|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 43301 | द्विपदा | ना. | दुई चरण मात्र हुने एक प्रकारको छन्द; ऋचा। |
| 43302 | द्विपदी | ना. | १. दुई चरण मात्र हुने एक प्रकारको गीति वा मात्रिक वृत्त। |
| 43303 | द्विपदी | ना. | २. तीनतीन पङ्क्ति गरी लेखिने एक प्रकारको चित्रकाव्य। |
| 43304 | द्विबाहु | वि. | दुई बाहु हुने; दुई हात भएको (मानिस)। |
| 43305 | द्विबिन्दु | ना. | शब्द वा अक्षरका पछाडि दिइने दुई थोप्ला; विसर्ग; दबासबिन्दु। |
| 43306 | द्विभाषी | ना. | दोभासे। |
| 43307 | द्विभुज | वि. | १. दुइटा हात हुने; दुई भुजा भएको। ना. |
| 43308 | द्विभुज | वि. | २. कुना; कोण। |
| 43309 | द्विमुखी | ना. | १. दुइटा खुट्टा र मुख मात्र निकाल्दै गरेको बियाउन लागेको गाई; उभयमुखी गाई। वि. |
| 43310 | द्विमुखी | ना. | २. दुईतिर मुख भएको; दुईमुखे। |
| 43311 | द्विरागमन | ना. | १. विवाह भएपछि दोस्रो पटक पतिका घरमा आएकी बधू। |
| 43312 | द्विरागमन | ना. | २. दोस्रो पटक आउने काम; पुनरागमन। |
| 43313 | द्विरागमन | ना. | ३. दुलान फर्काउने काम। |
| 43314 | द्विरुक्त | वि. | १. दोहोऱ्याएर भनिएको; दुई चोटि भनिएको। |
| 43315 | द्विरुक्त | वि. | २. दुई प्रकारले उल्लेख गरिएको। ना. |
| 43316 | द्विरुक्त | वि. | ३. पुनर्कथन। |
| 43317 | द्विरुक्ति | ना. | १. व्याकरणका अनुसार शब्द वा वर्ण दोहोरिने प्रक्रिया। |
| 43318 | द्विरुक्ति | ना. | २. एक चोटि भनिसकेको कुरो फेरि अर्को चोटि भन्ने काम। |
| 43319 | द्विरुक्ति | ना. | ३. पुनरुक्ति हुँदा पर्ने एक काव्यदोष। |
| 43320 | द्विरूढा | ना. | दोस्रो विवाह गर्ने आइमाई; दुईपोइले स्वास्नीमान्छे। |
| 43321 | द्विवचन | ना. | संस्कृत व्याकरणका अनुसार दुई सङ्ख्या बुझाउने वचन। |
| 43322 | द्विविध | वि. | दुई प्रकारको; दुई खालको। |
| 43323 | द्विविधा | ना. | दोधार; दोठ्याङ; सन्देह; धुकचुक; अरेमरे; दुविधा। |
| 43324 | द्विशिर/द्विशीर्ष | वि. | १. दुई शिर भएको; दुईटाउके। ना. |
| 43325 | द्विशिर/द्विशीर्ष | वि. | २. अग्नि। |
| 43326 | द्विशिर/द्विशीर्ष | वि. | ३. शत्रु; वैरी। |
| 43327 | द्विसदनात्मक | वि. | विधानमण्डल वा संसदीय मण्डलको दुई सदन हुने (बेलायतको कमन सभा र लर्डसभा, भारतको लोकसभा र राज्यसभा, नेपालको २०४७ सालको संविधान अनुसारको प्रतिनिधिसभा र राष्ट्रियसभा इ.)। |
| 43328 | द्विस्वर | ना. | एक स्वरको उच्चारण गर्दै अर्को स्वरको उच्चारणमा लागिने हुनाले दुवै स्वरको संयुक्त रूपमा उच्चारण गरिने स्वर; संयुक्त स्वर। |
| 43329 | द्वीप | ना. | १. चारैतिरबाट पानीले घेरिएको अग्लो भूभाग; टापु। |
| 43330 | द्वीप | ना. | २. पुराणअनुसार पृथ्वीका सात विभाग (जम्बु, प्लक्ष, कुश,शाल्मली, क्रौञ्च, शाक र पुष्कर)। |
| 43331 | द्वीपी | वि. | १. द्वीपसम्बन्धी; द्वीपको। |
| 43332 | द्वीपी | वि. | २. द्वीप वा टापुमा गएर बस्ने। ना. |
| 43333 | द्वीपी | वि. | ३. बाघ। |
| 43334 | द्वीपी | वि. | ४. चितुवा। |
| 43335 | द्वेष | ना. | १. मन नपरेको व्यक्तिको अहित चिताउने मानसिक प्रवृत्ति; डाह; ईर्ष्या। |
| 43336 | द्वेष | ना. | २. दुस्मनी; शत्रुता;इबी। |
| 43337 | द्वेषण | ना. | १. द्वेष गर्ने काम; डाहा गर्ने क्रिया। |
| 43338 | द्वेषण | ना. | २. घृणा; निन्दा। |
| 43339 | द्वेषण | ना. | ३. शत्रु; दुस्मन। |
| 43340 | द्वेषी | वि. | १. द्वेष गर्ने; डाहा गर्ने। ना. |
| 43341 | द्वेषी | वि. | २. शत्रु; दुस्मन; वैरी। |
| 43342 | द्वेष्य | वि. | १. द्वेष गर्न उचित; डाहा गर्न सुहाउँदो। ना. |
| 43343 | द्वेष्य | वि. | २. द्वेषको पात्र; वैरी; शत्रु। |
| 43344 | द्वैगुणिक | वि. | दुई गुना ब्याज लिने वा खाने; डबल ब्याज असुल गर्ने (साहु-महाजन)। |
| 43345 | द्वैत | ना. | १. दुइटा हुनाको भाव वा अवस्था। |
| 43346 | द्वैत | ना. | २. जोडा; युगल। |
| 43347 | द्वैत | ना. | ३. आफ्नो र अरूको भिन्नता राख्ने भाव; भेदभाव, पक्षपात। |
| 43348 | द्वैतवाद | ना. | आत्मा र परमात्मा अथवा जीव र ईश्वरलाई भिन्नभिन्न तत्त्व मानिने एक दार्शनिक सिद्धान्त; अद्वैतवादको उल्टा वा त्यसको विरोधी मत वा सिद्धान्त। |
| 43349 | द्वैतवादी | वि. | द्वैतवादको समर्थक वा अनुयायी। |
| 43350 | द्वैध | ना. | १. दुई प्रकारको हुनाको भाव वा अवस्था। २ अन्तर;भिन्नता। |