|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 17951 | कोण | ना. | २. दुई दिशाबाट आएका सरल रेखाहरू जोडिने ठाउँ वा कुनु। | |
| 17952 | कोणधारी | वि. | सबैतिर फिँजिएको वा कोण परेको। | |
| 17953 | कोणधारी वन | ना. | त्यस्तै बाक्लो वन। | |
| 17954 | कोत | ना. | सरकारी फौजको खरखजाना, हातहतियार आदि राखिने घर मौलो पूजा गरिने ठाउँ, कोट। | |
| 17955 | कोत पर्व | ना. | नेपालको इतिहासप्रसिद्ध, वि. सं. १९०३ मा हनुमान् ढोका दरबारको कोतमा भएको जङ्गबहादुरद्वारा रचित आफू प्रधानमन्त्री हुन गरिएको भाइभारदारहरूको नृशंस हत्यापूर्ण ठुलो राजनीतिक घटना वा काण्ड। | |
| 17956 | कोतर्नु | स. क्रि. | १. कुनै वस्तुलाई हातले वा अन्य साधनले कोट्ट्ट्याउनु, कोत्रनु। | |
| 17957 | कोतर्नु | स. क्रि. | २. चुच्चाले ठुग्नु, टुकटुक पार्नु। | |
| 17958 | कोतर्नु | स. क्रि. | ३. नङ्ग्रा आदिले चिथोर्नु, कोपर्नु। | |
| 17959 | कोरिनु | क.क्रि. | कोतर्ने काम गरिनु कोट्टिनु। | |
| 17960 | कोतऱ्याइ | ना. | कोतर्ने काम वा प्रक्रिया। | |
| 17961 | कोतऱ्याउनु | प्रे. क्रि. | कोतर्न लाउनु। | |
| 17962 | कोतवाल | ना. | कुनै प्रमुख केन्द्र; किल्ला वा सीमामा स्थानीय शान्तिसुरक्षाका लागि राखिएको प्रहरी अधिकृ। | |
| 17963 | कोतवाली | ना. | प्रहरीसम्बन्धी काम कारबाई र सानातिना फौजदारी मुद्दाको कारबाई गर्ने कोतवालको अड्डा वा ठाना। | |
| 17964 | कोताखान | ना. | कम्मरमा बाँध्न हुने एक प्रकारको लिगलिगे तरबार (दिव्य.)। | |
| 17965 | कोते | ना. | सेनाको खरखजाना राख्ने ठाउँको रेखदेख गर्ने सरकारिया जागिरदार। | |
| 17966 | कोते धन्दा | ना. | १. कोतेले गर्ने खालको काम वा धन्दा। | |
| 17967 | कोते धन्दा | ना. | २. घरायसी झर्कोलाग्दो काम; सुसेधन्दा। | |
| 17968 | कोत्रा | ना. | माछाको एक जा। | |
| 17969 | कोत्रिनु | अ.क्रि. | खोस्रिएर वा ससाना खाल्टा परेर घाउखत लाग्नु, छ्याकटे हुनु। | |
| 17970 | कोत्रे | वि. | मुख वा अन्य अङ्गप्रत्यङ्ग कोत्रिएको, कोत्र्याहा; छ्याका परेको छ्याकटे। | |
| 17971 | कोत्रो | ना. | कीट, आल्मोनियमका भाँडा आदिमा आम्ल वस्तु पर्नाले भएका मसिना छिद्र वा खाल्टाखुल्टी। | |
| 17972 | कोत्र्याइ | ना. | कोत्रिने काम वा प्रक्रिया। | |
| 17973 | कोत्र्याइनु | क.क्रि. | कोत्रिन लाइनु; गराइनु। | |
| 17974 | कोत्र्याउनु | प्रे. क्रि. | कोनि लाउनु; कोत्रिने गराउनु। | |
| 17975 | कोयाहा | वि. | मुख आदि अङ्ग कोत्रिएको, छ्याका परेको, छ्याकटे, छ्याके। | |
| 17976 | कोत्लेगाँडो | वि. | कतैपट्टि पनि नमिल्ने, काम नलाग्ने खालको। | |
