|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 63251 | बन्धित | वि. | १. बाँधिएको; बन्धनमा परेको। | |
| 63252 | बन्धित | वि. | ना. २. बन्ध्या स्त्री बाँकी आइमाई। | |
| 63253 | बन्धु | ना. | १. दाजुभाइ; फुकी; वंशज; सगोत्र; जाति। | |
| 63254 | बन्धु | ना. | २. इष्टमित्र; आत्मीय जन; आफन्। | |
| 63255 | बन्धु | ना. | ३. साथी मित्र; हितैषी। | |
| 63256 | बन्धु | ना. | ४. सहायक; सहचर। | |
| 63257 | बन्धु | ना. | ५. सहकर्मी; सहपाठी। | |
| 63258 | बन्धुता/त्व | ना. | बन्धु हुनाको भाव वा बन्धुमा रहने स्वभाव; गुण; व्यवहार आदि। | |
| 63259 | बन्धुबान्धव | ना. | दाजुभाइ; बन्धुवर्ग। | |
| 63260 | बन्धुवर्ग | ना. | दाजुभाइहरूको समुदाय; फुकी। | |
| 63261 | बन्धुविग्रह | ना. | १. आफ्ना दाजुभाइका बिचको झगडा। | |
| 63262 | बन्धुविग्रह | ना. | २. दाजुभाइहरूका बिचको फूट। | |
| 63263 | बन्ध्य | वि. | १. बाँध्न योग्य बन्धनीय। | |
| 63264 | बन्ध्य | वि. | २. निष्फल; व्यर्थको प्रयोजन नभएको। | |
| 63265 | बन्ध्य | वि. | ३. फल नलाग्ने; थारो। | |
| 63266 | बन्ध्य | वि. | ४. बाँझो। | |
| 63267 | बन्ध्या | ना. | १. बाँझी आइमाई; शारीरिक दोषले गर्दा सन्तान हुन नसकेकी स्त्री। | |
| 63268 | बन्ध्या | ना. | २. थारो वा बैला पशु। | |
| 63269 | बन्ध्याकरण | ना. | परिवार नियोजनअन्तर्गत स्त्रीहरूको डिम्बवाहिनी नसालाई शल्यक्रियाद्वारा बन्द गर्ने काम; गर्भनिरोध। | |
| 63270 | बन्ध्यापुत्र | ना. | बन्ध्याको छोरो हुनु जस्तै असम्भव कुरो; हुनै नसक्ने कुरो। | |
| 63271 | बन्नानाच | ना. | राना थारूहरूमा प्रचलित एक प्रकारको लोकनाच। | |
| 63272 | बन्सो | ना. | दुबाका जस्ता तर केही लामा पात हुने; केसैकेसा परेका झुप्पादार फूल हुने; आँख्लैपिच्छे हाँगा हाल्ने र भुईंमा लत्रँदा आँख्लाबाट जरा हाल्ने एक भुईंकार वा घाँस; मन्थानक। | |
| 63273 | बन्सो | ना. | २. वंश। | |
| 63274 | बन्सो | ना. | ३. अति सूक्ष्म अंश; लेश; अत्यल्पता। | |
| 63275 | बपौती | ना. | बाबुले छोडेर गएको वा बाबुका तर्फबाट अंश वा अधिकारका रूपमा आएको सम्पत्ति; पैतृक सम्पत्ति। | |
| 63276 | बफाइ | ना. | बफाउने क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 63277 | बफाइदो | वि. | बफाइएको; उसिनिएको। | |
| 63278 | बफाइनु | क.क्रि. | बाफद्वारा पकाइनु; बाफले उसिनिनु। | |
| 63279 | बफाउनु | स.क्रि. | कुनै खाद्य वस्तुलाई बाफद्वारा पकाउनु; बाफद्वारा उसिन्नु खँगार्नु। | |
| 63280 | बफादार | वि. | १. वचन र कर्तव्यको पालना गर्ने - २. स्वामिभक्त वा अनुशासनशील। | |
| 63281 | बफादारी | ना. | १. बफादार हुनाको भाव वा अवस्था। | |
| 63282 | बफादारी | ना. | २. स्वामिभक्ति; अनुशासनशीलता। | |
| 63283 | बब | ना. | गाई; बाँबी। | |
| 63284 | बबन्डर | ना. | १. कुनै घटना-दुर्घटना आदिका कारणबाट भएको होहल्ला। | |
| 63285 | बबन्डर | ना. | २. उल्का; उत्पा। | |
| 63286 | बबन्डरी | वि. | १. बबन्डर गर्ने; उल्का वा उत्पात मच्चाउने। | |
| 63287 | बबन्डरी | वि. | ना. २. आँधीब्यारी। | |
| 63288 | बबर | ना. | सिंह; शेर। | |
| 63289 | बबबाँ | ना. | केटाकेटीले गाईलाई डाक्ने वा डाक्नका निम्ति भन्ने शब्द बबैबाँ। | |
| 63290 | बबाल | ना. | १. अनावश्यक झमेला ; नचाहिंदो कचिडल; व्यर्थको टन्टा; बखेडा; आपत्ति; बवाल। | |
| 63291 | बबाल | ना. | २. भार; बोझ। | |
| 63292 | बबिन | ना. | कलमा सिलाइको धागो बेर्ने लट्टाई वा चक्का। | |
| 63293 | बबुर | ना. | पहेँला रङका नरम वा बाटुला फूल फुल्ने; लामा कोसा फल्ने काँडैकाँडा हुने एक जातको रुख बवुल। | |
| 63294 | बबुरो | वि. | मायालाग्दो; दयनीय; बिचरो; बरो। | |
| 63295 | बबैबाँ | ना. | हे. बबब। | |
| 63296 | बभ्रु | वि. | १. गाढा रूपको खैरो। | |
| 63297 | बभ्रु | वि. | ना. २. न्याउरीमुसो। | |
| 63298 | बभ्रु | वि. | ३. गाढा खैरो रङ। | |
| 63299 | बभ्रु | वि. | ४. शिव। | |
| 63300 | बभ्रुवाहन | ना. | चित्राङ्गदाको गर्भबाट जन्मेका र पछि मणिपुरका शासक हुने; अर्जुनका एक पुत्र। |