|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 75101 | रुँदै | ना. | पानी पर्न आँटे झैँ भई धुम्मिएको बादल; बदली। |
| 75102 | रुँदाइ | ना. | रुँदिने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 75103 | रुँदिनु | अ.क्रि. | पानी पर्लाजस्तो भई बादल लाग्नु; धुम्मिनु। |
| 75104 | रुँध्नु | स.क्रि. | अगाडि बढ्न नदिनु; कामकाज आदि गर्न नदिनु; रोक्नु। |
| 75105 | रुँधाइ | ना. | रुँध्ने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 75106 | रुँधाइनु | क.क्रि. | रुँध्न लाइनु। |
| 75107 | रुँधाउनु | प्रे.क्रि. | रुँध्न लाउनु। |
| 75108 | रुँधिनु | अ.क्रि. | १. रुँध्ने काम हुनु। क.क्रि. |
| 75109 | रुँधिनु | अ.क्रि. | २. रुँध्ने काम गरिनु। |
| 75110 | रुनु | अ.क्रि. | १. मन दुःखित भएर आँसु चुहाउँदै विलाप गर्नु; रुदन गर्नु; सुँक्कसुँक्क गर्नु वा डाँको छोड्नु। |
| 75111 | रुनु | अ.क्रि. | २. कसैको अप्रिय व्यवहारबाट हैरान हुनु। |
| 75112 | रुनु | अ.क्रि. | ३. ज्यादै दुःखित वा खिन्न हुनु। |
| 75113 | रुनु | अ.क्रि. | ४. कसैसँग गएर दुःखपुकारा गर्नु; मनको बह पोख्नु। |
| 75114 | रुई | ना. | रुवो; कपास। |
| 75115 | रुईदार/दारी | वि. | भित्र रुवो भएको वा रुवो हाली तगिएको रुवावाला; तकुवा (वस्त्र)। |
| 75116 | रुका | ना. | राजाको आज्ञापत्र (दिव्य.); रुक्का। |
| 75117 | रुकुम | ना. | नेपालको रापती अञ्चलमा पर्ने एक जिल्ला। |
| 75118 | रुकुमा | ना. | प्रेमिकाले 'बिकरम' भनी सम्बोधन गर्दा प्रेमीले भन्ने पुरानो शब्द। |
| 75119 | रुकुमै | ना. | रुकुमा। |
| 75120 | रुक्का | ना. | राणाशासनभन्दा पहिले श्री ५ को र राणाशासन सुरु भएपछि श्री ३ को हुकुमको तोक लेखिएको सानो पत्र; सानो कागतमा टिप्पणी लेखी थिति बाँधिने एक प्रकारको ऐन वा शासनपत्र; हुकुमी आज्ञा। |
| 75121 | रुक्कादस्खत | ना. | दस्तखतसहित प्रचारमा ल्याइएको रुक्का वा आज्ञापत्र। |
| 75122 | रुक्खो | वि. | रुखो। |
| 75123 | रुक्मिणी | ना. | कृष्णकी प्रथम पटरानी। |
| 75124 | रुख१ | ना. | १. अनुहारबाट खुल्ने मनको भाव। |
| 75125 | रुख१ | ना. | २. आकृति; चेहरा; मुख। |
| 75126 | रुख१ | ना. | ३. झुकाउ; चेष्टा। |
| 75127 | रुख२ | ना. | मास्तिर हाँगा हाल्ने र तलतिर जरा गाड्ने कुनै पनि बोट; वृक्ष; तरु। |
| 75128 | रुख कटहर | ना. | रुखमा फल्ने ठुलो कटहर; कटहर। |
| 75129 | रुखकाने | ना. | हरिया, तिखा टुप्पा भएका पात हुने, पहेँला फूल फुल्ने एक जातको साह्रो लहरो। |
| 75130 | रुखकेशर | ना. | साधारण पातमाथि चिल्लो टल्कने खालको फूल फुल्ने एक जातको रुख वा त्यसैको विभिन्न आकार हुने सुपारीजस्तो फल; नागेश्वरी। |
| 75131 | रुखपात | ना. | रुख, पोथ्रा, बुटा आदि; रुख र पात। |
| 75132 | रुखबयर | ना. | सानासाना पात हुने र पहेँला फूल फुल्ने एक जातको काँढे रुख वा त्यसैको खैरो फल। |
| 75133 | रुखसिमाली | ना. | सिमाली वृक्ष; सेतो सिमाली। |
| 75134 | रुखसत | ना. | १. छुट्ने काम; छुटकारा; मुक्ति। |
| 75135 | रुखसत | ना. | २. जाने वा हिँड्ने काम; प्रस्थान। |
| 75136 | रुखाइ | ना. | रुखो हुनाको भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 75137 | रुखासुखा | वि. | रुखो र सुक्खा; रुखोसूखो। |
| 75138 | रुखिनु | अ.क्रि. | १. चिल्लो, रसिलो आदि नभई रुखो हुनु; फुस्रिनु। |
| 75139 | रुखिनु | अ.क्रि. | २. मलिलो नहुनु। |
| 75140 | रुखिनु | अ.क्रि. | ३. लालायित हुनु; औताउनु। |
| 75141 | रुखो | वि. | १. चिल्लो नभएको; स्निग्ध नभएको; खस्रो; फुस्रो। |
| 75142 | रुखो | वि. | २. शील, स्वभाव, विनय, नम्रता आदि गुण नभएको; ठर्रो; बिरसिलो; बिझाउने; कर्कश (बोली)। |
| 75143 | रुखो | वि. | ३. पोस र बल लाग्ने कुरो नभएको; सारहीन। |
| 75144 | रुखो | वि. | ४. उब्जनी नहुने; ऊषर (जमिन)। |
| 75145 | रुखोसुखो | वि. | चिल्लोचापुल्लो र रसिलोपोसिलो नभएको (खानेकुरो)। |
| 75146 | रुख्याइ | ना. | रुखिने वा रुख्याउने काम। |
| 75147 | रुख्याउनु | प्रे.क्रि. | १. रुखो पार्नु; फुस्य्राउनु। |
| 75148 | रुख्याउनु | प्रे.क्रि. | २. कसैको चित्त दुखाउनु। |
| 75149 | रुख्याउनु | प्रे.क्रि. | ३. अरूलाई लालायित तुल्याउनु। |
| 75150 | रुख्याहा | वि. | रुखिएको; रुखो पार्ने खालको। स्त्री. रुख्याही। |