Dictionary

All Word

41951 दुर्निमित्त ना. कुलक्षणको पूर्वसङ्केत; अलच्छिन; अपशकुन।
41952 दुर्निवार / दुर्निवार्य वि. १. सजिलै हटाउन नसकिने।
41953 दुर्निवार / दुर्निवार्य वि. २. नभई नछाड्ने; अवश्यम्भावी।
41954 दुर्नीति ना. १. निन्दनीय तथा खराब नीति; कुनीति।
41955 दुर्नीति ना. २. नीतिविरुद्ध आचरण; अनाचार।
41956 दुर्बच्चा ना. एक प्रकारको नेपाली गहना।
41957 दुर्बल वि. १. बल नभएको; निर्धो; शक्तिहीन; कमजोर।
41958 दुर्बल वि. २. दुब्लो पातलो; ख्याउटे; सिकुटे।
41959 दुर्बल वि. ३. शिथिल; गलेको।
41960 दुर्बलता ना. दुर्बल हुनाको भाव वा अवस्था।
41961 दुर्बुद्धि वि. १. खराब वा हीनबुद्धि भएको;बुद्धि बिग्रेको; बुद्धि नभएको; हीनबुद्धि। ना.
41962 दुर्बुद्धि वि. २. नराम्रो बुद्धि; कुबुद्धि; कुमति।
41963 दुर्बोध वि. सजिलैसँग बुझ्न नसकिने; दुर्ज्ञेय; कठिन।
41964 दुर्भागिनी वि . भाग्य बिग्रेकी; अभागिनी।
41965 दुर्भागी वि. भाग्य बिग्रेको; उल्टो र आप‌द्को परिस्थितिमा परेको; अभागी; कर्मखोटी।
41966 दुर्भाग्य ना. नराम्रो भाग्य; प्रतिकूल भाग्य वा स्थिति; दुःखी कर्म।
41967 दुर्भाव / दुर्भावना ना. १. नराम्रो भाव; खराब भावना।
41968 दुर्भाव / दुर्भावना ना. २. तुच्छ विचार; नराम्रो सोचाइ।
41969 दुर्भाव्य वि. मनले छिटै चिताउन वा कल्पना गर्न नसकिने।
41970 दुर्भिक्ष ना. दुर्भिच्छे। खाद्य वस्तुको अभाव वा सङ्कट; अकाल; अनिकाल।
41971 दुर्भेद्य वि. १. सजिलै छिचोल्न, छेड्न, फोर्न वा भेट्न कठिन पर्ने।
41972 दुर्भेद्य वि. २. सजिलै पार पाउन नसकिने।
41973 दुर्भेद्य वि. ३. बलियो; मजबुत; दृढ।
41974 दुर्मति ना. १. खराब बुद्धि; दुर्बुद्धि।
41975 दुर्मति ना. २. साठी संत्सरमध्ये एक। वि.
41976 दुर्मति ना. ३. खराब बुद्धि भएको; हीनबुद्धि।
41977 दुर्मति ना. ४. स्वाँठ; मूर्ख।
41978 दुर्मना वि. १. कालो मनपेट भएको; कपटी।
41979 दुर्मना वि. २. दिक्दारीले मन सताएको; खिन्न; उदास।
41980 दुर्मन्त्रणा ना. अर्काको हानि, नोक्सानी गर्ने सल्लाह; खराब सल्लाह।
41981 दुर्मरण ना. दुर्घटनाबाट हुने मृत्यु; अकालमै भएको मृत्यु।
41982 दुर्मल्लिका ना. रूपकका विभिन्न भेदमध्ये प्रधान; चार अङ्कमा लेखिएको एक रूपक।
41983 दुर्मुख वि. १. नराम्रो अनुहार भएको; कुरूप।
41984 दुर्मुख वि. २. मनमा बिझ्ने कुरा बोल्ने;बझौटे; मुखाले; चोथाले। ना. ३ साठी संवत्सरमध्ये एक।
41985 दुर्मुख वि. ४. गुप्तचर;जासुस।
41986 दुर्मुखा वि. १. नराम्रो बोलीबचन भएको; कुवाच्य बोल्ने।
41987 दुर्मुखा वि. २. मुखाले; पचमुखा।
41988 दुर्मुखा वि. ३. झगडालु।
41989 दुर्मुखा वि. ४. नराम्रो अनुहारको; कुरूपा।
41990 दुर्मुहूर्त ना. अशुभ मुहूर्त वा खराब बेला; कुसाइत।
41991 दुर्मेधा वि. बुद्धि नभएको; मूर्ख; मन्दबुद्धि।
41992 दुर्यश ना. दुर्नाम; अपजस; बदनामी; दुष्कीर्ति।
41993 दुर्योग ना. राम्रो लक्षण नभएको योग; खराब योग;कुसाइत।
41994 दुर्योधन वि. १. ठुलठुला युद्धमा पनि धैर्य तथा साहससाथ लड्ने।
41995 दुर्योधन वि. २. अजेय। ना.
41996 दुर्योधन वि. ३. महाभारतप्रसिद्ध तथा महाभारतकै युद्धमा मारिने कुरुवंशीय एक राजा एवं धृतराष्ट्रका जेठा छोरा।
41997 दुर्लक्ष्य वि. १. मुस्किलले मात्र देखिने; बलैले ठम्याइने; प्रायः अदृश्य। ना.
41998 दुर्लक्ष्य वि. २. नजाती तथा नराम्रो लक्ष्य वा उद्देश्य; कुनियत।
41999 दुर्लङ्घ्य वि. मुस्किलले मात्र लङ्घन वा अतिक्रमण गर्न सकिने; सजिलैसँग नाघ्न नसकिने; अलङ्घ्य।
42000 दुर्लभ मुद्रा ना. प्राप्त गर्न गाह्रो पर्ने बहुमूल्य मुद्रा; अप्राप्य मुद्रा।