|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 11151 | उपादान | ना. | ४. बोध; ज्ञान । | |
| 11152 | उपादान | ना. | ५. कुनै वस्तु तयार हुने सामग्री; साधन; कारण; हेतु । | |
| 11153 | उपादान | ना. | ६. कुनै कामका निम्ति दिइएको एकमुस्ट रकम । | |
| 11154 | उपादान कारण | ना. | कुनै वस्तुका उत्पादनमा रहने मुख्य भौतिक वस्तु (जस्तै- कपडाको उपादान कारण धागो) । | |
| 11155 | उपादेय | वि. | १. लिन लायक; ग्रहण गर्न योग्य । | |
| 11156 | उपादेय | वि. | २. उत्तम; श्रेष्ठ। | |
| 11157 | उपादेय | वि. | ३. काम लाग्ने; उपयोगी। | |
| 11158 | उपादेयता | ना. | १. ग्रहण गर्न योग्य हुनाको भाव वा अवस्था । | |
| 11159 | उपादेयता | ना. | २. उपयोगिता । | |
| 11160 | उपाधि | ना. | १. योग्यता, महत्त्व, सम्मान आदि जनाउने पद वा शब्द; पदवी; पद; दर्जा। | |
| 11161 | उपाधि | ना. | २. एउटा कुरालाई अर्कै कुरा बताउने छल; कपट । | |
| 11162 | उपाधि | ना. | ३. उपद्रव; उत्पा। | |
| 11163 | उपाधि | ना. | ४. कर्तव्यको विचार; धार्मिक चिन्तन । | |
| 11164 | उपाधिधारी | वि. | उपाधि पाएको; पदवी पाएको । | |
| 11165 | उपाध्यक्ष | ना. | कुनै संस्था आदिमा अध्यक्षको सहायक भएर काम गर्ने अधिकारी; उपसभापति । | |
| 11166 | उपाध्याय | ना. | १. वेदवेदाङ्ग पढाउने गुरु । | |
| 11167 | उपाध्याय | ना. | २. शिक्षण वा अध्यापनकार्य गर्ने व्यक्ति । | |
| 11168 | उपाध्याय | ना. | ३. उत्तम ब्राह्मणजाति भन्ने बुझाउँदा प्रयोग गरिने शब्द । | |
| 11169 | उपाध्यायी | ना. | १. शिक्षिका; उपाध्याया । | |
| 11170 | उपाध्यायी | ना. | २. अध्यापककी पत्नी; गुरुमा। | |
| 11171 | उपान्त | वि. | १. अन्त्यभन्दा पहिलेको; छेउका नजिकको । | |
| 11172 | उपान्त | वि. | ना. २. लेख्दा दायाँबायाँ छोडिने कागतको भाग; मार्जिन । | |
| 11173 | उपाम्मे | वि. | अगाध; ज्यादै; अपाम्मे । | |
| 11174 | उपाय | ना. | १. कुनै असजिलो वा अप्ठेरो काम सजिलोसँग गर्ने युक्ति; जुक्ति । | |
| 11175 | उपाय | ना. | २. उद्योग; प्रयत्न; सफलताका नजिक पुऱ्याउने मुख्य कुरो । | |
| 11176 | उपायसिद्ध | वि. | उपायबाट सिद्ध हुन सक्ने । | |
| 11177 | उपायान्तर | वि. | खास उपायदेखि बाहेकको; उपायदेखि भिन्न । | |
| 11178 | उपार्जन | ना. | खेतीपाती, इलम, उद्योग आदिबाट गरिने कमाइ; आम्दानी । | |
| 11179 | उपार्जनीय | वि. | १. कमाउन योग्य । | |
| 11180 | उपार्जनीय | वि. | २. सङ्ग्रह गर्न लायक । | |
| 11181 | उपार्जित | वि. | १. कमाइएको; आम्दानी गरिएको । | |
| 11182 | उपार्जित | वि. | २. सङ्ग्रह गरिएको; बटुलिएको । | |
| 11183 | उपालम्भ | ना. | १. कसैको अशिष्ट वा अनुचित व्यवहारका निम्ति उसैसँग गरिने सिकायत; सम्झाइ, बुझाइसहितको हप्की; गुनासो; दुखेसो । | |
| 11184 | उपालम्भ | ना. | २. निन्दा; अपवाद । | |
| 11185 | उपास्नु | अ.क्रि. | केही नखाईकन बस्नु; निराहार बस्नु; व्रत बस्नु । | |
| 11186 | उपासक | वि. | १. उपासना वा आराधना गर्ने; भक्त । | |
| 11187 | उपासक | वि. | २. भिक्षुदेखि बाहेकको बुद्धपूजक; बुद्धमार्गी । | |
| 11188 | उपासन / उपासना | ना. | १. देवता वा पूज्य व्यक्तिका छेउमा बसेर प्रसन्न तुल्याउनका निम्ति गरिने चिन्तन, पूजन वा आराधन । | |
| 11189 | उपासन / उपासना | ना. | २. कुनै विषय वा कुरामा ध्यान दिने वा लागिपर्ने काम । | |
| 11190 | उपासाइ | ना. | उपास्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया । | |
| 11191 | उपासिनु | अ.क्रि. | केही नखाईकन बस्ने काम गरिनु; व्रत बसिनु । | |
| 11192 | उपासी | वि. | उपासना गर्ने; उपासक । | |
| 11193 | उपास्य | वि. | १. उपासना गर्न योग्य वा उचित; पूज्य; आराध्य । | |
| 11194 | उपास्य | वि. | २. सेवा गरिएको (देवता वा पूज्यजन) । | |
| 11195 | उपिउँ/ उपियाँ | ना. | जुम्राजत्रो,फडकेर हिँड्ने, कलेजी रङको, प्राणीको रगतचुसुवा किरो। | |
| 11196 | उपेक्षक | वि. | १. उपेक्षा गर्ने; वास्ता नगर्ने; हेला गर्ने । | |
| 11197 | उपेक्षक | वि. | २. उदासीन । | |
| 11198 | उपेक्षणीय | वि. | उपेक्षा गर्न योग्य वा उचित; घृणा गर्न लायक । | |
| 11199 | उपेक्षा | ना. | १. कसैलाई अयोग्य वा तुच्छ ठानेर उसप्रति ध्यान नदिने काम; बेवास्ता; लापर्बाही । | |
| 11200 | उपेक्षा | ना. | २. तिरस्कार; निन्दा; अनादर । |