|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 17701 | खड्ग | ना. | २. गैँडाको नाकमाथि उठेको सिङजस्तो भाग; खाग। | |
| 17702 | खड्गनिसाना | ना. | राणा शासनकालमा प्रचलित खड्गको चिह्नसहितको श्री ३ को छाप - दस्खत। | |
| 17703 | खड्गाष्टक | ना. | हे. खड्गास्टक। | |
| 17704 | खड्गास्टक | ना. | १. ठुलो झगडा। | |
| 17705 | खड्गास्टक | ना. | २. विवाह गर्न चिना मिलाउँदा वरवधूको राशिबाट छैटौँ र आठौँमा परेको अशुभ योग; ज्योतिषशास्त्रअनुसार वरवधूको चिना हेर्दा आपसमा विवाह नजुर्ने ग्रहराशि। | |
| 17706 | खड्गी | ना. | १. गैँडा। | |
| 17707 | खड्गी | ना. | २. नेवारको एक जात। वि. | |
| 17708 | खड्गी | ना. | ३. हातमा खड्ग लिने। | |
| 17709 | खड्गेली | ना. | ढोका सामुन्ने छेवैको टेक्ने जमिन; खँड्गेली; अलिन्द; खड्केली। | |
| 17710 | खड्गो | ना. | ज्योतिषशास्त्रअनुसार जन्मकुण्डलीमा मारकेश स्थान अर्थात् लग्नदेखि दोस्रो र सातौँ स्थानमा पर्ने राशिका स्वामीको भोग परेको समय वा त्यस्तो समयमा परेका व्यक्तिलाई ठुलो आपत्ति आइपर्ने र मरणासन्न बिरामी हुने अवस्थामा पुऱ्याउँछ भनी मानिने योग। | |
| 17711 | खड्याङखुडुङ | ना. | १. सानोतिनो झगडा; ठाकठुक। | |
| 17712 | खड्याङखुडुङ | ना. | २. अग्लो होचो भएर वा इँटढुङ्गाका टुक्राटाक्री छरिएर हिँड्न असजिलो हुने खालको जमिन; खाल्टाखुल्टी। वि. | |
| 17713 | खड्याङखुडुङ | ना. | ३. खाल्टाखुल्टी परेको; होचोअग्लो भएको। | |
| 17714 | खण्ड | ना. | १. कुनै सिङ्गो वस्तुको भाग, टुक्रा, अंश इ.। | |
| 17715 | खण्ड | ना. | २. कुनै वस्तुका तह वा खानामध्ये कुनै एउटा तह वा खाना। | |
| 17716 | खण्ड | ना. | ३. कुनै भवन आदिका धेरै तलामध्ये कुनै एक तला। | |
| 17717 | खण्ड | ना. | ४. कुनै वस्तु वा कुराका विभिन्न अवस्थामध्ये कुनै एक अवस्था; कारण। | |
| 17718 | खण्ड | ना. | ५. अकस्मात् परिआउने कुरा; संयोग। | |
| 17719 | खण्डक | वि. | १. अर्काको मत वा कुराको खण्डन गर्ने। | |
| 17720 | खण्डक | वि. | २. काट्ने; टुक्र्याउने। | |
| 17721 | खण्डकथा | ना. | एउटै घटनाको, एउटै विषयको काव्यका कुनै एक अंशको वर्णन हुने एक काव्यविधा; खण्डकाव्य; सङ्घात। | |
| 17722 | खण्डकाव्य | ना. | कुनै एक विषयको वर्णन भएको सर्ग भएको वा नभएको प्रबन्धात्मक लघुकाव्य। | |
| 17723 | खण्डखाद्दे | ना. | हे. खण्डखाद्य। | |
| 17724 | खण्डखाद्य | ना. | १. हुन लागेको कुनै कुरा आकस्मिक घटना वा संयोगले गर्दा रोकिने वा अल्झिने अवस्था; बाधा; अडकाउ; रोकावट; अड्कोपड्को; कार्यकारण; खण्डखातिर। | |
| 17725 | खण्डखाद्य | ना. | २. ना. वि. सं. १६८४ मा नेपालीमा अनुवाद गरिएको ज्योतिष विषयको ग्रन्थ। | |
