|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 43251 | द्वारा | विभ. | व्याकरणमा तृतीया विभक्तिको चिह्न; तर्फबाट ;मार्फत; बाट; ले। |
| 43252 | द्वारिका | ना. | श्रीकृष्णले बसालेको भारतको काठियावाड क्षेत्रमा पर्ने एक पुरानो नगरी; हिन्दूहरूका चार पुरीमध्ये एक;चार धाममध्ये एक। |
| 43253 | द्वारे | ना. | १. अन्तपुरका केटी सुसारेहरूकी नाइकेनी। |
| 43254 | द्वारे | ना. | २. गाउँको मुखियासरहको व्यक्ति। |
| 43255 | द्वारे | ना. | ३. ढोकाको रक्षाखातिर राखिएको व्यक्ति; द्वारपाल। |
| 43256 | द्वि | वि. | दुई; एक र एकको जोड। |
| 43257 | द्विगु | ना. | सङ्ख्यावाचक शब्द पूर्वपदका रूपमा रही विशेष्यको रूपमा रहेको उत्तरपदको विशेषता जाहेर गरी समुदाय र एकीभाव बुझाउने समास (दोबाटो, तीनमुहानी, चौघेरा इ.)। |
| 43258 | द्विगुढक | ना. | सवाल-जवाफ भएको र रसभावपूर्ण सुन्दर पद गाइएको एक प्रकारको लास्याङ्ग। |
| 43259 | द्विगुण | वि. | दुई गुना; दुगुना; दोबर। |
| 43260 | द्विगुणित | वि. | दुगुना गरिएको; दोहोऱ्याइएको; दोबर गराइएको। |
| 43261 | द्विज | ना. | १. दुई पटक जन्मेको प्राणी। |
| 43262 | द्विज | ना. | २. फुलबाट जन्मेको प्राणी; अण्डज (पक्षी, सर्प आदि )। |
| 43263 | द्विज | ना. | ३. यज्ञोपवीत संस्कार (व्रतबन्ध) गरिने हिन्दूहरूको एक वर्ग (ब्राह्मण, क्षत्री, वैश्य )। |
| 43264 | द्विज | ना. | ४. ब्राह्मण। |
| 43265 | द्विज | ना. | ५. दाँत। |
| 43266 | द्विजन्मा | वि. | दुई पटक जन्म लिने; द्विज। |
| 43267 | द्विजपति/ द्विजराज | ना. | १. ब्राह्मण। |
| 43268 | द्विजपति/ द्विजराज | ना. | २. चन्द्रमा। |
| 43269 | द्विजपति/ द्विजराज | ना. | ३. गरुड। |
| 43270 | द्विजपति/ द्विजराज | ना. | ४. शेषनाग। |
| 43271 | द्विजाति | ना. | द्विज। |
| 43272 | द्वितीय अन्तर हिमयुग / अन्तर हिमानी | ना. | पुरातत्त्वका अनुसार लगभग दुई लाख पचास हजार वर्षपहिले प्रारम्भ भएको अन्तर हिमयुग; द्वितीय हिमानीपछि र तृतीय हिमानीभन्दा पूर्वको दुई हिमयुगका बिचको समय। |
| 43273 | द्वितीय खण्ड | ना. | भूगर्भशास्त्रका अनुसार जीवकल्पको विभाजनमा दोस्रो खण्ड; मध्यजीवक। |
| 43274 | द्वितीय | वि. | १. दोस्रो। |
| 43275 | द्वितीय | वि. | २. दोस्रा तहको; दोस्रो दर्जाको। |
| 43276 | द्वितीय | वि. | ३. अर्को; अन्य। |
| 43277 | द्वितीय श्रेणी | ना. | दोस्रो तह; तृतीयभन्दा माथिल्लो दर्जा; प्रथम श्रेणीभन्दा तल्लो श्रेणी। |
