | क्रि. वि. | त्यसै बेला; त्यति धेरै। (उदा.- पानी त परोस्, तबै न मकै छरिएला।) |
| 37095 | तबैतारे | वि.बो. | अरूका कुराकानीमा सही थाप्ने थेगोजस्तो शब्द। (उदा.- जिलीगाँठी केही नभए पनि तबैतारे म पनि त केही गरिहाल्छु नि !) |
| 37096 | तम | ना. | १. सत्त्व, रज, तम- यी तीन प्राकृतिक गुणमध्ये एक। |
| 37097 | तम | ना. | २. अन्धकार; अँध्यारो। |
| 37098 | तम | ना. | 3. अज्ञान; मोह; पाप; क्रोध। |
| 37099 | तम | ना. | ४. विशेषण शब्दका पछाडि लागेर दुईभन्दा बढी वस्तुको गुण वा परिमाणको दाँजोमा सबैभन्दा बेसी जनाउने प्रत्यय शब्द (जस्तै अधिकतम, न्यूनतम, उच्चतम इ. ) |
| 37100 | तमक | ना. | धन, अहमत्याईं, अज्ञान आदिका कारणले मानिसमा उब्जने अभिमान वा घमन्ड; आवेग, जोस वा रिस। |