|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 19451 | खल्लो | वि. | नुन वा चिनी आदि कम्ती भएर स्वाद बिग्रेको; वेस्वादको; बढी पानी भएर सार उत्रेको (तरकारी, चिया इ.)। | |
| 19452 | खल्लोमल्लो | खल्लो, बेस्वादको। | ||
| 19453 | खल्ल्याइ | ना. | खल्लोपना; अस्वादुता; बेस्वाद। | |
| 19454 | खल्वाट | वि. | टाउकाका रौं खुइलिएको; खल्वाटे; खुइले; खोइरे। | |
| 19455 | खल्वाटे | वि. | खल्वाट। | |
| 19456 | खवाइ | ना. | खाने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 19457 | खवास | ना. | शरीरको सेवा गर्ने नोकर; परिचर। | |
| 19458 | खवासे | ना. | मालिकको शारीरिक टहलसुसार गर्ने नोकर; खवास। | |
| 19459 | खवैया | वि. | १. खन्चुवा; धेरै खाने; थुप्रै खाने। | |
| 19460 | खवैया | वि. | २. मिठो स्वादिलो खाना खाने। | |
| 19461 | खश | ना. | १. रामायण, महाभारतकालदेखि प्रसिद्ध तथा सातौँआठौँ शताब्दीदेखि पश्चिमी नेपालको विस्तृत पहाडी प्रदेशमा शासन गर्दै आएको वीरता र सभ्यताका निम्ति प्रसिद्ध एक प्राचीन जाति; खसानको बासिन्दा; खश। | |
| 19462 | खश | ना. | २. खसकुरा अर्थात् नेपाली भाषा बोल्ने बाहुन, क्षत्री, कामी, दमाईं आदिको सामूहिक नाम। | |
| 19463 | खश | ना. | ३. प्राचीन क्षत्रियको एक जाति। | |
| 19464 | खस्नु | अ.क्रि. | १. माथिबाट तलतिर झर्नु गर्नु। | |
| 19465 | खस्नु | अ.क्रि. | २. देहान्त हुनु; मर्नु। | |
| 19466 | खस | ना. | उशीरका जरा। | |
| 19467 | खस | ना. | १. रामायण, महाभारतकालदेखि प्रसिद्ध तथा सातौँआठौँ शताब्दीदेखि पश्चिमी नेपालको विस्तृत पहाडी प्रदेशमा शासन गर्दै आएको वीरता र सभ्यताका निम्ति प्रसिद्ध एक प्राचीन जाति; खसानको बासिन्दा; खश। | |
| 19468 | खस | ना. | २. खसकुरा अर्थात् नेपाली भाषा बोल्ने बाहुन, क्षत्री, कामी, दमाईं आदिको सामूहिक नाम। | |
| 19469 | खस | ना. | ३. प्राचीन क्षत्रियको एक जाति। | |
| 19470 | खस कुरो | ना. | खसजातिले बोल्ने भाषा, नेपाली भाषाको पुरानो नाम। | |
| 19471 | खसक्क | क्रि.वि. | १. अरूले चाल नपाउने गरी (हिँड्ने किसिम); खुसुक्क। | |
| 19472 | खसक्क | क्रि.वि. | २. थाहै नदिई, लुसुक्क। | |
| 19473 | खसखस | ना. | १. एउटै डाँठमा बग्रेल्ती लामा लामा पात हुने, कुशका जस्ता पहेँला फूल फुल्ने, बास्ना आउने र जरा हुने एक जातको घाँस; उशीर। | |
| 19474 | खसखस | ना. | २. त्यसैका जरा। | |
| 19475 | खसखस | क्रि.वि. | १. कफ जम्नाले असजिलो हुने गरी घाँटी सगसगाउने किसिमले फुको खोकी लाग्दा घाँटी सकसकाएर; सगसग; सगसगी। | |
| 19476 | खसखस | क्रि.वि. | ना. २. मनमा लागेका कुरा बोल्न वा गर्न नपाउँदा हुने असजिलोपन; मनको तुलबुली। | |
| 19477 | खसखसाइ | ना. | खसखसाउने काम वा प्रक्रिया। | |
| 19478 | खसखसाइनु | अ.क्रि. | खसखस लागिनु। | |
| 19479 | खसखसाउनु | अ.क्रि. | घाँटीमा कफ टाँसिनाले वा अरू कुनै खराबीले असजिलो भान हुनु, घाँटी चिलाउनु, सगसगाउनु, खसखस लाग्नु। | |
| 19480 | खसखसिनु | अ.क्रि. | घाँटीमा खसखस लाग्नु; खसखसाउनु। | |
| 19481 | खसखसी | ना. | मनमा खेलेका कुरा अरूसँग खोल्न नपाउँदा हुने असजिलोपन; कुनै कामकुरो प्रस्ट्याउन नपाउँदा हुने सगसगी। | |
| 19482 | खसखसे | वि. | नचाहिँदो कुराको चासो लिने; सरोकार नपरेका कुराको चियोचर्चो गर्ने; चाहिँदा नचाहिँदा कुरामा लागिपर्ने। | |
| 19483 | खसदेश | ना. | खसहरूको निवासभूमि; खस जाति रहने देश; खसप्रदेश; खसान। | |
| 19484 | खसप्राकृत | ना. | खसजातिका विशाल राज्यमा बोलिने तिनताकको भाषा। | |
| 19485 | खसबाहुन | ना. | खसहरूको समूह; छेत्रीबाहुन। | |
| 19486 | खसबाहुन | ना. | स्त्री. खसिनीबाहुनी। | |
| 19487 | खसबोली | ना. | खसहरूद्वारा बोलिने बोली; खसप्रदेशमा बोलिने बोली; खसकुरो; खसभाषा। | |
| 19488 | खसभाषा | ना. | प्राचीन नेपाली भाषाले गोर्खाली भाषाको रूप पाउनुभन्दा पूर्वको रूप; खस प्रदेशमा बोलिने भाषा; प्राचीन नेपाली भाषा; सिँजाली भाषा; खसकुरो। | |
| 19489 | खसम | ना. | १. लोग्ने; पति; पोइ। | |
| 19490 | खसम | ना. | २. मालिक; स्वामी। | |
| 19491 | खसमस | क्रि.वि. | घाँटी खसखसाउने गरी; खसखस। | |
| 19492 | खसमसाइनु | अ.क्रि. | खसखस लागिनु, खसखसाइनु। | |
| 19493 | खसमसाउनु | अ.क्रि. | खसखसाउनु। | |
| 19494 | खसमसिनु | अ.क्रि. | खसमसाउनु। | |
| 19495 | खसरमसर | ना. | क्रम वा स्थितिको बेमेल; गडबड। | |
| 19496 | खसरात | ना. | खसजाति बसेको नेपालको पश्चिमी प्रदेश; खस-प्रदेश। | |
| 19497 | खसाइ | ना. | खस्ने क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 19498 | खसाइनु | क.क्रि. | खसालिनु। | |
| 19499 | खसाउनु | प्रे.क्रि. | खस्न लाउनु। | |
| 19500 | खसाखस | क्रि.वि. | १. एकजात नढाँटीकन; खसोखास। |