|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 64901 | भट्याकभुटुक | क्रि.वि. | हरियापरिया अन्न वा दानाहरू भुट्दा पड्कने गरी; भुटाइको शब्दसाथ। |
| 64902 | भट्याक्क | क्रि.वि. | १. एकाएक मुटु, नाडी आदि जोडले चल्ने गरी। |
| 64903 | भट्याक्क | क्रि.वि. | २. त्यसरी नै पखेटा आदि चलाएर। |
| 64904 | भडक | ना. | १. भड्किलो हुनाको भाव वा अवस्था; चमकदमक। |
| 64905 | भडक | ना. | २. सजधज ; ढाँचा। |
| 64906 | भडकदार | वि. | आवश्यकताभन्दा बढी सजधज गरिएको; चमकदमक भएको; भड्किलो। |
| 64907 | भड्कनु | अ.क्रि. | १. डरले आत्तिएर उफ्रनु; बिच्किनु; तर्सनु। |
| 64908 | भड्कनु | अ.क्रि. | २. कुनै कामबाट भाग्नु; पलायन हुनु। |
| 64909 | भड्कनु | अ.क्रि. | २. बाउँठिनु; बिभिन्डिनु; बटारिनु। |
| 64910 | भड्कनु | अ.क्रि. | ४. आफ्नो बाटोबाट विचलित हुनु; पथभ्रष्ट हुनु। |
| 64911 | भड्काइ | ना. | भड्कने वा भड्काउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 64912 | भड्काइनु | क.क्रि. | भड्कन लाइनु; तर्साइनु; बिच्काइनु। |
| 64913 | भड्काउनु | प्रे.क्रि. | १. तर्साउनु; बिच्क्याउनु; दच्काउनु। |
| 64914 | भड्काउनु | प्रे.क्रि. | २. बिभिन्ड्याउनु; टेढ्याउनु। |
| 64915 | भड्किनु | अ.क्रि. | १. भड्कनु। |
| 64916 | भड्किनु | अ.क्रि. | २. तर्सिनु। |
| 64917 | भड्किलो | वि. | १. उत्ताउलो किसिमको; अनावश्यक ठाँटबाँट भएको; भडकदार। |
| 64918 | भड्किलो | वि. | २. उज्ज्वल; चहकिलो (रङ)। |
| 64919 | भड्खारो/भड्खालो | ना. | १. गहिरो खाल्टो; भङ्दालो; खौलो। |
| 64920 | भड्खारो/भड्खालो | ना. | २. काममा पर्ने विघ्न-बाधा; आपत्ति। |
| 64921 | भड्खारोमा पर्नु | अ.क्रि. | ठुलो विपत्ति वा हानिको स्थितिमा पर्नु। |
| 64922 | भण्डार | ना. | हे. भन्डार। |
| 64923 | भण्डारा | ना. | हे. भन्डारा। |
| 64924 | भतक्क | १. गर्मी, चिन्ता आदिले शरीरमा छटपटी वा ताप उत्पन्न हुने गरी। | |
| 64925 | भतक्क | २. रिसले चुर हुने किसिमले; भुतुक्क। | |
| 64926 | भतभत | क्रि.वि. | १. तातो वस्तु वा आगो आदिले पोलेर डहने गरी; भतभती। |
| 64927 | भतभत | क्रि.वि. | २. घाउ-खटिरामा जलन वा डाह हुने गरी। |
| 64928 | भतभत | क्रि.वि. | ३. धमाधम मर्ने गरी; भुतुभुतु। |
| 64929 | भतभत | क्रि.वि. | ४. फतफताउने किसिमले; फतफत। |
| 64930 | भतभताइ | ना. | भतभताउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 64931 | भतभताइनु | अ.क्रि. | फतफताइनु; बडबडाइनु। |
| 64932 | भतभताउनु | अ.क्रि. | १. आगो, तातो वस्तु आदिले पोल्नु; जल्नु। |
| 64933 | भतभताउनु | अ.क्रि. | २. घाउ-खटिरा आदिमा जलन हुनु; डहनु। |
| 64934 | भतभताउनु | अ.क्रि. | ३. बडबडाउनु; फतफताउनु; करकराउनु। |
| 64935 | भतभती | क्रि.वि. | भतभत। |
| 64936 | भतवासी | ना. | असारे फूलका जस्ता पात हुने, सेता अथवा हरिया फूल फुल्ने, ससाना फल फल्ने, आयुर्वेदीय औषधीमा प्रयुक्त हुने एक लहरो। |
| 64937 | भताभत | क्रि.वि. | धमाधम मर्ने गरी; एकपछि अर्को हुँदै मरेर; भुतुभुतु। |
| 64938 | भताभुङ्ग | क्रि.वि. | १. बरबाद हुने गरी; नष्टभ्रष्ट भएर; लथालिङ्ग। ना. |
| 64939 | भताभुङ्ग | क्रि.वि. | २. बरबाद; नाश। |
| 64940 | भताभुङ्गे | वि. | १. भताभुङ्ग पार्ने; नष्टभ्रष्ट तुल्याउने; भज्याहा। |
| 64941 | भताभुङ्गे | वि. | २. भताभुङ्ग। |
| 64942 | भतारिनु | अ.क्रि. | १. हिलोमैलो वा धुलोमैलो भएका फोहोर ठाउँमा ढसमस्स भएर बस्नु। |
| 64943 | भतारिनु | अ.क्रि. | २. पछारिनु; लड्नु। |
| 64944 | भताऱ्याइ | ना. | भतारिने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 64945 | भताहा | वि. | १. परम्पराअनुसार भातभान्सामा मिल्ने; सजातीय। ना. |
| 64946 | भताहा | वि. | २. त्यस्ता बन्धुवर्ग वा नातादार। |
| 64947 | भतिज/भतिजा | ना. | १. भतिजोको मानबोधक शब्द। |
| 64948 | भतिज/भतिजा | ना. | २. भतिजो। |
| 64949 | भतिजी | ना. | दाजु वा भाइकी छोरी; जेठाजु वा देवरकी छोरी। |
| 64950 | भतिजो | ना. | दाजु वा भाइको छोरो; जेठाजु वा देवरको छोरो। |