|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 72901 | मुख्याइ | ना. | मुख्याउने क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 72902 | मुख्याइनु | क.क्रि. | खाइनु। | |
| 72903 | मुख्याउनु | स.क्रि. | मुखमा हाल्नु; भोजन गर्नु; खानु। | |
| 72904 | मुख्येली | ना. | मुखियाको दर्जा वा काम; तालुकदारी। | |
| 72905 | मुगल | ना. | विक्रमको सोन्हौँ शताब्दीमा भारतमा शासन गर्ने तातार-देशनिवासी एक मुसलमान जाति। | |
| 72906 | मुगलान | ना. | १. मुगलकालीन भारत; भारत; मोगलान। | |
| 72907 | मुगलान | ना. | २. विदेश | | |
| 72908 | मुगलानियाँ | वि. | मुगलानसम्बन्धी; मुगलानको; मोगलानियाँ। | |
| 72909 | मुगलाने | वि. | मुगलानियाँ। | |
| 72910 | मुगा | ना. | १. न्यानो समुद्रमा रहने एक प्रकारको किरा; मुगा। | |
| 72911 | मुगा | ना. | २. त्यसै किराले तयार पारेको, गहना आदिमा जडिने र औषधीमा उपयोग गरिने एक प्रकारको रातो रत्न। | |
| 72912 | मुगा | ना. | ३. नेपालको कोसी अञ्चलअन्तर्गत धनकुटा जिल्लामा पर्ने एक गाउँ। | |
| 72913 | मुगा ढिस्को | ना. | समुद्रमा मुगाको हाडखोर जम्मा भएर बनेको ढिस्को (कोरल रिफ)। | |
| 72914 | मुगा भस्म | ना. | असल औषधी बनाइने मुगाको भस्म वा खरानी। | |
| 72915 | मुगाली | ना. | १. मुगा लगाउने। | |
| 72916 | मुगाली | ना. | २. मुगामा बस्ने; मुगाको बासिन्दा। | |
| 72917 | मुगिया | ना. | छिपाइद्वारा तयार हुने एक प्रकारको कपडा। | |
| 72918 | मुगिया छिट | ना. | हरियो, भुईंमा रातो वा रातो भुईंमा हरियो थोप्ले बुट्टा हुने, पहाडिया महिलाहरूमा निकै प्रचलित एक प्रकारको कपडा। | |
| 72919 | मुगी | ना. | मासका जस्ता पात हुने, पहेँला फूल फुल्ने र लामालामा कोसाभित्र मसिना दाना हुने एक अन्न, मुङ; मुँगी। | |
| 72920 | मुगु | ना. | नेपालको कर्णाली अञ्चलअन्तर्गत पर्ने एक जिल्ला। | |
| 72921 | मुगौतो | ना. | मुगा र पत्थरको मालामा सानो कैँडो झुन्ड्याई घाँटीमा लगाइने एक प्रकारको गहना। | |
| 72922 | मुग्दल | ना. | मुगीको पिठोबाट बनाइएको लड्डु; मोतीचुर। | |
| 72923 | मुग्ध | वि. | १. मोहमा परेको; मक्ख; मोहि। | |
| 72924 | मुग्ध | वि. | २. होसहवास गुम भएको; मूर्छि। | |
| 72925 | मुग्ध | वि. | ३. मूढ; मूर्ख; अज्ञानी; जड। | |
| 72926 | मुग्ध | वि. | ४. सरल; सिधासाधा; सोझो। | |
| 72927 | मुग्ध | वि. | ५. प्रणयोन्मत्। | |
| 72928 | मुग्ध | वि. | ६. भुल गर्ने; भुलमा परेको। | |
| 72929 | मुग्धबुद्धि | वि. | १. मूर्ख; जड; मूढ; मुग्धमति। | |
| 72930 | मुग्धबुद्धि | वि. | २. सिधासाधा; सोझो। | |
| 72931 | मुग्धा | ना. | १. कलिलो यौवनकी लज्जालु किसिमकी नायिका। | |
| 72932 | मुग्धा | ना. | २. कुमारी युवती। | |
| 72933 | मुग्री | ना. | एक प्रकारको माछो। | |
| 72934 | मुङ्रे | वि. | हे. मुङ्ग्रे। | |
| 72935 | मुङ्रे केरा | ना. | मुङ्ग्रेकेरा। | |
| 72936 | मुङ्रे कोदो | ना. | मुङ्ग्रे कोदो। | |
| 72937 | मुङ्ग्री | ना. | सानो मुङ्ग्रो। | |
| 72938 | मुङ्ग्रीमारे | ना. | मुङ्ग्रीको मार वा चुटाइ; साफी चुटाइ। | |
| 72939 | मुङ्ग्रे | वि. | १. मुङ्ग्रोजस्तो; मुङ्ग्रोका छाँटको; ठुलो। | |
| 72940 | मुङ्ग्रे | वि. | ना. २. मुङ्ग्रो चलाउने मानिस। | |
| 72941 | मुङ्ग्रे केरा | ना. | ठुलठुला र मोटा कोसा हुने एक जातको ठिक्कै खालको केरा। | |
| 72942 | मुङ्ग्रे कोदो | ना. | बोट अलि सानो भई बाला ठाडो हुने एक जातको कोदो वा त्यसैको बोट। | |
| 72943 | मुङ्ग्रेलो | ना. | ज्वानुका छाँटका काला गेडा हुने एक प्रकारको जिरो; कालो जरो; कलौँजी | | |
| 72944 | मुङ्ग्रो | ना. | १. लुगा धुँदा पिट्ने वा कीला आदि ठोक्ने काठको हाते साधन। | |
| 72945 | मुङ्ग्रो | ना. | २. छाडा गाईभैँसीका घाँटीमा अघिल्तिरका खुट्टा ठोकिएर कुद्न नहुने गरी बाँध्ने काठको डन्डी। | |
| 72946 | मुङ्ग्रो | ना. | ३. एक खालको पुरानो हतियार; मुद्गर। | |
| 72947 | मुङ्लेरी | ना. | विवाह आदि कार्यमा मङ्गलगीत गाउने आइमाई। | |
| 72948 | मुङ्सिर | ना. | मङ्सिर; मार्ग। | |
| 72949 | मुङ्सिरे | ना. | मङ्सिरमा दाइँ गर्दा गाइने एक लोकगीत; मङ्सिरे; राशिगी। | |
| 72950 | मुचकुन्द/मुचुकुन्द | ना. | १. मान्धाताका पुत्र प्राचीन एक तपस्वी राजा। |