|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 22701 | गुडगुडे | वि. ३. गुडगुड आवाज निकाल्ने। | ||
| 22702 | गुडपाक | ना. | गुडको चास्नी बनाएर नरिवल आदि मिसाई तयार गरिएको पौष्टिक पदार्थ गुदपाक। | |
| 22703 | गुडाइ | ना. | गुड्ने क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 22704 | गुडाइनु | क.क्रि. | बाटुलो गोलो वस्तु गुडाइनु; गुडाउने काम गरिनु। | |
| 22705 | गुडाउनु | प्रे. क्रि. | बाटुलो वस्तु लडाउनु; घचेट्नु; गुऱ्याउनु। | |
| 22706 | गुडाकेश | ना. | १. निद्रालाई जित्ने व्यक्ति; निद्राविजयी। | |
| 22707 | गुडाकेश | ना. | २. शिव; महादेव। | |
| 22708 | गुडाकेश | ना. | ३. अर्जुन। | |
| 22709 | गुडिनु | अ.क्रि. | गुड्ने काम होइनु; गुर्रिनु । | |
| 22710 | गुड्घुट्ट | ना. | घोडा झैँ दौडेर खेलिने केटाकेटीको एक खेल। | |
| 22711 | गुडुरा / गुडुरे | ना. | बगरहुँदो फल्ने, डल्लो र खैरो मार्सी जातको धान। | |
| 22712 | गुड्कनु | अ.क्रि. | चक्काजस्तो वा डल्लो वस्तु गुड्नु; गुड्दै जानु; हिँड्नु। | |
| 22713 | गुड्काइ | ना. | गुड्कने वा गुड्काउने क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 22714 | गुड्काइनु | क.क्रि. | गुड्कन लाइनु वा हिँडाइनु। | |
| 22715 | गुड्काउनु | प्रे. क्रि. | गुड्कने पार्नु; गुड्दै जाने तुल्याउनु। | |
| 22716 | गुड्ड | क्रि.वि. | चक्का वा पाङ्ग्रा भएको कुनै वस्तु गुड्ने चालमा; गुर्र। | |
| 22717 | गुड्डी | ना. | नचाहिँदो विषयमा देखाइने धाक; व्यर्थको गफ वा फुर्ती। | |
| 22718 | गुड्डी हाँक्नु | टु. | धाक छोड्नु; नचाहिँदो फुर्ती लाउनु। | |
| 22719 | गुण | ना. | १. कुनै पनि वस्तुलाई अरू सजातीय वस्तुबाट छुट्ट्याउन वा अलग्याउन सहायक हुने निजी स्वभाव, विशेषता वा धर्म। | |
| 22720 | गुण | ना. | २. कुनै मानिसमा रहको असल स्वभाव; सद्गुण। | |
| 22721 | गुण | ना. | ३. एक अर्कालाई प्रभाव पार्न सक्ने तत्त्व वा प्रशंसनीय विषय। | |
| 22722 | गुण | ना. | ४. कुनै वस्तुको निर्माण, काम, विद्या, व्यवहार आदिको सिप; निपुणता। | |
| 22723 | गुण | ना. | ५. वस्तुबाट प्राप्त हुने फाइदा वा लाभ; उपयोगिता। | |
| 22724 | गुण | ना. | ६. ब्रह्माण्डका प्राकृतिक धर्म वा वृत्ति (सत्व, रज, तम )। | |
| 22725 | गुण | ना. | ७. योगशास्त्रका अनुसार स्वभावमा देखिने शम, दम र तितिक्षा तीन गुण। | |
| 22726 | गुण | ना. | ८. उपर्युक्त वृत्ति वा गुणका आधारमा तीन सङ्ख्याको सूचक शब्द। | |
| 22727 | गुण | ना. | पूर्वीय काव्यशास्त्रका अनुसार रसलाई उत्कर्ष प्रदान गर्ने श्लेष, समाधि, औदार्य, माधुर्य, ओज, प्रसाद, अर्थव्यक्ति, कान्ति, सुकुमारता र समतानामक तत्त्व। | |
| 22728 | गुण | ना. | १०. व्याकरणमा स्वरसन्धिका अ, उ, ओ तीनवटा अक्षर। | |
| 22729 | गुण | ना. | ११. एक अङ्कलाई अर्को अङ्कले गुणन गर्ने काम; गुणा। | |
| 22730 | गुण | ना. | १२. धनुको ताँदो वा डोरी। | |
| 22731 | गुण | ना. | १३. धागो; डोरी; सु। | |
| 22732 | गुण | ना. | १४. वास्तु वा मूर्तिकलामा तीन इन्च बराबरको नापो; तीन अमल। | |
| 22733 | गुणक | ना. | १. कुनै अङ्कलाई गुणन गर्ने अङ्क; गुन्ने अङ्क। | |
| 22734 | गुणक | ना. | २. गुणन गर्ने मानिस; गुन्नेवाला। | |
| 22735 | गुणकथन | ना. | १. कसैका गुणबारे गरिने प्रशंसा; गुणगान;गुणानुवर्णन। | |
| 22736 | गुणकथन | ना. | २. काव्यमा वियोग श्रृङ्गारमा हुने नायकका दश दशामध्येको एक। | |
| 22737 | गुणकामदेव | ना. | काठमाडौँ सहर बसाल्ने र स्वम्भूको स्तूप बनाउने भनी वंशावलीमा चर्चित नेपालका लिच्छविकालीन प्राचीन राजा। | |
| 22738 | गुणकारक /कारी | वि. | कुनै न कुनै प्रकारको गुण भएको वा फाइदा गर्ने, लाभदायक। | |
| 22739 | गुणकीर्तन | ना. | १. गुण र यशको प्रशंसा गरिने नाटकको एउटा लक्षण। | |
| 22740 | गुणकीर्तन | ना. | २. गुणको बखान, गुणानुवर्णन। | |
| 22741 | गुणगान | ना. | कसैको गुण, स्वभाव आदि विषयलाई लिई गरिने प्रशंसा; बढाईचढाई गरिने गुणको बखान। | |
| 22742 | गुणग्रहण | ना. | १. अर्कामा रहेको सद्गुण वा राम्रा कुराको सिको। | |
| 22743 | गुणग्रहण | ना. | २. अरूले गरेको गुण सम्झने काम; कृतज्ञता स्वीकार। | |
| 22744 | गुणग्राही | वि. | गुणको वा गुणीको कदर गर्ने; गुण सम्झने। | |
| 22745 | गुणज्ञ | वि. | असल कुरा वा गुणको मर्म बुझ्ने; गुण जान्ने; गुणको कदर गर्ने। | |
| 22746 | गुणत्रय | ना. | प्राकृतिक प्रमुख तीन गुण (सत्त्व, रज, तम )। | |
| 22747 | गुणधर्म / धर्मिता | ना. | कुनै पदार्थमा पाइने विशेषता वा स्वभाव; वस्तुगत विशेषता। | |
| 22748 | गुणन | ना. | एक अङ्कले अर्को अङ्कलाई गुन्ने काम; गुणा। | |
| 22749 | गुणनफल | ना. | एक अङ्कले अर्को अङ्कलाई गुणन गर्दा निस्कने परिणाम; गुणा गरेर निकालिएको उत्तर; गुनेर आएको सङ्ख्या। | |
| 22750 | गुणनिधि | वि . | धेरै उत्तम गुण भएको; धेरै गुण हुने; गुणहरूको खानी; गुणवान्; गुणी। |