|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 62151 | बाँदरको घाउ | ना. | बराबर चलाई वा कोट्याई निको हुन नदिइएको घाउ। |
| 62152 | बाँदरे | वि. | बाँदरको किसिमको बाँदरजस्तो। |
| 62153 | बाँदरे फल | ना. | सेता; मसिना फूल फुल्ने र आरुका जस्ता फल फल्ने एक जातको वृक्ष वा त्यसैको फल। |
| 62154 | बाँध्नु | स.क्रि. | १. कुनै वस्तुलाई धागो; डोरी आदिले बेरेर कस्तु टन्काउनु; बेर्ना; घेर्नु। |
| 62155 | बाँध्नु | स.क्रि. | २. नियम; प्रतिज्ञा आदि उपायद्वारा मर्यादामा चलाउनु; नियम वा क्रममा राख्नु; मिलाउनु। |
| 62156 | बाँध्नु | स.क्रि. | ३. बन्धनमा राख्नु; बन्दी बनाउनु। ४ मन्त्रका बलले कुनै काम हुन नदिनु। |
| 62157 | बाँध्नु | स.क्रि. | ५. शस्त्र-अस्त्र धारण गर्नु। |
| 62158 | बाँध्नु | स.क्रि. | ६. निर्माण गर्नु; बनाउनु (बाँध; किल्ला आदि )। |
| 62159 | बाँध | ना. | १. खोलानालाबाट कुलामा पानी ल्याउन वा खोलाको पानी थुन्नका निम्ति लगाइएको छेकबार वा डिल। |
| 62160 | बाँध | ना. | २. विशाल नदीहरूलाई बाँधी पानी जम्मा पारेर बिजुली आदि निकाल्ने कामका निम्ति माथिबाट उघार्न र लाउन हुने पानीका ठुलठुला निकासद्वारहरू बिचबिचमा राखिएको; पुलको कामसमेत दिने; सिमेन्ट; फलाम आदिका सहायताले बनाइएको मोटो; बलियो गारो। |
| 62161 | बाँध | ना. | ३. समुद्रको आवश्यक भाग जमिनको रूपमा उपयोग गर्न त्यहाँको पानी मेसिनले निकास्ने र बाहिर आउन नदिने गरी लगाइएको बलियो पर्खाल। |
| 62162 | बाँधछाँद | ना. | बाँध्ने र छाँद्ने काम बाँधबुध। |
| 62163 | बाँधपैन | ना. | बाँध र कुलो। |
| 62164 | बाँधबुध | ना. | बाँध्ने आदि काम; बाँधछाँद। |
| 62165 | बाँधा | ना. | रुपियाँ सापट लिएबापत सो रुपियाँ कटुन्जेल नोकरी गर्न कबुल गरी बसेको व्यक्ति; कमारो। |
| 62166 | बाँधिनु | क.क्रि. | बाँध्ने काम गरिनु। |
| 62167 | बाँस | ना. | लाम्चा तिखा पात; सेता फूल र जौजस्ता फल हुने; बिच-बिचमा आँख्ला भएको र भित्र खोक्रो रहने वनस्पतिविशेष। |
| 62168 | बाँसघारी | ना. | बाँस धेरै भएको ठाउँ; बाँसबाँसको धेरै भाङ; बाँसको घारी। |
| 62169 | बाँसपाते | ना. | बाँसका जस्ता पात हुने र लहरा फैलने एक प्रकारको घाँस। |
| 62170 | बाँसुरी | ना. | ओठमा राखी दाहिने कुमतिर फर्काई फुकेर बजाइने; छोटो; लामो मौला तीन थरी आकारका हुने; स्वरपरिवर्तनका निम्ति छ- सातवटा छिद्र भएको र तिनमा पालैपालो औँलाले थुनेर वा छेकेर बजाइने बाँस; निगालो; काठ आदिबाट बनाइएको बाजा; वंशी। |
| 62171 | बाँसे | वि. | बाँसजस्तो बाँसका ढाँचाको। |
| 62172 | बाँसे च्याउ | ना. | बाँसमा उम्रने खैरो रङको लामो डाँठ र सानो छत्र हुने एक जातको च्याउ। |
| 62173 | बाँसे ढुङ्ग्री | ना. | आगो फुक्ने दुवैतिर खोलिएको बाँसको ढुङ्ग्री। |
