|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 9751 | उन्मुक्त पोताश्रय | ना. | कुनै किसिमको कर नलाग्ने तथा प्रतिबन्ध नभएको पानीजहाज आउँदा जाँदा अड्ने बन्दरगाह; जहाजघाट । | |
| 9752 | उन्मुक्ति | ना. | १. उन्मुक्त हुनुको भाव वा अवस्था । | |
| 9753 | उन्मुक्ति | ना. | २. कुनै प्रकारको बन्धन, अभियोग आदिबाट छोड्ने काम; छुटकारा । | |
| 9754 | उन्मुख | वि. | १. माथितिर मुख फर्काएको; ऊर्ध्वमुख । | |
| 9755 | उन्मुख | वि. | २. उत्सुक; उत्कण्ठित। | |
| 9756 | उन्मुख | वि. | ३. कुनै दिशातिर लागेको; कसैपट्टि फर्केको । | |
| 9757 | उन्मुख | वि. | ४. उत्कण्ठापूर्वक प्रतीक्षा गरिरहेको । | |
| 9758 | उन्मूलक | वि. | उन्मूलन गर्ने; निर्मूल पार्ने । | |
| 9759 | उन्मूलन | ना. | फेद वा जरैदेखि उखेल्ने क्रिया वा भाव; समूल नष्ट पार्ने काम; मूलोच्छेदन । | |
| 9760 | उन्मेष | ना. | १. आँखा खुल्ने वा उघ्रने क्रिया। | |
| 9761 | उन्मेष | ना. | २. फुल्ने वा विकसित हुने क्रिया। | |
| 9762 | उन्मेष | ना. | ३. सम्झने वा स्मरण गर्ने स्थिति। | |
| 9763 | उन्मेष | ना. | ४. प्रकाश; चमक; टलक । | |
| 9764 | उन्मेषित | वि. | १. खुलेको वा उघ्रेको (आँखा)। | |
| 9765 | उन्मेषित | वि. | २. विकसित; फुलेको । | |
| 9766 | उन्यू | ना. | हे. उनिउँ । | |
| 9767 | उप | उप. | १. शब्दका अगाडि लागेर अधिकता, अतिरिक्तता, न्यूनता, सामीप्य, व्याप्ति, सहायक भाव आदि अर्थ बुझाउने उपसर्ग (उपयोग, उपवास, उपप्रधानमन्त्री, उपहार)। वि. | |
| 9768 | उप | उप. | २. आफैँ अरूभन्दा जान्नेबुझ्ने हुन खोज्ने; बढ्ता; उद्धत। (उदा.- तिमी यस कुरामा उपबुज्रुक नहोऊ)। | |
| 9769 | उपआयोग | ना. | कुनै खास कामको तर्जुमा वा कार्यान्वयनका निम्ति मुख्य आयोगभित्र गठित अर्को सानो आयोग; मुख्य आयोगलाई सहयोग गर्ने आयोग । | |
| 9770 | उपएकाइ | ना. | १. कुनै वस्तु वा विषयका निम्नतम एकाइको पनि सूक्ष्मतम एकाइ। | |
| 9771 | उपएकाइ | ना. | २. एकाइ समानकै अर्को एकाइ । | |
| 9772 | उपकथन | ना. | १. पहिले भनिसकिएका कुरामा पछि थपिएको भाग; माथिबाट थपिएको कुरो । | |
| 9773 | उपकथन | ना. | २. बढी कुरो; फुर्क्याइएको कुरो । | |
| 9774 | उपकथा | ना. | ठुला कथालाई पुष्ट पार्न वा रोचक तुल्याउनका निम्ति थपिएको अतिरिक्त कथा; ठुलो कथाभित्रको सानो कथा । | |
| 9775 | उपकर | ना. | करमाथि वा करका अनुपातमा लगाइने थप कर । | |
| 9776 | उपकरण | ना. | १. कामकाज गर्ने सरसामान; औजार; सामग्री। | |
| 9777 | उपकरण | ना. | २. छत्र, चामर आदि राजचिह्न। | |
| 9778 | उपकर्ता | वि. | १. उपकार गर्ने; उपकारी । | |
| 9779 | उपकर्ता | वि. | २. कर्ताको सहायक । | |
| 9780 | उपकार | ना. | १. अरूको कष्ट निवारण तथा हित वा भलाइका निम्ति गरिने कुनै असल वा शुभ कार्य । | |
| 9781 | उपकार | ना. | २. सेवा र सहायता । | |
| 9782 | उपकार | ना. | ३. कुनै असल र लाभदायक कार्य वा फल। | |
| 9783 | उपकारक/उपकारी | वि. | अर्काको हित वा भलाई गर्ने; उपकार गर्ने । | |
| 9784 | उपकार्य | वि. | १. उपकार गर्न योग्य; भलाइ वा हित गर्नुपर्ने । ना. | |
| 9785 | उपकार्य | वि. | २. मुख्य कामका बिचमा आइपरेको कार्य; गौण कार्य । | |
| 9786 | उपकुलपति | ना. | विश्वविद्यालय, प्रज्ञाप्रतिष्ठान आदिको उपप्रधान अध्यक्ष (भाइस चान्सलर)। | |
| 9787 | उपकृत | वि. | १. उपकार वा हित गरिएको; सहायता गरिएको । | |
| 9788 | उपकृत | वि. | २. कृतज्ञ । | |
| 9789 | उपक्रम | ना. | १. कुनै कामविशेषको आयोजना; तयारी । | |
| 9790 | उपक्रम | ना. | २. थालनी; सुरु; आरम्भ । | |
| 9791 | उपक्रम | ना. | ३. भूमिका; प्रस्तावना । | |
| 9792 | उपक्रमणिका | ना. | १. पुस्तक, पत्रिका आदिमा दिइएको विषयसूची; अनुक्रमणिका। | |
| 9793 | उपक्रमणिका | ना. | २. वेदका मन्त्र र सूक्तहरूका ॠषि तथा छन्दको उल्लेख भएको वैदिक ग्रन्थ । | |
| 9794 | उपक्षेत्र | ना. | मुख्य क्षेत्रभित्र पर्ने सानो क्षेत्र; सानो इलाका। | |
| 9795 | उपक्षेत्रीय | वि. | उपक्षेत्रसम्बन्धी; उपक्षेत्रको । | |
| 9796 | उपक्षेत्रीय प्रसारकेन्द्र | ना. | क्षेत्रीय आधारमा स्थापना गरिएका प्रसारकेन्द्रदेखि अतिरिक्त ठाउँमा स्थापना गरिएको सानो प्रसारकेन्द्र । | |
| 9797 | उपक्षेप | ना. | १. अभिनयको प्रारम्भमा नाटकको कथावस्तु वा वृत्तान्तको सङ्क्षिप्त कथन । | |
| 9798 | उपक्षेप | ना. | २. फ्याँक्ने वा मिल्काउने काम । | |
| 9799 | उपक्षेप | ना. | ३. तिरस्कार । | |
| 9800 | उपखण्ड | ना. | कुनै ग्रन्थ वा पुस्तकका पछि थपिएको भाग; क्षेपकखण्ड । |