|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 22751 | गुणवाचक | वि. | १. गुण वा विशेषताको बोध गराउने। | |
| 22752 | गुणवाचक | वि. | ना. २. व्याकरणअनुसार नाम, सर्वनामको गुण, विशेषता, स्वभाव आदिको बोध गराउने विशेषण शब्द (राम्रो, बाठो, मिठो, उज्यालो, रातो, कालो इ.)। | |
| 22753 | गुणवान् | वि. | विभिन्न गुणले युक्त; गुण भएको; गुणी। | |
| 22754 | गुणसागर | वि . | विशिष्ट गुण भएको; ठुलो गुणी। | |
| 22755 | गुणस्तर | ना. | कुनै वस्तु वा पदार्थमा रहेको गुणको मात्रा; त्यस्तो गुणको मूल्याङ्कन गरी निर्धारण गरिने स्तर। | |
| 22756 | गुणहीन | वि. | कुनै गुण वा विशेषता नभएको; गुणरहित; निर्गुणी। | |
| 22757 | गुणा | वि. | १. कुनै अर्को सङ्ख्यालाई कुनै सङ्ख्याले गुनिएको; गुणन गरिएको (दोबर, तेवर वा दुना तिना इ.)। | |
| 22758 | गुणा | वि. | ना. २. गणितमा कुनै एक सङ्ख्याले कुनै अर्को सङ्ख्यालाई गुन्ने क्रिया वा विधि; गुणन । | |
| 22759 | गुणाकर | वि. | धेरै गुण भएको; गुणहरूको खानी भएको; गुणनिधि । | |
| 22760 | गुणाङ्क | ना. | १. गणितमा गुणा गरिने सङ्ख्या। | |
| 22761 | गुणाङ्क | ना. | २. लिच्छविकालका 'गुण' पद भएका कुनै राजाका पालाको 'गुण' शब्द- अङ्कित सिक्का । | |
| 22762 | गुणाढ्य | वि. | १. धेरै असल गुण भएको; सद्गुणी। | |
| 22763 | गुणाढ्य | वि. | ना. २. पैशाची प्राकृतमा 'बड्ड कहा' (बृहत् कथा) नामक ग्रन्थ लेख्ने प्रसिद्ध कवि । | |
| 22764 | गुणातिशय | ना. | साहित्यशास्त्रअनुसार नाटकका गुणको असाधारण उत्कर्ष गराउने एक लक्षण । | |
| 22765 | गुणातीत | वि. | १. प्राकृतिक गुणहरूदेखि मुक्त रहेको; निर्गुण; निर्विकार। | |
| 22766 | गुणातीत | वि. | ना. २. परमेश्वर। | |
| 22767 | गुणात्मक | वि. | गुणलाई महत्त्व दिइएको; गुण बेसी भएको; गुण बढाउने। | |
| 22768 | गुणात्मकता | ना. | गुणात्मक हुनाको भाव वा स्थिति। | |
| 22769 | गुणात्मक मूल्याङ्कन | ना. | गुण र स्तर निर्धारण गर्नका निम्ति गरिने मूल्याङ्कन; वस्तुको सङ्ख्यात्मक र वस्तुगत पक्षलाई छाडी आन्तरिक मूल्य निर्धारित गर्ने क्रिया वा व्यवस्था। | |
| 22770 | गुणानुवाद | ना. | गुण वा चरित्रको बखान; कसैमा भएका राम्रा गुणको प्रशंसा; गुणगान; प्रशंसा। | |
| 22771 | गुणान्वित | वि. | असल गुणले युक्त; गुणवान्। | |
| 22772 | गुणी | वि. | १. गुण भएको; गुणयुक्त; गुणवान्। | |
| 22773 | गुणी | वि. | ना. २. दोखपिचास लाग्दा झारफुक गर्ने व्यक्ति; धामी वा झाँक्री। | |
| 22774 | गुणीभूत | वि. | मुख्य अर्थ नभएको; गौण बनेको; अप्रधान। | |
| 22775 | गुणीभूत व्यङ्ग्य | ना. | काव्यमा मूल रूपमा अभिधा अर्थ र गौण रूपमा व्यञ्जना अर्थ भएको अप्रधान व्यङ्ग्य; मध्यमस्तरको काव्य। | |
| 22776 | गुणेश्वर | ना. | सत्त्व, रज र तम तीनै गुणका प्रभावलाई जित्ने व्यक्ति; परमेश्वर; ईश्वर। | |
| 22777 | गुण्ठन | ना. | १. वस्त्र आदिले ढाकछोप गर्ने काम। | |
| 22778 | गुण्ठन | ना. | २. पछ्यौरा; फेटा। | |
| 22779 | गुण्ठन | ना. | ३. ढकना; बिर्को। | |
| 22780 | गुण्ठित | वि. | १. ढाकिएको वा छोपिएको। | |
| 22781 | गुण्ठित | वि. | २. घेरिएको; बारिएको। | |
| 22782 | गुत्नु | स.क्रि. | पगरी, फेटा, पछ्यौरा आदि कपडा शिरमा वा घाँटीमा पहिरनु; गलबन्दी, मफलर आदि बाँध्नु; बेर्नु; गुथ्नु। | |
| 22783 | गुताइ | ना. | गुत्ने क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 22784 | गुताइनु | क.क्रि. | गुताउने काम गरिनु। | |
| 22785 | गुताउनु | प्रे. क्रि. | गुत्ने पार्नु; गुत्न लाउनु। | |
| 22786 | गुतार्नु | स.क्रि. | खान निषेध गरिएको वा सित्तैंमा पाएको वस्तु पेटलाग्दो खानु; बेसरी खानु। | |
| 22787 | गुताराइ | ना. | गुतार्ने क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 22788 | गुतारिनु | क.क्रि. | गुतार्ने काम गरिनु। | |
| 22789 | गुतिनु | क.क्रि. | गुत्ने काम गरिनु; गुथिनु। | |
| 22790 | गुत्थ | ना. | रिसले ठुस्स हुने वा ठुस्सिने किसिम। | |
| 22791 | गुत्थिनु | अ.क्रि. | १. गुत्थ पर्नु; धुम्म हुनु; ठुस्सिनु। | |
| 22792 | गुत्थिनु | अ.क्रि. | २. दल बाँधेर एक गठ हुनु; आफू-आफू एक भएर बस्नु। | |
| 22793 | गुत्थी | ना. | महत्त्वपूर्ण रहस्यमय कुरो; तात्पर्य मिलेको कुरो; गाँठी कुरो। | |
| 22794 | गुत्थो | ना. | १. फूलको ठुलो झुप्पो। | |
| 22795 | गुत्थो | ना. | २. मोती, पोते आदिका धेरै लुङको समूह। | |
| 22796 | गुत्थ्याइ | ना. | गुत्थिने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 22797 | गुत्थ्याइनु | क.क्रि. | गुत्थिने तुल्याइनु; गुत्थ पारिनु। | |
| 22798 | गुत्थ्याउनु | प्रे. क्रि. | गुत्थिने तुल्याउनु; गुत्थ पार्नु। | |
| 22799 | गुत्थ्याहट | ना. | गुत्थिने भाव, स्थिति, क्रिया वा प्रक्रिया; गुत्थ्याइ। | |
| 22800 | गुथ्नु | स.क्रि. | माला, पोते, तोरण आदि उन्नु वा गाँस्नु। |