|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 41551 | दुःखान्वित | वि. | दुःखमा परेको; आर्त। |
| 41552 | दुःखायतन | ना. | १. दुःखसागर। |
| 41553 | दुःखायतन | ना. | २. संसार; जगत्। |
| 41554 | दुःखार्त | वि. | कष्टमा जेलिएको; धेरै दुःखी। |
| 41555 | दुःखित | वि. | दुःख पाएको; दुःखी; धेरै कष्ट वा क्लेश भएको। |
| 41556 | दुःखी | वि. | दुःखले सताएको; दुःख पाएको; कष्टयुक्त। |
| 41557 | दुःखी दरिद्र / दरिद्री | ना. | दीनहीन; गरिबगुरुवा। |
| 41558 | दु:शकुन | ना. | अनिष्टतासूचक लक्षण; अपशकुन। |
| 41559 | दुःशासन | वि. | १. मुस्किलसँग मात्र वशमा आउने; दुर्नियन्त्रण। |
| 41560 | दुःशासन | वि. | २. कष्टपूर्ण शासन; खराब शासन। |
| 41561 | दुःशासन | वि. | ३. धृतराष्ट्रका सय भाइ छोरामध्ये एक; दुर्योधनको एक भाइ। |
| 41562 | दुःशील | वि. | १. खराब बानीबेहोरा भएको; नराम्रो शील- स्वभावको। |
| 41563 | दुःशील | वि. | २. उच्छृङ्खल; उद्धत। |
| 41564 | दुःशील | वि. | ३. पापी; दुराचारी। |
| 41565 | दुःश्रव | वि. | १. मुस्किलसँग सुन्न सकिने; सुन्दा अप्रिय लाग्ने;कर्णकटु। |
| 41566 | दुःश्रव | वि. | २. काव्यका दोषहरूमध्ये सुन्दा अप्रिय लाग्ने एक दोष। |
| 41567 | दुःश्रवता | ना. | कठोर वर्ण भएर कानमा धक्का दिने पद हुँदा हुने पददोष; एक प्रकारको काव्यदोष। |
| 41568 | दुःसङ्ग | ना. | नराम्रो वा खराब सङ्गत; कुसङ्गत। |
| 41569 | दुःसह | वि. | १. मुस्किलसँग मात्र सहन सकिने; सहन कठिन। |
| 41570 | दुःसह | वि. | २. सहनै नसकिने; असह्य। |
| 41571 | दुःसाध्य | वि. | १. मुस्किलसित मात्र सिद्ध गरिने; कठोर परिश्रमले मात्र सिद्ध गर्न सकिने; दुष्कर। |
| 41572 | दुःसाध्य | वि. | २. सिद्ध गर्नै नसकिने; असाध्य। |
| 41573 | दुःसाहस | ना. | १. कुनै दुष्कर वा असम्भव काम गर्न देखाइएको साहस। |
| 41574 | दुःसाहस | ना. | २. असफल प्रयास; व्यर्थको हिम्मत। |
| 41575 | दुःसाहस | ना. | ३. गर्न नहुने कामकुरामा गरिएको आँट; अनुचित साहस। |
| 41576 | दुःसाहस | ना. | ४. लिँडे ढिपी; धृष्टता। |
| 41577 | दुःसाहसिक | वि. | १. साहस गर्न अनुचित तथा निष्फल हुने (कार्य)। |
| 41578 | दुःसाहसिक | वि. | २. अनैतिक तथा अधार्मिक कामकुरामा साहस देखाउने। ना. |
| 41579 | दुःसाहसिक | वि. | ३. चोर; डाँकू। |
| 41580 | दुःसाहसिक | वि. | ४. अनैतिक वा दुश्चरित्र व्यक्ति; परस्त्रीगामी। |
| 41581 | दुःसाहसी | वि. | दुःसाहस गर्ने; व्यर्थको काममा हात हाल्ने। |
| 41582 | दुःस्पर्श | वि. | १. छुन वा पाउन नसकिने। |
| 41583 | दुःस्पर्श | वि. | २. छुन अयोग्य। ना. |
| 41584 | दुःस्पर्श | वि. | ३. काउछो। |
| 41585 | दुःस्पर्श | वि. | ४. थाकल। |
| 41586 | दुःस्वप्न | ना. | १. नराम्रो फलको सङ्केत गर्ने सपना; खराब सपना। |
| 41587 | दुःस्वप्न | ना. | २. गर्न नसकिने वा हुनै नसक्ने कामकुराको इच्छा। |
| 41588 | दुःस्वभाव | ना. | १. नराम्रो आचरण; खराब बानीबेहोरा, दुष्ट प्रकृति। वि. |
| 41589 | दुःस्वभाव | ना. | २. नराम्रो स्वभाव भएको; दुष्ट प्रकृतिको; दुःशील। |
| 41590 | दुआ | ना. | १. गीतमा लयात्मक पङ्क्तिका स्थायी र अन्तरा दुई भेदमध्ये स्थायी भेद; गीत गाउँदा दोहोरिने फाँकी; टेक। |
| 41591 | दुआ | ना. | २. आशीर्वाद। |
| 41592 | दुइटा | वि. | एक जोड एकको सङ्ख्याको; दुई सङ्ख्या भएको; दुईवटा। |
| 41593 | दुई | ना. | १. एक र तीनका बिचको अङ्कलाई जनाउने चिह्न; २ को अङ्क; एक र एकको योगसङ्ख्या। वि. |
| 41594 | दुई | ना. | २. एक र एक जोड्दा हुने सङ्ख्याको। |
| 41595 | दुईकान | ना. | १. दुइटा कान। क्रि.वि. |
| 41596 | दुईकान | ना. | २. दोस्रो कानमा पर्दै। |
| 41597 | दुईखुट | वि. | भरेर साटिने कुनै वस्तुमा एकको दुई; दोबर। |
| 41598 | दुईगुना | वि. | गन्तीमा दोबर; दुगुना। |
| 41599 | दुईघरे | वि. | १. दुई घर भएको (व्यक्ति) ना. |
| 41600 | दुईघरे | वि. | २. पहिलेको लोग्नेलाई छाडेर दोस्रासँग पोइल गएकी स्वास्नीमान्छे; दुईपोइले आइमाई। |