|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 22501 | गिरिप्रस्थ | ना. | पहाडका बिच भागमा रहेको समथर भूमि ; अधित्यका। | |
| 22502 | गिरिराज | ना. | पर्वतहरूको राजा; ठुलो पर्वत ( हिमालय पर्वत, सुमेरु पर्वत, गोवर्द्धन पर्वत )। | |
| 22503 | गिरिशृङ्ग | ना. | पहाडको टाकुरो; पर्वतको शिखर। | |
| 22504 | गिरिसुत | ना. | इन्द्रको बज्रले टाकुरा काटिएको प्रसङ्ग भएको एक पर्वत; मैनाक पर्व। | |
| 22505 | गिरिसुता | ना. | पार्वती। | |
| 22506 | गिरी | ना. | १. सन्न्यासीहरूको सम्मानसूचक एक पदवी। | |
| 22507 | गिरी | ना. | २. सन्न्यासीहरूको एक थर। | |
| 22508 | गिरी | ना. | अरू शब्दका पछाडि लागेर काम, पेसा, इलम आदि अर्थ बुझाउने उत्तरपद ( कारिन्दागिरी, किसानगिरी, मोजगिरी इ.)। | |
| 22509 | गिरीश | ना. | १. ठुलो पर्वत; गिरिराज। | |
| 22510 | गिरीश | ना. | २. महादेव; शिव। | |
| 22511 | गिर्खो | ना. | १. सानोतिनो फोको, फुकुन्डो वा खटिरो। | |
| 22512 | गिर्खो | ना. | २. सानो आँख्लो। | |
| 22513 | गिर्खो | ना. | ३. ढुङ्गा, माटा आदिको सानो टुक्रो। | |
| 22514 | गिर्जाघर | ना. | इसाई धर्म मान्नेहरूले ईश्वरको प्रार्थना गर्ने घर। | |
| 22515 | गिर्दा | ना. | १. चारैतिर लगाइएको घेरा; क्याम्पा ; कुँडुलो। | |
| 22516 | गिर्दा | ना. | २. छरछिमेकको ठाउँ; घरगाउँ; हाता। | |
| 22517 | गिर्रा | ना. | भकुन्डो खेल्ने एकातिर टाउको भएको लट्ठी। | |
| 22518 | गिलगिल्याइ | ना. | गिलगिल्याउने काम वा प्रक्रिया। | |
| 22519 | गिलगिल्याइनु | क.क्रि. | थिचेर वा चलाएर गिलो पारिनु; गिल्याइनु। | |
| 22520 | गिलगिल्याउनु | स.क्रि. | थिचयाच पारी चलाएर गिलो गराउनु; गिल्याउनु। | |
| 22521 | गिलगिल्याहट | ना. | गिलगिल्याउने भाव, स्थिति, क्रिया वा प्रक्रिया; गिलगिल्याइ। | |
| 22522 | गिलसिरिन | ना. | कुर्कुच्चामा बन्चरे हुँदा, पैताला फाट्दा वा हातमुखको छाला नरम पार्न लेसेर लाइने लेदो चिल्लो पदार्। | |
| 22523 | गिलाफ | ना. | पिँजरा छोप्ने ढक्कन; तकिया आदिको खोल। | |
| 22524 | गिलास | ना. | पिँध केही सानो र मुख फुकेको पित्तल, स्टिल, सिसा आदिबाट बनेको पानी, चिया आदि खाने ठाडो लाम्चो भाँडो। | |
| 22525 | गिलिक्क / गिलित्त | क्रि.वि. | गिलो हुने गरी (पाकेर वा सडेर); गलक्क; फतक्क। | |
| 22526 | गिलिल्ल | क्रि.वि. | खित्का छोड्ने गरी; चर्को स्वरले (हाँस्ने किसिम )। | |
| 22527 | गिलो | वि . | १. पानी मिसिएर नरम भएको। | |
| 22528 | गिलो | वि . | २. ठर्रो वा साह्रो नभएको; कमलो। | |
| 22529 | गिलो | वि . | ३. समय पुगेर वा बढ्ता पाकी नरम भएको ( फलफूल )। | |
| 22530 | गिल्टी | ना. | १. सेतो, हल्का र सस्तो एक प्रकारको धातु; आलमोनियम। | |
| 22531 | गिल्टी | ना. | २. धातुका भाँडाहरूमा मुलम्मा लगाइने एक किसिमको धातु; निकल। | |
| 22532 | गिल्टी | ना. | सर्दी लागेर, नसा खुम्चिएर वा जिउमा कुनै तोड आदि परेर शरीरका जोर्नीजोर्नीमा निस्कने गाँठो; फुकुन्डो। | |
| 22533 | गिल्डर | ना. | हल्यान्ड वा नेदरल्यान्डका मुद्राको नाम। | |
| 22534 | गिल्याइ | ना. | गिल्याउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 22535 | गिल्याइनु | क. क्रि. | गिलो पारिनु। | |
| 22536 | गिल्याउनु | स.क्रि. | कुनै चिजलाई पानी हालेर वा थिचेर नरम पार्नु; गिलो तुल्याउनु। | |
| 22537 | गिल्ल | क्रि.वि. | एकै खेप तिखो खित्का छाड्ने गरी (हाँस्ने किसिम ) । | |
| 22538 | गिल्ला | ना. | १. घोचपेचका साथ गरिने हँस्सी; ठट्टा। | |
| 22539 | गिल्ला | ना. | २. कसैलाई हियाएर गरिने निन्दा; घृणा; हेला। | |
| 22540 | गिल्ला | ना. | ३. दोष लगाउने काम; आक्षेप। | |
| 22541 | गिल्लिनु | अ.क्रि. | हे. गिज्जिनु। | |
| 22542 | गिल्ली | ना. | हँसी; ठट्टा। | |
| 22543 | गिल्ल्याइ | ना. | गिल्लिने र गिल्ल्याउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया । | |
| 22544 | गिल्ल्याइनु | क.क्रि. | गिल्ला गरिनु; गिज्याइनु। | |
| 22545 | गिल्ल्याउनु | स.क्रि. | गिल्ला गर्नु; गिज्याउनु। | |
| 22546 | गीत | ना. | विशेषतः गाउनका निम्ति रचिएको लयात्मक तथा सुललित पद्यरचना; गाना; गान। | |
| 22547 | गीतकार | वि. | गीत रच्ने; गाना बनाउने। | |
| 22548 | गीतगुञ्जन | ना. | गीतको मधुर लय वा ध्वनि; गानाको सुरिलो प्रतिध्वनि। | |
| 22549 | गीतगोविन्द | जयदेवद्वारा रचित प्रख्यात संस्कृत गीतिकाव्य। | ||
| 22550 | गीता | ना. | १. महाभारतमा युद्धबाट विमुख हुन लागेका अर्जुनलाई ज्ञान, कर्म र भक्तियोगका साथै मानवीय कर्तव्यबारे श्रीकृष्णले दिएको उपदेश। |