| 17726 | खण्डखातिर | ना. | अकस्मात् परिआउने कुरा; संयोग; खण्डखाद्य। | |
| 17727 | खण्डन | ना. | १. अर्काको मत, सिद्धान्त वा कुरा काट्ने काम; कुनै बुँदाका विरुद्धमा गरिने आलोचना; प्रतिवाद। | |
| 17728 | खण्डन | ना. | २. टुक्र्याउने काम; काट्ने काम। | |
| 17729 | खण्डनमण्डन | ना. | कुनै मत, सिद्धान्त आदिको प्रतिवाद तथा समर्थन; तर्क दिएर कुरो काट्ने वा सकार्ने काम; खण्डन र मण्डन। | |
| 17730 | खण्डन्यायाधिकरण | ना. | दुई जना न्यायाधीशको इजलास; सिङ्गल बेन्चभन्दा माथिल्लो तहको र फुल बेन्चभन्दा तल्लो तहको दुई न्यायाधीश बस्ने इजलास। | |
| 17731 | खण्डपाल | ना. | १. सखर, चिनी, मिसीसम्बन्धी चिजबिजको काम गर्ने व्यक्ति। | |
| 17732 | खण्डपाल | ना. | २. हलुवाई। | |
| 17733 | खण्डपाल | ना. | ३. छोटी अड्डाको काम गर्ने व्यक्ति। | |
| 17734 | खण्डप्रलय | ना. | महाप्रलयभन्दा सानो प्रलय। | |
| 17735 | खण्डवर्षा | ना. | हे. खण्डवृष्टि। | |
| 17736 | खण्डवाल | वि. | खण्ड भएको; एकभन्दा धेरै तह वा भाग भएको; खण्डे। | |
| 17737 | खण्डवृष्टि | ना. | एकैचोटि ससानो स्थलमा मात्र परेको पानी; व्यापक रूपमा नभएको वर्षा; आंशिक वर्षा; खण्डवर्षा। | |
| 17738 | खण्डहर | ना. | बिग्रीभत्की केही अवशेष मात्र बचेका प्राचीन स्मारकको समूह; भग्नावशिष्ट प्राचीन भवन; भग्नावशेष। | |
| 17739 | खण्डाकार | ना. | संस्कृत व्याकरणका प्रक्रियाअनुसार अकारको सन्धि भएका ठाउँमा लेखिने डकारको चिह्न; लुप्त अकार (S)। | |
| 17740 | खण्डाश्मा | ना. | मिसिनद्वारा वा घन आदिका सहायताले साह्रो पत्थर फोरेर बनाइएको मसिनो टुक्रा; रोडा। | |
| 17741 | खण्डाश्मित | वि. | १. सडकलाई पक्की बनाउनका लागि कालोपत्र गर्नुभन्दा पहिले खण्डाश्मा वा ढुङ्गाका टुक्रा बिछ्याइएको। | |
| 17742 | खण्डाश्मित | वि. | २. रोडा छापिएको; ग्राभेलिङ गरिएको। | |
| 17743 | खण्डिता | ना. | १. शास्त्रीय लक्षणका आधारमा नायिकाको एक भेद। | |
| 17744 | खण्डिता | ना. | २. परस्त्रीसँग संसर्ग गर्ने पतिको आचरण थाहा पाएर रिसाएकी नायिका। | |
| 17745 | खण्डी | ना. | हे. खन्डी। | |
| 17746 | खण्डीय | वि. | खण्ड हुने; खण्ड गर्न सकिने। | |
| 17747 | खण्डीय वर्ण | ना. | स्वतन्त्र रूपमा रहेका वा छुट्टै उच्चारण गर्न सकिने वर्ण (स्वर वा व्यञ्जन)। | |
| 17748 | खण्डे | वि. | हे. खन्डे। | |
| 17749 | खण्डेतर | वि. | खण्डबाहेकको; अर्को खण्डको। | |
| 17750 | खण्डेतर वर्ण | ना. | खण्डीय वर्णसँग मिलेर बसेका स्वतन्त्र रूपमा छुट्टै उच्चारण हुन नसक्ने वर्ण। (स्वरका दीर्घता, उदात्तता, लय, ताल आदि खण्डेतर वर्णतत्त्व हुन्)। |