| 17977 | कोथा | ना. | १. बस्तुभाउको सिङ फुक्लँदा भित्रपट्टि देखिने कलिलो टुप्पो। | |
| 17978 | कोथा | ना. | २. हे. कोथो। | |
| 17979 | कोयाउनु | अ.क्रि. | कोया आउनु, बाला, फूल आदि निस्कनु वा पसाउनु। | |
| 17980 | कोथी | ना. | तरबारको म्यान वा खुकुरीको दापका टुप्पामा डिने धातुको सादा वा बुट्टादार च्याप्टो ढुङ्ग्री। | |
| 17981 | कोयी मुहुडा | ना. | खुकुरी आदिको दापमा जडिएको टुप्पाको ढुङ्ग्री र मुखपट्टिको धातुको बेरुवा। | |
| 17982 | कोथो | ना. | १. केरा, उखु आदिको फेदमा पलाउने टुसो, नयाँ बिरुवा। | |
| 17983 | कोथो | ना. | २. धान, गहुँ आदिको बाला निस्कने गर्भ, बाली पसाउने नली। | |
| 17984 | कोदण्ड | ना. | ताँदोबाहेक धनुको सबै भाग; धनुष, धनु। | |
| 17985 | कोदाली | ना. | छोटो बिँड र चाक्लो पाता भएको दुवै हातले समाई खेतबारी खन्ने फलामे हतियार। | |
| 17986 | कोदाली पाते | वि. | कोदालीको पातोजस्तो, कोदालीका पाताका ढाँचाको ('त' अक्षर)। | |
| 17987 | कोदाले | वि. | १. कोदालो चलाएर जीविका गर्ने वा कोदालाकै भरमा बाँच्ने। | |
| 17988 | कोदाले | वि. | ना. २. एकतन्त्री शासनकालमा लिइने मालपोतका दुई किसिम हले र कोदालेमध्ये एक, गोरु पाल्न नसक्नेलाई लाग्ने सहुलियत दिइएको जग्गाकर। | |
| 17989 | कोदालो | ना. | लामो काठको बिंड र लाम्चो पातो हुने, खेतबारी खन्ने काममा प्रयोग गरिने फलामे हतियार। | |
| 17990 | कोदे | वि. | १. कोदो खाएर जीविका गर्ने, कोदोबाहेक अरू अन्न खान नपाएको। | |
| 17991 | कोदे | वि. | २. कुनाकाप्चामा बसेर दुखजिलो गरी जीवन बिताउने, कुनै सभ्य संसार नदेखेको। | |
| 17992 | कोदो | ना. | सिरुका जस्तै पात हुने र टुप्पामा झुप्पे बाला लाग्ने बोट वा त्यसै बोटका बालामा फल्ने तोरीका दाना जस्तै आकार र रङ हुने दाना (अन्न); कुअन्न। | |
| 17993 | कोनि | अव्य. | कुराकानीमा हो होइन भन्ने वा थाहा नभएको ाउने शब्द कुन्नि। | |
| 17994 | कोनि | अव्य. | (उदा. राम हिजो त यहीं थिए, आज कोनि कता गए। | |
| 17995 | कोप | ना. | रुखकटहरको गुदीको कोया। | |
| 17996 | कोप | ना. | कसैप्रतिको विरोध वा असन्तुष्टिबाट उब्जने मनोभाव, क्रोध, रिस। | |
| 17997 | कोपभवन | ना. | कुनै मान्छे रिसाउँदा वा ठुस्किँदा गएर बस्ने घर वा कोठो। | |
| 17998 | कोपभागी | वि. | कसैको रिसको झोकमा गाली वा झापट खानुपर्ने, रिसको भागी। | |
| 17999 | कोपर्नु | स. क्र. | कुनै वस्तुलाई हातका नङ्ग्रा, दाह्रा वा अरू कुनै वस्तुले चिथोर्नु, दार्नु, नङ्ग्याउनु, कोतर्नु। | |
| 18000 | कोपरा | ना. | प्रायः पिसाब फेरिने र केटाकेटी वा बिरामीलाई दिसापिसाब गराइने पित्तल, तामचिन, आलमोनियम आदिको भाँडो। |