|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 65551 | भाग्यरेखा | ना. | १. हस्तरेखाअनुसार मान्छेका हत्केलामा रहेको, मणिबन्धदेखि सिधै माझी औँला र साँहिली औँलाका बिचतिर गएको रेखा; भाग्यसूचक ठाडो रेखा। |
| 65552 | भाग्यरेखा | ना. | २. सञ्चित शुभाशुभ कर्मको भोग; भाग्यको खेल। |
| 65553 | भाग्यलेखा | ना. | भाग्यमा रहेको भनी मानिएको कुरो ; प्रारब्धमा रहेको शुभाशुभ परिणाम। |
| 65554 | भाग्यवती | वि. | राम्रो भाग्य भएकी वा पति, पुत्र, सम्पत्ति आदिले युक्त (स्त्री); सौभाग्यवती। |
| 65555 | भाग्यवश/वशात् | क्रि.वि. | भाग्यले गर्दा; भाग्यअनुसार; दैवात्। |
| 65556 | भाग्यवाद | ना. | प्रारब्धमा जे छ त्यही मात्र जीवनमा भोग्नुपर्छ भन्ने सिद्धान्त; मान्छेले पूर्वजन्मको कमाइ नै भोग्छ भन्ने परम्परा। |
| 65557 | भाग्यवादी | वि. | भाग्यको भर पर्ने; भाग्यमा निर्भर रहने; भाग्यवादको अनुयायी। |
| 65558 | भाग्यवान् | वि. | सुखसमृद्धिले पूर्ण भएको; भाग्यशाली; भाग्यमानी। |
| 65559 | भाग्यविधाता | वि. | १. कसैको भाग्यनिर्माण गर्ने वा बनाइदिने; भाग्यनिर्माता। ना. |
| 65560 | भाग्यविधाता | वि. | २. सुखदुःखको कारणभूत मानिने शक्तिरूप ईश्वर। |
| 65561 | भाग्यविपर्यय | ना. | परिस्थिति र कार्यकारणले भाग्यमा परिवर्तन आउने काम; राम्रो अवस्थाबाट आउने नराम्रो अवस्था वा नराम्रो अवस्थाबाट आउने राम्रो अवस्था। |
| 65562 | भाग्यशाली | वि. | राम्रो भाग्य भएको; भाग्यवान्; भाग्यमानी। |
| 65563 | भाग्यहीन | वि. | १. भाग्य राम्रो नभएको; भाग्यले ठगिएको; अभागी। |
| 65564 | भाग्यहीन | वि. | २. दु:खी; पीडित। |
| 65565 | भाग्योदय | ना. | राम्रो भाग्यको उदय; दिनप्रतिदिन हुँदै जाने उन्नति; बिस्तारै फर्किएको राम्रो दिन। |
| 65566 | भाङ | ना. | १. सिलामका जस्तै मसिना दाना फल्ने, ती दाना खाँदा मात लाग्ने, गाँजाका जातको एक बोट; भाँग। |
| 65567 | भाङ | ना. | २. त्यसैका पात, दाना सबै माडेर - पिँधेर बनाइएको मादक वस्तु वा पेय पदार्थ ; घोट्टा; भाँग। |
| 65568 | भाङपाली | ना. | कुनै वस्तु वा व्यवहार बिग्रँदै जाने काम; भत्कोस। |
| 65569 | भाङ पेलाइ | ना. | कुनै जुक्तिले आफ्नो मतलब साध्य गर्ने काम; थिचोमिचो। |
| 65570 | भाङभुङ | ना. | १. नष्टभ्रष्ट वा तोडफोड गर्ने काम। |
| 65571 | भाङभुङ | ना. | २. छिटोछिटो हात चलाएर गरिने पिटाइ; पाकपुक। |
| 65572 | भाङभुङ | ना. | ३. भएभरका कुराको पोखाइ वा उदाङ्ग्याइ। वि. |
| 65573 | भाङभुङ | ना. | ४. भत्काएर लथालिङ्ग पार्ने; भताभुङ्ग। |
