|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 6901 | आत्मपरक | वि. | १. . आत्मासँग सम्बन्धित; आत्माको कुरो भएको । | |
| 6902 | आत्मपरक | वि. | २. लेखकीय व्यक्तित्वले भरिएको; वस्तुपरक नभएको; आत्मनिष्ठ । | |
| 6903 | आत्मपीडन | ना. | आफैँँले आफूलाई दुःख दिएर वा अरू कसैद्वारा पीडित गराएर सन्तुष्टि लिने प्रवृत्ति वा रुचि । | |
| 6904 | आत्मप्रशंसा | ना. | आफ्नै मुखले गरिने आफ्नो प्रशंसा; आत्मश्लाघा । | |
| 6905 | आत्मबल | ना. | १. आत्मामा निहित बल; मानसिक शक्ति । | |
| 6906 | आत्मबल | ना. | २. हाँसी हाँसी दुःखसुख सहने निजी क्षमता । | |
| 6907 | आत्मबोध | ना. | आफैँँआफ आत्माका सम्बन्धमा हुने बोध वा ज्ञान; आत्मज्ञान; तत्त्वज्ञान । | |
| 6908 | आत्मभू | वि. | १. आफैँँ उत्पन्न भएको; स्वयम् पैदा भएको । ना. | |
| 6909 | आत्मभू | वि. | २. आफैँँआफ उत्पन्न भएका मानिने ब्रह्मा, विष्णु र शिव । | |
| 6910 | आत्मभू | वि. | ३. कामदेव । | |
| 6911 | आत्मभू | वि. | ४. छोरो । | |
| 6912 | आत्मरक्षा | ना. | आफैँँले गरिने आफ्नो बचाउ; आफ्नो रक्षा | | |
| 6913 | आत्मरति | ना. | १. आफू आफैँंमा रत वा लीन रहने भाव वा अवस्था; आफूबाट आफैँं तृप्त हुने वा आफूलाई आफैँँले प्रेम गर्ने मानसिक स्थिति । २ अन्त कतैतिर ध्यान जान नदिने आत्मज्ञान । | |
| 6914 | आत्मवञ्चक | वि. | आफूले आफैँलाई ठग्ने वा धोका दिने । | |
| 6915 | आत्मवञ्चना | ना. | आफूले आफैँलाई ठग्ने काम; आफूले आफैँँलाई धोका दिने क्रिया । | |
| 6916 | आत्मवाद | ना. | अध्यात्मवाद । | |
| 6917 | आत्मवादी | वि. | आत्मवादसम्बन्धी; आत्मवादको अनुयायी । | |
| 6918 | आत्मविक्रय | ना. | आफूले आफैँलाई बेच्ने क्रिया; आफ्नो स्वतन्त्रतालाई बेच्ने काम । | |
| 6919 | आत्मविक्रयी | वि. | आफूलाई आफैँँले बेच्ने । | |
| 6920 | आत्मविचार | ना. | आत्मतत्त्वसम्बन्धी मनन वा चिन्तन; आध्यात्मिक विवेचना वा विश्लेषण | | |
| 6921 | आत्मविद्या | ना. | आत्मासम्बन्धी ज्ञान गराउने शास्त्र वा उपदेश; अध्यात्मविद्या; ब्रह्मविद्या; वेदान्तशास्त्र | | |
| 6922 | आत्मविश्वास | ना. | आफ्ना कार्य, योग्यता, सामर्थ्य, सिद्धान्त आदिको सत्यता र उपयुक्तताका सम्बन्धमा आफूलाई हुने दृढ निश्चय; आफ्नै विश्वास वा भरोसामा रहने काम । | |
| 6923 | आत्मविश्वासी | वि. | आफ्नो सोचाइ वा काम गराइप्रति आफैँं विश्वास गर्ने; आत्मविश्वास भएको । | |
| 6924 | आत्मविस्मृति | ना. | आफूले आफैँलाई एकदमै बिर्सने वा भुल्ने काम । | |
