|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 73601 | रञ्जनी | ना. | ३. नागबेली; नागवल्ली। |
| 73602 | रञ्जनीय | वि. | १. आनन्ददायी; आनन्द दिने खालको। |
| 73603 | रञ्जनीय | वि. | २. रँगाउन लायक। |
| 73604 | रञ्जित | वि. | १. प्रसन्न; आनन्दित। |
| 73605 | रञ्जित | वि. | २. बढाई-चढाई बोलेको। |
| 73606 | रञ्जित | वि. | ३. रङ लगाइएको। |
| 73607 | रञ्जितकार | ना. | सेतो कपडामा ढाका आदिको छिपाइको काम गर्ने नेवारजातिको एक भेद। |
| 73608 | रट्नु | स.क्रि. | १. पाठ, मन्त्र आदि कण्ठस्थ पार्ने उद्देश्यले घोक्नु; कण्ठ हुने गरी पढ्नु। |
| 73609 | रट्नु | स.क्रि. | २. कुनै कुरो बारबार आवृत्ति गर्नु; धेरै बाजि भनिरहनु। |
| 73610 | रट्नु | स.क्रि. | ३. अभ्यास गर्नु; चिन्तनमननमा तल्लीन हुनु। |
| 73611 | रटन | ना. | रट्ने काम; रटाइ। |
| 73612 | रटना | ना. | १. कुनै शब्द, वाक्य वा पाठलाई एकदमै घोक्ने काम; कण्ठस्थ गराउने उद्देश्यले रटिरहने काम। |
| 73613 | रटना | ना. | २. एउटै कुरो दोहोऱ्याई-तेहऱ्याई उच्चारण गरिरहने काम। |
| 73614 | रटना | ना. | ३. एकाग्र ध्यान; एकोहोरो लगन। |
| 73615 | रटना | ना. | ४. फिक्री; चिन्ता। |
| 73616 | रटन्त | ना. | १. रट्ने काम; रटाइ; रटना। वि. |
| 73617 | रटन्त | ना. | २. रट्ने बानी भएको; रटुवा। |
| 73618 | रटन्ताम् | ना. | १. रटिरहने काम; बारम्बार घोकिरहने काम; घोकन्ताम्। वि. |
| 73619 | रटन्ताम् | ना. | २. रटुवा; घोकुवा। |
| 73620 | रटन्ते | वि. | १. खुब रट्ने वा घोक्ने; घोकन्ते। |
| 73621 | रटन्ते | वि. | २. खुब घुम्नुपर्ने; फिरन्ते। |
| 73622 | रटाइ | ना. | रट्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 73623 | रटाइनु | क.क्रि. | रट्ने काम गराइनु; रट्न लाइनु। |
| 73624 | रटाउनु | प्रे.क्रि. | रट्न लाउनु; रट्ने काम गराउनु। |
| 73625 | रटिनु | क.क्रि. | रट्ने काम गरिनु; घोकिनु। |
| 73626 | रड | ना. | घर आदि बनाउन प्रयोगमा ल्याइने फलामको डन्डी; छड। |
| 73627 | रडाको | ना. | १. परस्परमा हुने झैझगडा; वैमनस्य; झैझमेला। |
| 73628 | रडाको | ना. | २. ठुलो हुलदङ्गा; होहल्ला; राडो। |
| 73629 | रडी | ना. | १. अड्डी लिने काम; धृष्टता। |
| 73630 | रडी | ना. | २. झैझगडा गर्ने काम; रोऱ्याइँ। |
| 73631 | रड्कनु | अ.क्रि. | १. टेकेको वा भर गरेको ठाउँबाट खुट्टा, हात आदि कुनै अङ्ग खुस्किनु; चिप्लिनु। |
| 73632 | रड्कनु | अ.क्रि. | २. ठिक समय र ठाउँमा बुद्धि नपुग्नाले काम बिग्रनु; चुक्नु; भुल्नु। |
| 73633 | रड्कनु | अ.क्रि. | ३. पतन हुनु; च्युत हुनु। |
| 73634 | रड्काइ | ना. | रड्किने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 73635 | रड्काइनु | क.क्रि. | रड्कने काम गराइनु; रड्कने पारिनु। |
| 73636 | रड्काउनु | स.क्रि. / प्रे.क्रि. | १. रड्कन लाउनु; रड्कने काम गराउनु। |
| 73637 | रड्काउनु | स.क्रि. / प्रे.क्रि. | २. कलमलाई दुरुपयोग गरी केही गलत रकम लिखतमा चढाउनु। |
| 73638 | रड्किनु | अ.क्रि. | रड्कनु। |
| 73639 | रड्को | ना. | रड्कने काम; चिप्लिने वा चुक्ने काम; रड्काइ। |
| 73640 | रड्क्याइ | ना. | रड्किने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 73641 | रण | ना. | परस्परमा पक्षविपक्ष भई गरिने लडाइँ युद्ध; सङ्ग्राम। |
| 73642 | रणक्षेत्र | ना. | १. लडाइँको ठाउँ; विवाद उठ्नाले लडाइँ परेको ठाउँ। |
| 73643 | रणक्षेत्र | ना. | २. युद्धभूमि; रण छेडिएको भूमि। |
| 73644 | रणघ्वाँक | वि. | साधारण सीमाभन्दा ठुलो; अजङको; बडेमाको; रनघ्वाँक; घ्वाँक। |
| 73645 | रणचण्डी | ना. | १. रणक्षेत्रकी देवी; रणक्षेत्रको रगत पिएर मत्त हुने देवी; उग्रचण्डी। वि. |
| 73646 | रणचण्डी | ना. | २. पूरै रिसाएकी (स्त्री)। |
| 73647 | रणजित मल्ल | ना. | एकीकरणभन्दा पहिलेका भक्तपुरे राजाहरूमध्ये सबैभन्दा पछिल्लाचाहिँ राजा। |
| 73648 | रणझोक | ना. | ठुलो झोक; कडा खालको रिस; तातो रिस। |
| 73649 | रणत्कार | ना. | धनुको ताँदो फट्कार्दा झनझनाएर आउने आवाज; झणत्कार। |
| 73650 | रणधीर | वि. | युद्ध गर्नुपरेको बेलाको धीर। |