|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 39851 | तीर | ना. | १. नदी वा खोलाको दुईतिरको किनार; तट। | |
| 39852 | तीर | ना. | २. छेउ। | |
| 39853 | तीर | ना. | बाण; काँड। | |
| 39854 | तीरन्दाज | ना. | बाण हान्ने मानिस; निसानाबाज; धनुर्धारी। | |
| 39855 | तीरन्दाजी | ना. | बाण हान्ने सिप वा अभ्यास। | |
| 39856 | तीरभूमि | ना. | नदी वा खोलाका छेउछाउको जग्गा; नदीको बगर। | |
| 39857 | तीरवर्ती | वि. | नदीको तीरमा रहेको वा हुने; समुद्री किनारमा भएको; तटवर्ती। | |
| 39858 | तीरहानी | ना. | बाण हानेर खेलिने; केटाकेटीको एक किसिमको खेल। | |
| 39859 | तीर्थ | ना. | १. भक्तहरू पूजा; दर्शन आदि गर्न जाने कुनै नदी; कुण्ड; मन्दिर वा पवित्र स्थल; पुण्यभूमि। | |
| 39860 | तीर्थ | ना. | २. नदी; तलाउ जलाशयका समीपको पौडन र तर्न सकिने ठाउँ वा त्यस्तो ठाउँमा जाने-आउने बाटो। | |
| 39861 | तीर्थ | ना. | ३. बङ्गालमा सञ्चालित संस्कृत परीक्षाको एक उपाधि। | |
| 39862 | तीर्थ | ना. | ४. सन्न्यासीहरूको एक शाखा। | |
| 39863 | तीर्थकाक | ना. | १. तीर्थमा दान लिएर निर्वाह गर्ने व्यक्ति। | |
| 39864 | तीर्थकाक | ना. | २. तीर्थको कौवा। | |
| 39865 | तीर्थकाक | ना. | ३. लोभी मान्छे। | |
| 39866 | तीर्थङ्कर | ना. | १. जैन सम्प्रदायका प्रमुख देवता वा उपास्य धर्माचार्य। | |
| 39867 | तीर्थङ्कर | ना. | २. विष्णु। | |
| 39868 | तीर्थपुरोहित | ना. | तीर्थ वा घाटमा बसेर दान लिने तथा पुरोहित्याइँ गर्ने ब्राह्मण; पण्डा। | |
| 39869 | तीर्थयात्रा | ना. | धार्मिक फलप्राप्तिको उद्देश्यले तीर्थमा जाने काम तीर्थ जानका निम्ति गरिने यात्रा; तीर्थाटन। | |
| 39870 | तीर्थयात्री | ना. | तीर्थ जाने व्यक्ति; तीर्थारु। | |
| 39871 | तीर्थवास | ना. | तीर्थमा गएर बस्ने काम तीर्थको बसाइ। | |
| 39872 | तीर्थवासी | वि. | तीर्थमा गएर बसेको; तीर्थ गर्न बसेको; तीर्थ गर्न जाने। | |
| 39873 | तीर्थस्थान | ना. | तीर्थ गरिने पवित्र ठाउँ; तीर्। | |
| 39874 | तीर्थस्नान | ना. | तीर्थमा नुहाउने काम। | |
| 39875 | तीर्थाटन | ना. | तीर्थको भ्रमण वा घुमाइ तीर्थयात्रा। | |
| 39876 | तीर्थारु | ना. | तीर्थ जाने व्यक्ति; तीर्थयात्री। | |
| 39877 | तीर्थारु | ना. | तीर्थे वि. हे. तिर्थे। | |
| 39878 | तीव्र | वि. | १. साह्रै छिटो; धेरै चाँडो। | |
| 39879 | तीव्र | वि. | २. कडा वा चर्को (स्वाद; स्वर आदि)। | |
| 39880 | तीव्र | वि. | ३. तिखो; तीक्ष्ण। | |
| 39881 | तीव्र | वि. | ४. सहिनसकिने। | |
| 39882 | तीव्र गति | वि. | १. धेरै छिटो हिँड्ने; वेगवान्। | |
| 39883 | तीव्र गति | वि. | ना. २. छिटो हिँड्ने काम द्रुत वेग। | |
| 39884 | तीव्रता | ना. | तीव्र हुने भाव वा अवस्था; तीक्ष्णता छिटोपन। | |
| 39885 | तीस | ना. | हे. तिस। | |
| 39886 | तीसौँ | वि. | हे. तिसौं। | |
| 39887 | तुँडो | ना. | १. मुखबाट सप्रयास हावा निकाल्नु पर्दा दुवैतिरका ओठ डोलिएर टुटीजस्तो भएको ठाउँ; आगो फुक्दा हावा निस्कने प्वाल। | |
| 39888 | तुँडो | ना. | २. खलाँतीबाट हावा निस्कने टुटी प्वाल। | |
| 39889 | तुँडो | ना. | ३. कलमको टाँका वा टुप्पो। | |
| 39890 | तुँडो | ना. | ४. गहुँ; जौ; धान आदिको झुस। | |
| 39891 | तुइँक्याइ | ना. | तुइँक्याइ। | |
| 39892 | तुइँक्याइनु | क.क्रि. | कुनै पेय पदार्थ तनतन पिइन्। | |
| 39893 | तुइँक्याउनु | स.क्रि. | जाँड; रक्सी; सर्वत आदि पेय पदार्थ तनतन पिउनु; ढिलो नगरी एकैनासले कुनै पेय पदार्थ पिउनु। | |
| 39894 | तुइँक्याहट | ना. | तुइँक्याउने भाव; क्रिया वा अवस्था; तुइँक्याइ। | |
| 39895 | तुइँतुइँ | क्रि. वि. | तुइँकिने गरी वा तुइँक्याएर; तनतन घुटुघुटु। | |
| 39896 | तुइँतुइँती | क्रि. वि. | अझ छिटो तुइँतुइँ पारेर; तनतनी। | |
| 39897 | तुइन | ना. | विशेष गरी पहाडी खण्डमा पुलका सट्टामा वारपार बलियो डोरी कसी घुर्रो भएको डोरी झुन्ड्याइने र त्यसैमा बसी नदी वा खोलाका वारिपारि तर्ने एक साधन तुहिन। | |
| 39898 | तुक | ना. | १. शास्त्रीय पद्यरचनाका प्रत्येक पाउका अन्तमा पद वा अक्षरको समान आवृत्ति वा एकता; अन्त्यानुप्रासको एक रूप। | |
| 39899 | तुक | ना. | २. तर्क बुद्धिसितको सहमति वा सङ्गति। | |
| 39900 | तुक | ना. | ३. तुक्का। |