| 65574 | भाङभुडे / भाङभुङ्गे | वि. | भाङभुङ गर्ने खालको; भाङभुङ पार्ने; उपध्य्राहा। |
| 65575 | भाङभुजो | ना. | १. केही नबच्ने गरी भएको बाँडचुँड। |
| 65576 | भाङभुजो | ना. | २. सबै सकिने वा रित्तिने स्थिति; पूर्ण समाप्ति। |
| 65577 | भाङ्ग्रे १ | वि. | १. भाङ्ग्रोजस्तो; भाङ्ग्राबाट बनेको। |
| 65578 | भाङ्ग्रे १ | वि. | २. सबै सकिने वा रित्तिने स्थिति; पूर्ण समाप्ति। |
| 65579 | भाङ्ग्रे २ | वि. | १. भाङ्ग्रोजस्तो; भाङ्ग्राबाट बनेको। |
| 65580 | भाङ्ग्रे २ | वि. | २. भाङ्ग्राको लुगा लगाउने। स्त्री. भाङ्ग्री। |
| 65581 | भाङ्ग्रे सिस्नु | ना. | पाट निकाली भाङ्ग्रा; बोरा आदि बनाइने, काम्लेका जस्तै पात हुने र पातमा काँडा हुने ठुलो जातको सिस्नु; अल्लो। |
| 65582 | भाङ्ग्रो | ना. | पाटाबाट बुनेको बोराजस्तो खस्रो कपडा; टाट; चट्टी। |
| 65583 | भाङ्जो | ना. | १. कुनै काम कुराका बिचमा पर्न आउने बाधा; विघ्न; भाँजी। |
| 65584 | भाङ्जो | ना. | २. अल्झो; झमेला। जमिनमा बिछ्याइएको पानीको पाइप। |
| 65585 | भाङ्जो | ना. | ५. रेलको लिक। |
| 65586 | भाङ्जो | ना. | ६. पढाइ वा जागिरको विषय। |
| 65587 | भाजक | ना. | १. गणितमा कुनै सङ्ख्या वा राशिलाई भाग लिने अङ्क; भाजक सङ्ख्या। वि. |
| 65588 | भाजक | ना. | २. भाज्यलाई भाग गर्ने; भाग लिने वा भाग लगाउने। |
| 65589 | भाजन | ना. | १. कुनै वस्तु भाग लगाउने काम; बाँड्ने काम। |
| 65590 | भाजन | ना. | २. पात्र ; भाँडो। |
| 65591 | भाजन | ना. | ३. कुनै काम वा कुराको अधिकारी वा पात्र (जस्तै- कोपभाजन, विश्वासभाजन इ.)। |
| 65592 | भाजित | वि. | बाँडेर अलग पारिएको; भाग लगाइएको; विभक्त। |
| 65593 | भाज्य | वि. | १. भाजक सङ्ख्याले भाग लगाउनुपर्ने; भाग लगाउन सकिने; भाग लगाउन उचित। ना. |
| 65594 | भाज्य | वि. | २. गणितमा भाजकले भाग लगाउन सकिने मूल सङ्ख्या वा राशि। |
| 65595 | भाट | ना. | १. राजामहाराजा वा ठुलाबडाको स्तुति गाएर जीविका चलाउने एक जाति। |
| 65596 | भाट | ना. | २. ब्राह्मणले सन्न्यासी जातकी नारीसँग सहवास गरी पैदा भएको सन्तान। ३ तीनलिङ्गे वा सोभन्दा बढीको जैसी जातले त्यस्तै जैसी वा खसकी छोरीसँग बिहे गरी जन्माएको सन्तान। |
| 65597 | भाटगिरी | ना. | स्तुतिगान गर्ने काम। |
| 65598 | भाटभुट | ना. | धेरथोर भुट्ने काम; भुटभाट। |
| 65599 | भाटा | ना. | समुद्रमा उठेर बिस्तारै घट्दै जाने तरङ्ग; ज्वारको विपरीत अवस्था। |
| 65600 | भाटिया | ना. | १. सुन-चाँदीको एक प्रकारको सिक्रीवाल गहना। |