| 62174 | बाँसे ढुङ्ग्रो | ना. | बाँसको ढुङ्ग्रो। |
| 62175 | बाँह | ना. | १. हात; भुजा। |
| 62176 | बाँह | ना. | २. दुई हातले फेरो मारिँदाको भाग अँगालो। |
| 62177 | बाँह डोला | ना. | धाई; सुसारे आदिका निर्देशनमा केटाकेटीले दुवै माथि उठाएर डोलाई खेल्ने काम। |
| 62178 | बा: | वि.बो. | हर्ष; जोस; प्रशंसा; विस्मय आदि प्रकट गर्दा निकालिने शब्द बाह! ( उदा.- बाः तिम्रो नाच त कमाल भयो ! )। |
| 62179 | बाबा: | वि.बो. | धेरै प्रशंसा; हर्ष; स्याबासी आदि प्रकट गर्दा उच्चारण हुने शब्द बाहबाह (उदा.- बा बा आज क्या चटक हेरियो ! )। |
| 62180 | बाइ | ना. | बाउने काम वा किसिम (उदा. तिम्रो मुखबाइ देखेर म त छक्कै परें।)। |
| 62181 | बाइकाट | ना. | कुनै समाज; वर्ग; संस्था आदिबाट अलग गरिने वा हटाउने काम बहिष्कार। |
| 62182 | बाइनु | क.क्रि. | मुख पूरै खोलिनु; आँ गरिनु। |
| 62183 | बाइपछी | वि. | १. हावा जस्तै छिटो दौडने वा हावामा उड़ने (घोडा)। |
| 62184 | बाइपछी | वि. | २. दन्त्यकथामा वर्णित; पखेटा भएको र प्रसिद्ध (काल्पनिक घोडा )। |
| 62185 | बाइफाला | वि. | बाइफाले। |
| 62186 | बाइफाले | वि. | १. उत्ताउलो स्वभावकी ; नखरमाउली। |
| 62187 | बाइफाले | वि. | २. धेरै नाठा खेलाउने; वेश्या। |
| 62188 | बाइफाले | वि. | ३. अग्घोर बाठी; चुलबुले। |
| 62189 | बाइबल / बाइबिल | ना. | इसाई वा क्रिस्तानीहरूको प्रसिद्ध धर्मग्रन्थ। |
| 62190 | बाइमात्रा | ना. | व्यञ्जनवर्णमा इकारको सट्टा दिइने वा लगाइने चिह्न; () यस्तो मात्रा। |
| 62191 | बाइस | ना. | १. बिस र दुई जोड्दा हुने सङ्ख्या २२ को अङ्क। वि. |
| 62192 | बाइस | ना. | २. बिस र दुई जोड्दा हुने सङ्ख्याको। |
| 62193 | बाइसकल | ना. | गोडाले चलाएर कुदाइने दुई पाङ्ग्रे साधन; साइकल। |
| 62194 | बाइसधारा | ना. | काठमाडौँदेखि उत्तर बालाज्यूमा रहेको; बाइसवटा धारा भएको प्रसिद्ध स्थल वा तीर्थ। |
| 62195 | बाइसी | ना. | बाइसे राज्य। |
| 62196 | बाइसी चौबिसी | ना. | मध्यकालीन नेपालका बाइस राज्य र चौबिस राज्यको एक एक समूह। |
| 62197 | बाइसे | वि. | १. बाइस सङ्ख्याको बाइस वर्षको। |
| 62198 | बाइसे | वि. | २. यौवन भरिएको; तन्नेरी। (उदा.- बाइसे जोबन त्यसै खेर जाला है; कान्छा !)। |
| 62199 | बाइसे राज्य | ना. | मध्यकालमा नेपालको गण्डकीपारका क्षेत्रमा रहेका बाइसवटा सानातिना राज्यको समूह (जसमा निम्नानुसारका राज्य थिए- जुम्ला; रुकुम; सल्यान; मालनेटा; फलावाङ; गुर्माकोट; दाङ; छिल्ली; जाजरकोट; जाहारी; रोल्पा; बाँकी; दुल्लु; दैलेख; गोताम; अछाम; बिमकोट; मुसिकोट (पल्लो); दर्ना; बझाङ; बाजुरा; थलहरा)। |
| 62200 | बाइसौँ | वि. | बाइस सङ्ख्यालाई पूरा गर्ने; बाइस सङ्ख्याको। |