|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 65901 | भाषिका | ना. | कुनै एक भाषिक समुदायभित्र ध्वनि, उच्चारण र संरचनागत क्षेत्रीय विभेदका आधारमा देखिने भेदउपभेद; कुनै पनि भाषाको क्षेत्रीय भेद। | |
| 65902 | भाषित | वि. | १. भनिएको; कथित। ना. | |
| 65903 | भाषित | वि. | २. भनाइ; बोली। | |
| 65904 | भाषी | वि. | १. कुनै शब्दको पछिल्तिर गाँसिएर बोल्ने, भन्ने अर्थ बुझाउने उत्तरपद (जस्तै- नेपालीभाषी, चेपाङभाषी, कटुभाषी, मृदुभाषी इ.)। | |
| 65905 | भाषी | वि. | २. बोल्ने; वक्ता। | |
| 65906 | भाष्य | ना. | १. सूत्र वा मूल ग्रन्थका आधारमा गरिएको व्याख्या; विवृति; विवरण। | |
| 65907 | भाष्य | ना. | २. टिका; व्याख्या। वि. | |
| 65908 | भाष्य | ना. | ३. भन्न वा बोल्न योग्य। | |
| 65909 | भाष्यकार | ना. | भाष्यको रचना गर्ने; व्याख्याता ; टिका - लेखक। | |
| 65910 | भास्तु १ | स.क्रि. | जग्गाजमिनको माटो झिकेर गहिरो पार्नु; गहिऱ्याउनु; खाल्टो पार्नु। | |
| 65911 | भास्नु २ | अ.क्रि. | १. कुनै भावना स्फुरण हुनु; मनमा उब्जनु। | |
| 65912 | भास्नु २ | अ.क्रि. | २. ज्ञान हुनु; बोध हुनु। | |
| 65913 | भास्नु २ | अ.क्रि. | ३. प्रतीत हुनु; भान हुनु। | |
| 65914 | भास १ | ना. | १. भासिने खालको फुको वा खुकुलो ठाउँ; गाडिने ठाउँ। | |
| 65915 | भास १ | ना. | २. सिमसार, सिम। | |
| 65916 | भास १ | ना. | ३. धाप, दलदल। | |
| 65917 | भास २ | ना. | १. प्रकाश; दीप्ति; किरण। | |
| 65918 | भास २ | ना. | २. कालिदासभन्दा पहिलेका एक प्रसिद्ध संस्कृतका नाटककार। | |
| 65919 | भास २ | ना. | ३. सेतो एक जातको गिद्ध पक्षी। | |
| 65920 | भास २ | ना. | ४. इच्छा। | |
| 65921 | भासभुस | क्रि.वि. | १. कुनै कामकुरो त्यसै बिलाएर वा हराएर; फासफुस। | |
| 65922 | भासभुस | क्रि.वि. | २. एक्कासि निम्ने गरी। | |
| 65923 | भासभुसे | वि. | नगण्य; साधारण; चानचुने। | |
| 65924 | भासमान | वि. | १. उज्ज्वल; प्रकाशमान। | |
| 65925 | भासमान | वि. | २. थाहा पाइएको; विज्ञात। ना. | |
| 65926 | भासमान | वि. | ३. सूर्य। | |
| 65927 | भासित | वि. | १. विचार वा कल्पनामा फुरेको। | |
| 65928 | भासित | वि. | २. चम्किलो ; प्रकाशमान। | |
| 65929 | भासिनु | अ.क्रि. | १. जमिनको सतह अझै तलतिर दबिनु गाडिनु। | |
| 65930 | भासिनु | अ.क्रि. | २. हिलो, धाप, खाडी आदिमा डुब्नु; गड्नु। | |
| 65931 | भासिनु | अ.क्रि. | ३. पतन हुनु; उँधो लाग्नु। | |
| 65932 | भासिनु | अ.क्रि. | ४. भास्ने होइनु। | |
| 65933 | भासिनु | अ.क्रि. | ५. विदेश पस्नु। | |
| 65934 | भासे | वि. | भाषासम्बन्धी; भाषा बोल्ने ('दो' का साथ सीमित, जस्तो- दोभासे)। | |
| 65935 | भासेभुसे | वि. | विशेष प्रकारको नमानिने; चानचुने; भारेभुरे। | |
| 65936 | भास्कर | ना. | १. सूर्य। | |
| 65937 | भास्कर | ना. | २. बाह्रौं शताब्दीका अन्तमा जन्मेका ज्योतिषशास्त्रका एक प्रकाण्ड आचार्य; भास्कराचार्य। | |
| 65938 | भास्कर | ना. | ३. अग्नि। | |
| 65939 | भास्कर | ना. | ४. वीर। | |
| 65940 | भास्कर | ना. | ५. सुवर्ण। | |
| 65941 | भास्कर | ना. | ६. आँकको बोट। | |
| 65942 | भास्कर | ना. | ७. महादेव। | |
| 65943 | भास्कर्य | ना. | धातु, पत्थर आदिको मूर्ति बनाउने कला; मूर्तिकला। | |
| 65944 | भास्वत् | वि. | १. चहकिलो; उज्ज्वल, दीप्तिमान्। ना. | |
| 65945 | भास्वत् | वि. | २. सूर्य। | |
| 65946 | भास्वत् | वि. | ३. चमक; दीप्ति। | |
| 65947 | भास्वती | ना. | ज्योतिषविषयक ग्रन्थ (वि. सं. १४५७ तिर अनुवाद गरिएको नेपालीको सर्वप्राचीन ग्रन्थ)। | |
| 65948 | भास्वर | वि. | १. चहकिलो; चम्किलो; दीप्तिमान्। ना. | |
| 65949 | भास्वर | वि. | २. सूर्य। | |
| 65950 | भास्वर | वि. | ३. दिन। |