|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 79151 | वल्लि | ना. | २. पृथ्वी। |
| 79152 | वल्ली | ना. | लहरो; लता। |
| 79153 | वल्लो | वि. | कुनै दुई वस्तुमध्ये वरतिरको; नजिकको; वरको। |
| 79154 | वव | ना. | पञ्चाङ्गमा पर्ने एघार करणमध्ये एक। |
| 79155 | वश | ना. | १. अधीन; ऐँच; काबु। |
| 79156 | वश | ना. | २. स्वामित्वपूर्ण अधिकार; कब्जा। |
| 79157 | वश | ना. | ३. अरूलाई प्रभावमा पार्ने शक्ति; हैकम। |
| 79158 | वश | ना. | ४. अरू शब्दका पछाडि जोरिएर कारणले, गर्दा आदि अर्थ जनाउने शब्द। (जस्तै- कार्यवश, विधिवश, संयोगवश इ.)। |
| 79159 | वशकर | वि. | वशमा राख्ने; ऐँचमा ल्याउने। |
| 79160 | वशवर्ती | वि. | कसैको वशमा रहेको वा परेको; अधीनस्थ। |
| 79161 | वशात् | क्रि.वि. | वशद्वारा वा वशले गर्दा (जोडिएर प्रयुक्त, जस्तै- दैववशात्, भाग्यवशात् इ.)। |
| 79162 | वशिष्ठ | ना. | १. सप्तर्षिहरूमा प्रमुख मानिएका, मन्त्रद्रष्टा वैदिक ऋषि। |
| 79163 | वशिष्ठ | ना. | २. पुराणअनुसार ब्रह्माजीका मानसपुत्र। |
| 79164 | वशिष्ठ | ना. | ३. भरद्वाजका समसामयिक र दिवोदासका पुत्र। सुदासका पुरोहित। |
| 79165 | वशिष्ठ | ना. | ४. मित्रावरुण नामका देवता र उर्वशी नामकी अप्सराका पुत्र। |
| 79166 | वशिष्ठ | ना. | ५. व्याघ्रपदका बाबु, उपमन्यु ऋषिका बाजे र सिन्धुप्रदका बुढाबाजे। |
| 79167 | वशिष्ठ | ना. | ६. सूर्यवंशी राजाहरूका कुलपुरोहित तथा रामचन्द्र र हरिश्चन्द्रका गुरु। |
| 79168 | वशिष्ठ | ना. | ७. ब्राह्मणोचित प्रतिष्ठा तथा आदर्शका प्रतिनिधि मुनि। |
| 79169 | वशिष्ठ | ना. | ८. गोत्रप्रवर्तक एक ऋषि। (विश्वामित्रले वसिष्ठ ऋषिसँग समता राख्न प्रशस्त प्रयत्न गरेकाले त्यससम्बन्धी थुप्रै उपाख्यान प्रचलित छन्)। |
| 79170 | वशिष्ठ गोत्र | ना. | वसिष्ठ ऋषिको नाममा चलेको उनको कुल वा वंशको परिचयात्मक नाम; नेपालमा भट्टराई, दवाडी, थानसिङे भँडारी, सिजापती, चालिसे, सोती, मुडभरी, सुयल मगर, सुयल थापा र सुयल घर्तीहरूको गोत्र। |
| 79171 | वशीकरण | ना. | कसैलाई टुनामुना आदि गरी वशमा पार्ने काम; सम्मोहन; टुनामोहनी। |
| 79172 | वशीकृत | वि. | वशमा पारिएको; वशीभूत; सम्मोहित। |
| 79173 | वशीभूत | वि. | वशमा परेको; अधीनमा भएको। |
| 79174 | वश्य | वि. | वशमा राख्नुपर्ने वा राख्न सकिने; वशमा राखिएको; अधीन तुल्याइएको। ना. दास; कुमारो। |
| 79175 | वषट् | ना. | कुनै देवतालाई यज्ञमा आहुति दिँदा उच्चारण गरिने शब्द (इन्द्राय वषट्, पूषणे वषट् आदि)। |
| 79176 | वसती | ना. | १. रहने वा टिक्ने काम। |
| 79177 | वसती | ना. | २. वासस्थान; आवास; घर। |
| 79178 | वसती | ना. | ३. डेरा। |
| 79179 | वसती | ना. | ४. आधार; आश्रय। |
| 79180 | वसती | ना. | ५. शिविर। |
| 79181 | वसती | ना. | ६. बस्ती। |
| 79182 | वसन | ना. | १. कपडा; वस्त्र; परिधान। |
| 79183 | वसन | ना. | २. ढाक्ने वस्तु वा उपकरण। |
| 79184 | वसन | ना. | ३. लुगा। |
| 79185 | वसन्त | ना. | छ ऋतुमध्ये एक र पहिलो ऋतु (चैत र वैशाख (महिना); ऋतुराज। |
| 79186 | वसन्तकाल | ना. | वसन्तको याम; वसन्तऋतु। |
| 79187 | वसन्ततिलका | ना. | चौध अक्षरको पाउ, प्रत्येक चरणमा क्रमशः तगण, भगण, दुई जगण र आखिरमा दुई गुरु हुने अनि छ र आठ अक्षरमा यति भएको एक छन्द। |
| 79188 | वसन्त पञ्चमी | ना. | माघ शुक्ल पञ्चमी; श्रीपञ्चमी। |
| 79189 | वसन्त पुष्प | ना. | वसन्त ऋतुमा फुल्ने फूलविशेष। |
| 79190 | वसन्त श्रवण | ना. | वसन्तपञ्चमीका दिन काठमाडौँको हनुमानढोकामा विशेष समारोहका साथ कवि जयदेवद्वारा लिखित 'गीतगोविन्द' काव्यको कुनै भाग सुन्ने काम। |
| 79191 | वसन्ती | ना. | १. पाकेका कागतीको बोक्राजस्तो हल्का वा फिक्का पहेँलो रङ। वि. |
| 79192 | वसन्ती | ना. | २. त्यस रङको। |
| 79193 | वसन्तोत्सव | ना. | वसन्तपञ्चमीका दिन वा त्यसको भोलिपल्ट मनाइने एक उत्सव वा चाड; मदनोत्सव। |
| 79194 | वसा | ना. | प्राणीको शरीरमा हुने सेतो चिल्लो पदार्थ; बोसो। |
| 79195 | वसियत | ना. | मृत्युउप्रान्त आफ्नो श्रीसम्पत्ति यस प्रकारले उपयोग गर्नू भनी दिइने स्वैच्छिक निर्देशन वा स्वीकृति; शेषपछिका लागि व्यवस्था वा आदेश गरिएको बकस। |
| 79196 | वसियतनामा | ना. | आफ्नो मृत्युउप्रान्त आफ्ना अधिकारमा रहेको चल-अचल सम्पत्ति यस प्रकारले उपयोग गरियोस् भनी मृत्युभन्दा पहिला नै लेखिदिने कागतपत्र; वसियतका सर्त लेखिएको शेषपछिको बकसपत्र वा बन्डाचुन्डाको लिखत। |
| 79197 | वसिष्ठ | ना. | हे. वशिष्ठ। |
| 79198 | वसु | ना. | १. आप वा अह, ध्रुव, सोम, धर वा धव, अनिल, अनल, प्रत्यूष र प्रभास- यी आठ वैदिक देवताको समूह। |
| 79199 | वसु | ना. | २. उक्तअनुसार आठलाई जनाउने सङ्ख्या। |
| 79200 | वसु | ना. | ३. मणि; रत्न। |