|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 17801 | खन्नु | स.क्रि. | १. कुटो, कोदालो, कोदाली आदि विभिन्न आकारका फलामे हतियारले जमिन खोस्रनु। | |
| 17802 | खन्नु | स.क्रि. | २. बाली लगाउनका लागि खेतबारीको माटो ओल्टाइपल्टाइ गर्नु वा खुकुलो पार्नु। | |
| 17803 | खन्नु | स.क्रि. | ३. थाहा नपाउने चालले अर्कालाई दुःख दिनु वा सताउने प्रयास गर्नु। (उदा.- उसले भित्रभित्रै तिम्रो जरोकिलो खन्न लागेको छ)। | |
| 17804 | खनक | वि. | जग्गाजमिन खन्ने; खनजोत गर्ने। | |
| 17805 | खनखन | क्रि.वि. | १. धातुका रुपियाँ वा सिक्का गन्दा आवाज आउने किसिमले। ना. | |
| 17806 | खनखन | क्रि.वि. | २. कचकच; फतफत। | |
| 17807 | खनखनी/ खनखन्ती | क्रि.वि. | धातुका रुपियाँ वा सिक्का धमाधम गन्ने गरी। | |
| 17808 | खनखाँचो | ना. | आवश्यक पर्ने वस्तु आफूसँग नभएको बेला वा कुनै कुराको खाँचो परेको बेला; गाह्रोसाह्रो; हर्जा; खाँचो; असर्दो। | |
| 17809 | खनजोत | ना. | हलो, कोदालो आदि साधनले जग्गाजमिन आबाद गर्ने काम; खेतबारी खन्नेजोत्ने काम; खनीखोस्री। | |
| 17810 | खनाइ | ना. | खन्ने क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 17811 | खनाइनु | क.क्रि. | खन्ने काम गराइनु। | |
| 17812 | खनाउनु | प्र.क्रि. | खन्न लाउनु; खन्ने काम गराउनु। | |
| 17813 | खनाखन | क्रि.वि. | धातुका रुपियाँ वा सिक्का गन्ने किसिमले; खनखन्ती। | |
| 17814 | खनाति | ना. | आफ्नो पाँच पुस्तापछिको पुरुष सन्तति; पाँच पुस्ताको नाति; जनातिको छोरो। | |
| 17815 | खनायो/खनिउँ | ना. | केही बाटुला र टुप्पातिर चुच्चे आकारका ठुला, बाक्ला पात हुने, फेदमा लिचीजत्रा फलका माटाबाहिर झुप्पा लाग्ने र माटाभित्र जरामा समेत फल्ने, पाकेपछि गुलियो स्वादको हुने एक किसिमको डाले घाँसको बोट वा त्यसैको फल; खन्यु; हात्तीपाइले। | |
| 17816 | खनिचा | ना. | गोलाकार टुप्पो र धारिलो बिट हुने एक प्रकारको छिनु। | |
| 17817 | खनिज | वि. | भूगर्भभित्र रहेको, खानीबाट निस्कने वा निकालिने; खानीमा पाइने। | |
| 17818 | खनिज उत्पादन | ना. | खानीबाट पैदा हुने वा निस्कने वस्तु। | |
| 17819 | खनिज पदार्थ | ना. | खानीबाट निस्कने वस्तु; खानीमा रहने वस्तु। | |
| 17820 | खनिज पानी | ना. | खनिज तत्त्वको आधिक्य भएको पानी। | |
| 17821 | खनिजविज्ञान | ना. | भूगर्भमा रहेको खानी पत्ता लगाउने र खानीबाट निस्कने वस्तुको विवेचना गर्ने विद्या; खनिजसम्बन्धी विज्ञान। | |
| 17822 | खनिज साधन | ना. | खानीबाट निकालिने सामान; खानीबाट निक्लने सामग्री। | |
| 17823 | खनिनु | अ.क्रि. | १. पानी आदि तरल पदार्थ बेसरी पोखिनु; आकाशबाट दर्केर पानी पर्नु। | |
