|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 42101 | दुष्ट | वि. | ३. छुच्चो; दुच्छर। |
| 42102 | दुष्ट | वि. | ४. दोष भएको; दूषित;बिटुलो। |
| 42103 | दुष्टचेता | वि. | दुष्ट स्वभावको; अशुभचिन्तक; दुर्जन। |
| 42104 | दुष्टता | ना. | १. दुष्ट हुनाको भाव वा अवस्था; दुष्ट्याइँ।२. छोटोपन; क्षुद्रता। |
| 42105 | दुष्टपन | ना. | दुष्टता। |
| 42106 | दुष्टबुद्धि | वि. | अर्काको कुभलो चिताउने बुद्धि भएको; खराब स्वभावको। |
| 42107 | दुष्टा | वि. | १. (दुष्टको स्त्रीरूप) दुष्ट स्वभाव भएकी। |
| 42108 | दुष्टा | वि. | २. वेश्या;कुलटा;असती। |
| 42109 | दुष्टाचार | ना. | खराब आचरण; नराम्रो बानीबेहोरा। |
| 42110 | दुष्टाचारी | वि. | दुष्टाचार भएको; दुराचारी। |
| 42111 | दुष्टात्मा | वि. | दुष्ट आत्मा भएको; खराब स्वभावको; दुरात्मा। |
| 42112 | दुष्ट्याइँ | ना. | दुष्ट हुनाको भाव, स्वभाव वा अवस्था; दुष्टता। |
| 42113 | दुष्पर्श | वि. | १. छुन मुस्किल पर्ने; छोइनसकिने। |
| 42114 | दुष्पर्श | वि. | २. छिटै नपाइने; दुष्प्राप्य। |
| 42115 | दुष्पर्शा | ना. | १. छँदा घोच्ने वा पोल्ने झार; सिस्नो। |
| 42116 | दुष्पर्शा | ना. | २. काउछो; बिहीँ। |
| 42117 | दुष्प्रकृति | ना. | १. खराब प्रकृति वा स्वभाव; दुष्प्रवृत्ति; दुष्ट स्वभाव। |
| 42118 | दुष्प्रकृति | ना. | २. दुश्चरित्र; नराम्रो आचरण। वि. |
| 42119 | दुष्प्रकृति | ना. | ३. नराम्रो आनीबानी भएको; खराब प्रकृतिको। |
| 42120 | दुष्प्रभाव | ना. | नराम्रो प्रभाव। |
| 42121 | दुष्प्रयास | ना. | खराब प्रयास; नराम्रो साहस; दुस्साहस। |
| 42122 | दुष्प्रवृत्ति | ना. | १. नराम्रो वा खराब स्वभाव; दुष्प्रकृति। वि. |
| 42123 | दुष्प्रवृत्ति | ना. | २. खराब स्वभाव भएको; नराम्रो बेहोरा भएको; नीच प्रवृत्तिको। |
| 42124 | दुष्प्राप्य | वि. | १. सजिलै पाउन नसकिने। |
| 42125 | दुष्प्राप्य | वि. | २. मुस्किलले मात्र पाइने; दुर्लभ। |
| 42126 | दुष्प्रेक्ष्य | वि. | १. सजिलैसित हेर्न वा देख्न नसकिने; अदर्शनीय। |
| 42127 | दुष्प्रेक्ष्य | वि. | २. हेर्नै नसकिने; हेर्न गाह्रो पर्ने। |
| 42128 | दुष्प्रेक्ष्य | वि. | ३. एक टकले हेर्न नसकिने; स्थिर दृष्टि नभएको। |
| 42129 | दुष्प्रेक्ष्य | वि. | ४. हेर्दैमा डर लाग्ने; भीषण; भयङ्कर। |
| 42130 | दुष्यन्त | ना. | पुरुवंशका पुराणप्रसिद्ध एक राजा; 'अभिज्ञान शाकुन्तलम्' नाटकका नायक; शकुन्तलाका पति। |
| 42131 | दुसाध | ना. | १. खराब स्वभाव भएको; दुर्जन; दुष्ट। |
| 42132 | दुसाध | ना. | २. भूतप्रेत; पिशाच। |
| 42133 | दुसाध | ना. | ३. नेपालको तराई क्षेत्रमा रहने एक जाति। |
| 42134 | दुस्तर | वि . | १. मुस्किलसँग तर्न सकिने; तर्न गाह्रो पर्ने। |
| 42135 | दुस्तर | वि . | २. तर्न नसकिने; पार पाउन कठिन। |
| 42136 | दुस्त्याज्य | वि. | त्याग गर्न नसकिने; छाड्न नहुने। |
| 42137 | दुस्थिति | ना. | लथालिङ्ग भएर बिग्रेको हालत; खराब अवस्था। |
| 42138 | दुस्मन | ना. | शत्रु; अमित्र; अरि; वैरी। |
| 42139 | दुस्मनी | ना. | दुस्मन हुनाको भाव वा अवस्था; शत्रुता; वैरभाव। |
| 42140 | दुस्सह | वि. | १. कठिनसँग सहन सकिने। |
| 42141 | दुस्सह | वि. | २. सहन नसकिने; असह्य। |
| 42142 | दुस्साहस | ना. | १. खराब काममा प्रवृत्त हुने आँट; दुष्प्रयास। वि. |
| 42143 | दुस्साहस | ना. | २. नराम्रो आँट भएको। |
| 42144 | दुस्साहसवाद | ना. | शत्रुपक्षको ठुलो शक्तिलाई आँक्तै नआँकी आफ्नो सानो शक्ति र सामान्य तयारीले नै जित्न खोज्ने आँट वा विचार। |
| 42145 | दुस्साहसवादी | वि. | दुस्साहसवादको अनुयायी; दुस्साहसी। |
| 42146 | दुस्साहसी | वि. | दुस्साहस गर्ने। |
| 42147 | दुहाइ | ना. | दुहुने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 42148 | दुहाइनु | क.क्रि. | दुहुन लाइनु। |
| 42149 | दुहाई | वि.बो. | १. कुनै बिमारी हटाउन झारफुक गर्दा प्रयोग गरिने शब्द; दोहोलो। |
| 42150 | दुहाई | वि.बो. | २. सङ्कटमा परेका बेलामा रक्षाका निम्ति अरूलाई बोलाउने शब्द; गुहार। |