| 6925 | आत्मवृत्तान्त | ना. | आत्मकथा । | |
| 6926 | आत्मशुद्धि | ना. | १. आत्माको शुद्धि; आत्मालाई पवित्र राख्ने काम; आत्मसंस्कार। | |
| 6927 | आत्मशुद्धि | ना. | २. मनको पवित्रता; चित्तशुद्धि । | |
| 6928 | आत्मशुद्धि | ना. | ३. आफूलाई सधैँ सफा, सुग्घर वा शुद्ध राख्ने काम; देहशुद्ध । | |
| 6929 | आत्मश्लाघा | ना. | आफैँँले गरिने आफ्नो प्रशंसा; आत्मप्रशंसा। | |
| 6930 | आत्मश्लाघी | वि. | आफ्नो प्रशंसा आफैँं गर्ने; आत्मप्रशंसक । | |
| 6931 | आत्मसंयम | ना. | आफ्ना खराब इच्छा तथा वासना आदिलाई दबाएर नीतिसङ्गत आचरण गर्ने काम; मन तथा इन्द्रियलाई वशमा राख्ने काम । | |
| 6932 | आत्मसंयमी | वि. | आफ्नो मन तथा इन्द्रियलाई वशमा राख्ने; आत्मसंयम गर्ने । | |
| 6933 | आत्मसन्तोष | ना. | आफूदेखि आफैँं सन्तुष्ट हुने काम; स्वयम् हुने सन्तोष । | |
| 6934 | आत्मसमर्पण | ना. | १. पूरै अर्काको अधीन वा वशमा रहने काम । | |
| 6935 | आत्मसमर्पण | ना. | २. युद्धका अवसरमा विजेतापक्षको अधीनता स्विकार्ने काम । | |
| 6936 | आत्मसमर्पण | ना. | ३. आफूलाई आफ्ना सारा शक्तिसहित कुनै काममा लगाउने काम । | |
| 6937 | आत्मसात् | वि. | १. पूरै आफ्नो अन्तर्गत ल्याइएको । | |
| 6938 | आत्मसात् | वि. | २. आफूमा गाभिएको; आफूमा मिलाइएको । | |
| 6939 | आत्मसिद्ध | वि. | आफैँँआफ हुने; विनाप्रयास हुने; स्वयंसिद्ध । | |
| 6940 | आत्मसिद्धि | वि. | १. आत्मा वा परमात्माको सम्यक् ज्ञान । | |
| 6941 | आत्मसिद्धि | वि. | २. मोक्ष; मुक्ति । | |
| 6942 | आत्मस्तुति | ना. | आत्मप्रशंसा; आत्मश्लाघा। | |
| 6943 | आत्महत्या | ना. | आफूले आफैँलाई मार्ने काम; जानी जानी आफैँँले आफ्नो हत्या गर्ने काम; आत्मघात । | |
| 6944 | आत्मा | ना. | १. शरीरमा रहेमा त्यसलाई जीवित राख्ने र क्रियाशील बनाउने तथा नरहेमा निष्क्रिय वा मुर्दा बनाउने अविनाशी, अतीन्द्रिय र अभौतिक शक्ति । | |
| 6945 | आत्मा | ना. | २. मन वा अन्तःकरणका व्यापारको ज्ञान गराउने सत्ता; जीवात्मा । | |
| 6946 | आत्मा | ना. | ३. सत्, चित् र आनन्दसम्बन्धी पदार्थ; चैतन्य तत्त्व । | |
| 6947 | आत्मा | ना. | ४. मन; चित्त; हृदय । | |
| 6948 | आत्मा | ना. | ५. कुनै वस्तुको गूढ वा सार तत्त्व। (शब्दको आत्मा, काव्यको आत्मा इ.) । | |
| 6949 | आत्मानन्द | ना. | आत्माको ज्ञान वा आत्मामा लीन भएर प्राप्त हुने आनन्द । | |
| 6950 | आत्मानुभव | ना. | १. स्वयम् प्राप्त अनुभव । |