|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 21251 | गडऱ्याङगुडुरुङ | क्रि.वि. | ना. २. मेघ गर्जंदाको गड्याङगुडुङ ध्वनि। | |
| 21252 | गडऱ्याङ | क्रि.वि. | चट्याङ पर्दा वा मेघ गर्जंदा ठुलो आवाज आउने किसिमसि। | |
| 21253 | गडल | वि. | गहिरोसम्म भासिएको; गड्ने खालको। | |
| 21254 | गडलगाडल | ना. | गाड्नेवर्ने काम। | |
| 21255 | गडाइ | ना. | १. गड्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 21256 | गडाइ | ना. | [√ गाड्(+आइ)] २. गाड्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 21257 | गडाइनु | क.क्रि. | गड्न वा गाड्न लाइनु। | |
| 21258 | गडाउ | वि. | १. गाडिएको वा धसिएको; गडुवा। | |
| 21259 | गडाउ | वि. | २. मुद्दा-मामिला वा चारित्रिक अभियोगमा कसुरदार ठहरिँदै गएको। | |
| 21260 | गडाउनु | प्रे.क्रि. | १. भास्न लाउनु, गड्न लाउनु। | |
| 21261 | गडाउनु | प्रे.क्रि. | २. गाड्न लाउनु। | |
| 21262 | गडाउनु | प्रे.क्रि. | गडिनु - अ.क्रि. गाडिनु; भासिनु। | |
| 21263 | गडी | ना. | गेडागुडी खानेकुरो ( मकै, चना, भटमास इ.)। | |
| 21264 | गडुवा | ना. | टुटी गाँसिएको पानीको भाँडो करुवा। | |
| 21265 | गडुवा | वि. | गडेको वा गाडिएको; गडल। | |
| 21266 | गडेरी | ना. | सानोतिनो खोल्सामा वा सुलसुले र मैलो पानी भएको ठाउँमा हुने एक जातको माछो। | |
| 21267 | गड्कनु | अ.क्रि. | रवाफिलो पाराले वा डरधाक देखाउने उद्देश्यले आवेगमा आएर ठुलो स्वरले बोल्नु, कड्कनु; गर्जनु। | |
| 21268 | गड्काइ | ना. | गड्किने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 21269 | गड्काइनु | क.क्रि. | फुर्ती देखाइनु; कड्काइनु। | |
| 21270 | गड्काउनु | प्रे.क्रि. | गड्कने पार्नु; रवाफ देखाउनु। | |
| 21271 | गड्किनु | अ.क्रि. | १. रवाफ वा फुर्तीसाथ बोलिन, कड्किनु। | |
| 21272 | गड्किनु | अ.क्रि. | २. गड्कनु। | |
| 21273 | गड्ढा | ना. | जमिनमा खनेर वा आफैँ खोलिएर बनेको खाल्डो; खाडल; खाडी। | |
| 21274 | गड्याङगुडुङ | क्रि.वि. | १. मेघ गर्जंदा ठुलठुलो आवाज आउने किसिमले। | |
| 21275 | गड्याङगुडुङ | क्रि.वि. | २. कुनै पनि गह्रौँ सामान यताउति थचारिँदा झैँ आवाज निस्कने गरी। | |
| 21276 | गड्याङगुडुङ | क्रि.वि. | ना. ३. मेघको गर्जन; बादलको कड्काइ। | |
| 21277 | गड्याङगुडुङ | क्रि.वि. | ४. गडबड; गोलमाल। | |
| 21278 | गड्याङमड्याङ | ना. | गोलमाल; गडबड। | |
| 21279 | गड्याङ्ङ | क्रि.वि. | चट्याङ वा वज्र पर्दा ठुलो आवाज आउने चालले। | |
| 21280 | गढ्नु | अ.क्रि. | १. कुनै विषयमा भित्री तहसम्म पुग्नु, गहिरिन एकाग्रतासाथ लाग्नु। | |
| 21281 | गढ्नु | अ.क्रि. | २. कुनै तिखो वस्तु वा पेचिलो कुरो मर्मसम्म पुग्नु, गड्नु, बिझ्नु। | |
| 21282 | गढ्नु | अ.क्रि. | ३. असत्य वा अजमाएका कुरामा लाग्नु। | |
| 21283 | गढ | ना. | १. प्राचीन राज्य-व्यवस्थामा सुरक्षाको बन्दोबस्त मिलाउने ठाउँ वा गौंडो। | |
| 21284 | गढ | ना. | २. सेना वा हातहतियार तैनाथ गरिएको ठाउँ; गढी; किल्ला; दुर्ग। | |
| 21285 | गढन्त | वि. | १. कुनै विषयमा गम्भीररूपले विचार गर्ने; विचारवान्। | |
| 21286 | गढन्त | वि. | २. वास्तविकता नभए पनि कुराले ठिक्क पारिएको; हो जस्तो बनाइएको। | |
| 21287 | गढन्त | वि. | ३. काल्पनिक; गडन्ता। | |
| 21288 | गढाइ | ना. | गढ्ने क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 21289 | गढाइनु | क.क्रि. | गहिरो रूपमा विचार गर्न लाइनु। | |
| 21290 | गढाउनु | प्रे.क्रि. | गहिराइसम्म पुऱ्याउनु, विचार गर्ने पार्नु। | |
| 21291 | गढिनु | अ.क्रि. | गहिरिएर सोचिनु; अजमाइनु। | |
| 21292 | गढी | ना. | सानो गढ (चिसापानी गढी, सिंधुली गढी, उदयपुर गढी इ.)। | |
| 21293 | गण | ना. | १. कुनै एक विषयमा समानता भएका मानिस वा देवताको समुदाय; जमात, समूह, वर्ग। | |
| 21294 | गण | ना. | २. चर, दू। | |
| 21295 | गण | ना. | ३. अनुचर; सेवक। | |
| 21296 | गण | ना. | ४. शिवका पार्षद वा अनुचरहरूको दल। | |
| 21297 | गण | ना. | ५. छन्दशास्त्रअनुसार लघुगुरुका हिसाबले रहेका तीनतीन अक्षरको आठ समूह (यगण, मगण, तगण, रगण, जगण, भगण, नगण र सगण)। | |
| 21298 | गण | ना. | ६. पाणिनिका व्याकरणमा एकएक जमातमा छुट्ट्याइएका भू, अद्, चुर् आदि धातुसमूह। | |
| 21299 | गण | ना. | ७. ज्योतिषशास्त्र- अनुसार मानिसमा रहेका तथा वरवधूका जन्मपत्रिका हेर्दा जुराइने देवगण, मनुष्यगण, राक्षसगण जस्ता तीन तहमध्ये कुनै एक। | |
| 21300 | गण | ना. | ८. बहुवचन जनाउने एक चिह्न (महिलागण, सज्जनगण इ.)। |