|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 42051 | दुलाल | ना. | १. यताउति हल्लने वा झुल्ने काम; घुमाइ। |
| 42052 | दुलाल | ना. | २. एक प्रकारको चम्पा फूल। |
| 42053 | दुलाल | ना. | ३. नेपालीहरूको एक थर। |
| 42054 | दुलालेश्वर | ना. | सोही ठाउँमा रहेका प्रतिवर्ष माघे सङ्क्रान्तिका ठुलो मेला लाग्ने महादेव। |
| 42055 | दुलो | ना. | १. कुनै ठाउँमा परेको छिद्र; काठ, बाँस आदि कुनै पनि वस्तुमा परेको टोड्को; प्वाल। |
| 42056 | दुलो | ना. | २. पहाड वा कुनै भागमा परेको, मानिस पस्न सक्ने प्वाल; सुरुङ; गुफा। |
| 42057 | दुलो | ना. | ३. भड्खारो;डौँडारो। |
| 42058 | दुवन्नी | ना. | दुई आनाको समुदाय; दुअन्नी। |
| 42059 | दुवा | ना. | १. तास, गन्जिफा आदि खेलका साधनको फुट्टी भएको पत्ती वा चक्की; दुक्की। |
| 42060 | दुवा | ना. | २. पासा, पच्चिस आदिका खेलमा दुई पोटको दाउ। |
| 42061 | दुवाल | ना. | १. तेल हाल्ने काठको ठुलो भाँडो; गरियो। |
| 42062 | दुवाल | ना. | २. नेवार जातिको एक थर। |
| 42063 | दुवाली/दुवालो | ना. | १. एकोहोऱ्याई साँघुऱ्याएको खोलाको मुहानमा माछा अल्झाउन थापिने एक प्रकारको पासो; ठुलो खालको ढडिया। |
| 42064 | दुवाली/दुवालो | ना. | २. माछा मार्न वा जाल थाप्न बनाइएको खोलाको साँघुरो मुहानमा गाडिने छेका वा बार। |
| 42065 | दुवै | क्रि.वि. | १. दुइटा नै;दुईवटै; दुइटा मात्र। वि. |
| 42066 | दुवै | क्रि.वि. | २. गन्तीका क्रममा जोड दिँदा दुई सङ्ख्यामा पर्ने; सो सङ्ख्याको। |
| 42067 | दुवो | ना. | दण्डीबियोको खेलमा दुईलाई बुझाउने शब्द। |
| 42068 | दुश्चरित / दुश्चरित्र | ना. | १. खराब चरित्र; नराम्रो आचरण; दुराचार। |
| 42069 | दुश्चरित / दुश्चरित्र | ना. | २. दुष्कर्म; पाप। वि. |
| 42070 | दुश्चरित / दुश्चरित्र | ना. | ३. नराम्रो चरित्र वा आचरण भएको; चरित्रहीन; चरित्रभ्रष्ट। स्त्री. दुश्चरित्रा। |
| 42071 | दुश्चिकित्स्य | वि. | सजिलोसित औषधी उपचार गर्न नसकिने; औषधीमूलो गर्न गाह्रो पर्ने (रोग, अवस्था आदि)। |
| 42072 | दुश्चेष्टा | ना. | १. कुचेष्टा; खराब चेष्टा। |
| 42073 | दुश्चेष्टा | ना. | २. असाध्य बिमारीका रोगीहरूमा देखिने कुलक्षण। |
| 42074 | दुश्शील | वि. | नराम्रो स्वभाव भएको; दुष्ट स्वभावको। |
| 42075 | दुष्कर | वि. | १. कष्टसँग मात्र गर्न सकिने; दुःखसाध्य; कष्टसाध्य। ना. |
| 42076 | दुष्कर | वि. | २. सजिलोसित गर्न नसकिने काम; कठिन वा कष्टसाध्य कार्य। |
| 42077 | दुष्कर्म | ना. | १. खराब वा निन्दनीय काम; कुत्सित कर्म; कुकर्म। |
| 42078 | दुष्कर्म | ना. | २. अपराध; पाप। |
| 42079 | दुष्कर्मा/ दुष्कर्मी | वि. | १. दुष्कर्म गर्ने; कुकर्मी। |
| 42080 | दुष्कर्मा/ दुष्कर्मी | वि. | २. अपराधी; पापी। |
| 42081 | दुष्काल | ना. | १. खराब वा नराम्रो समय; कुयाम। |
| 42082 | दुष्काल | ना. | २. अनिकाल, दुर्भिक्ष। |
| 42083 | दुष्काल | ना. | ३. प्रलय। |
| 42084 | दुष्कीर्ति | ना. | नराम्रो कीर्ति; अपजस; कुख्याति; बदनामी। |
| 42085 | दुष्कुल | ना. | १. निम्न कुल; तुच्छ घराना। वि. |
| 42086 | दुष्कुल | ना. | २. निम्न कुलको; तुच्छ घरानाको। |
| 42087 | दुष्कुलीन | वि. | तुच्छ घरानाको; निम्न कुलको। |
| 42088 | दुष्कृत | ना. | १. नराम्रो वा खराब काम; दुष्कर्म। |
| 42089 | दुष्कृत | ना. | २. पाप;अपराध। |
| 42090 | दुष्कृति | ना. | अपराध; पाप। |
| 42091 | दुष्कृती | वि. | १. नराम्रो काम गर्ने; कुकर्मी। |
| 42092 | दुष्कृती | वि. | २. दुष्कर्मी। |
| 42093 | दुष्कृती | वि. | ३. पापी;अपराधी। |
| 42094 | दुष्कृत्य | ना. | १. खराब काम; दुष्कर्म; कुकर्म। |
| 42095 | दुष्कृत्य | ना. | २. अपराध; पाप। |
| 42096 | दुष्क्रम | ना. | १. अनुचित वा कठिन क्रम। |
| 42097 | दुष्क्रम | ना. | २. साहित्यमा अर्थसम्बन्धी दोष मानिने क्रमको उपेक्षा। |
| 42098 | दुष्क्रमता | ना. | कुरामा क्रम नमिल्दो हुँदा अर्थदोष हुने भाव वा अवस्था। |
| 42099 | दुष्ट | वि. | १. अर्कालाई दुःख दिने स्वभाव भएको; दुर्जन। |
| 42100 | दुष्ट | वि. | २. दोषयुक्त; दोषी। |