| 43278 | द्वितीय हिमानी | ना. | पुरातत्त्वशास्त्रका अनुसार लगभग पाँच लाख वर्षपहिले प्रारम्भ भएको हिमयुगको समय; प्रथम अन्तर; हिमानीभन्दा पछि प्रारम्भ भएको हिमयुग। |
| 43279 | द्वितीया | ना. | १. कृष्ण वा शुक्ल पक्षको दोस्रो तिथि; प्रतिपदाको भोलिपल्ट; दुतिया। वि. |
| 43280 | द्वितीया | ना. | २. आफूदेखि अर्की; दोस्री। |
| 43281 | द्वितीया | ना. | ३. दोस्रो दर्जाकी। |
| 43282 | द्वितीयाश्रम | ना. | दोस्रो आश्रम; गृहस्थाश्रम; बह्मचर्याश्रमपछिको आश्रम। |
| 43283 | द्वित्व | ना. | १. दुइटा हुनाको भाव वा अवस्था; दोहोरो स्थिति। |
| 43284 | द्वित्व | ना. | २. दुईको सङ्ख्या। |
| 43285 | द्वित्व | ना. | ३. युग्म; जोडा। |
| 43286 | द्वित्व | ना. | ४. एकै अनुहारका र एकै अर्थका शब्दहरू पूर्ण, आंशिक तथा आपरिवर्तित रूपमा दोहोरिएर नयाँ शब्दहरूको निर्माण हुने व्याकरणिक प्रक्रिया;द्विरुक्ति (झरझर , तात्तातो, खनखाँचो इ.)। |
| 43287 | द्वित्वीभवन | ना. | द्वित्व हुने प्रक्रिया; शब्द वा व्यञ्जन दोहोरिएर शब्द निर्मित हुने एक पद्धति। |
| 43288 | द्विदल | वि. | दुई पत्र भएर उम्रने; दुई दिउल हुने ( चना, केराउ, दलहन अन्न आदि)। |
| 43289 | द्विधा | अव्य. | १. दुई किसिमले; दुई तरिकाबाट। |
| 43290 | द्विधा | अव्य. | २. दुई भागमा;दुई फ्याकमा। |
| 43291 | द्विधातु | ना. | दुई धातुका मेलले बनेको मिश्रित धातु। |
| 43292 | द्विधातुक | वि. | दुई प्रकारका धातु मिसिएको; दुई भिन्नभिन्न धातुहरूको मेलबाट तयार भएको। |
| 43293 | द्विधात्वीय प्रणाली | ना. | सुन, चाँदी आदि दुई धातुका मुद्रालाई निश्चित अनुपातका आधारमा विधिग्राह्य वा प्रामाणिक मुद्रा मान्ने प्रणाली; मिसौटे प्रणाली। |
| 43294 | द्विप | ना. | सुँडमा लिएर खाने हुँदा दुई बाजी पानी खाने भनिने जन्तु अर्थात् हात्ती; गज। |
| 43295 | द्विपक्षीय प्रसंविदा | ना. | दुवै पक्षका बिचमा हुने प्रतिज्ञा वा समझौता; सन्धिपत्र। |
| 43296 | द्विपक्षीय | वि. | दुवै पक्षसँग सम्बन्धित; पक्षविपक्ष; दुवैपट्टि उस्तै सरोकार राख्ने। |
| 43297 | द्विपथ | ना. | दुई ठाउँबाट आएका बाटा; मिलेको ठाउँ; दोबाटो। |
| 43298 | द्विपथा | ना. | पहिलो तथा तेस्रो पाउ तेह्र मात्राको र दोस्रो तथा चौथो पाउ एघार मात्राको हुने एक छन्द। |
| 43299 | द्विपद/द्विपाद | वि. | १. दुई खुट्टा हुने; दुईखुट्टे। ना. |
| 43300 | द्विपद/द्विपाद | वि. | २. दुई खुट्टा हुने प्राणी; दोपाया जन्तु। |