| 17824 | खनिनु | अ.क्रि. | २. कसैले वा केही वस्तुले ओगटेको ठाउँ खाली हुनु; रित्तिनु। | |
| 17825 | खनिनु | अ.क्रि. | ३. कुनै वस्तु एकैपल्ट धेरै मात्रा वा सङ्ख्यामा वैरिनु; आइलाग्नु; धुरिनु। | |
| 17826 | खनी | वि. | १. समय मिल्ने वा पाउने; फुर्सद भएको। | |
| 17827 | खनी | वि. | २. थोरै बेर मात्र रहने; एकै छिनको; क्षणिक। ना. यो. | |
| 17828 | खनी | वि. | ३. निम्तिको अर्थ बुझाउने पुरानो शब्द। | |
| 17829 | खनीउकाली | ना. | एकै छिनको सुख वा उन्नति; मुतको न्यानो। | |
| 17830 | खनीओराली | ना. | छिनभरको अवनति; अवनतिको क्षणभङ्गुरता; एकै छिनको दुःख वा अवनति। (उदा.- आफूलाई त कैले खनीउकाली, कैले खनीओराली पो भएको छ)। | |
| 17831 | खनीखोस्री | ना. | कुटो, कोदालो आदि साधनले खेतबारी वा जग्गाजमिनको थाउलो खन्ने; खोस्रने काम; खनखान; खनजोत। | |
| 17832 | खन्चा | ना. | धातु आदिका वस्तुमा प्वाल पार्ने साधन; पन्चिङ गर्ने एक प्रकारको सामान। | |
| 17833 | खचुरो | वि. | १. जतिखेर भेट्टाए पनि वा बेला न कुबेला चुभुरभुर खाइरहने। | |
| 17834 | खचुरो | वि. | २. धेरै खाने; खन्चुवा। | |
| 17835 | खन्चुवा | वि. | धेरै खाने स्वभावको; खाइरहन खोज्ने; खन्चुरो। | |
| 17836 | खन्चुवी | धेरै खाने वा खाइरहन खोज्ने स्वभावकी (स्त्री)। | ||
| 17837 | खन्जर | ना. | फलामबाट बनेको काट्ने हतियार; छुरी; कटारी। | |
| 17838 | खन्जो | वि. | खोरन्डो, लङ्गडो। | |
| 17839 | खन्डखाद्दे | खण्डखाद्य। | ||
| 17840 | खन्डिनु | अ.क्रि. | टुक्रा टुक्रा हुनु; खण्ड खण्ड हुनु; टुक्रिनु। | |
| 17841 | खन्ड्याइ | ना. | खन्डिने वा खन्ड्याउने काम वा प्रक्रिया। | |
| 17842 | खन्ड्याइनु | क.क्रि. | खण्ड खण्ड पारिनु; टुक्र्याइनु। | |
| 17843 | खन्ड्याउनु | प्रे.क्रि. | खन्डिने पार्नु; टुक्र्याउनु। | |
| 17844 | खन्डी | ना. | १. खण्ड खण्ड पारिएको पञ्चपालाजस्तो थाल; खण्डेथाल। | |
| 17845 | खन्डी | ना. | २. सानो खण्ड, टुक्रा वा भागलाई बुझाउने र सङ्ख्यावाची शब्दमा पछिल्तिर गाँसिने शब्द (जस्तै- त्रिखण्डी, चौखण्डी)। | |
| 17846 | खन्डे | वि. | १. खण्ड खण्ड परेको; धेरै खाना भएको; खण्डसम्बन्धी। | |
| 17847 | खन्डे | वि. | २. कुनै वस्तुका धेरै भागमध्ये एक भाग पाउने; एक भागको अधिकारी। | |
| 17848 | खन्डे थाल | ना. | विभिन्न व्यञ्जन राख्न मिल्ने बटुकी आकारका सानाठुला खोपिल्टा परेको थाल; खण्डी। | |
| 17849 | खन्डो | ना. | १. खेत, बारी आदिको कुनै भाग। | |
| 17850 | खन्डो | ना. | २. भान्छाकोठाको हाताभित्र भात खाँदा पिर्का राखेर बसी खान मिल्ने गरी बनाइएको सानोतिनो चौको। |