|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 79251 | वस्तूपमा | ना. | उपमा अलङ्कारको एक भेद; धर्मलुप्तोपमा। |
| 79252 | वस्त्र | ना. | १. पहिरने वस्तु; पहिरन; पोसाक। |
| 79253 | वस्त्र | ना. | २. सिइएको वा नसिइएको कपडा; लुगा। |
| 79254 | वस्त्र | ना. | ३. देवदेवीले पहिरिने वा देवदेवीलाई चढाइने कपडा वा पोसाक। |
| 79255 | वस्त्रगृह | ना. | पाल। |
| 79256 | वस्त्रपूत | वि. | कपडाले छानेको; कपडछान गरेको। |
| 79257 | वस्त्रपाटी | ना. | कागतका विभिन्न आकृतिका चित्रहरू काटेका टुक्रा टाँसेर बनाइएको, खस्रो कपडाले मोरिएको पाटी वा दृश्य साधनमध्येको शैक्षिक सामग्री। |
| 79258 | वस्त्रागार | ना. | १. कपडाहरू थन्क्याउने कोठा; पोसाकखाना। |
| 79259 | वस्त्रागार | ना. | २. कपडाको पसल वा दोकान। |
| 79260 | वह | ना. | १. वहन गर्ने वा लैजाने काम। |
| 79261 | वह | ना. | २. सवारी यान; वाहन। |
| 79262 | वह | ना. | ३. पवन; वायु; हावा। |
| 79263 | वह | ना. | ४. नदी; नाला। |
| 79264 | वहन | ना. | १. कुनै वस्तु तानेर वा बोकेर एक ठाउँबाट अर्को ठाउँमा लैजाने काम; भारी बोक्ने काम। |
| 79265 | वहन | ना. | २. अभिभारा लिने वा आश्रय दिने काम। |
| 79266 | वहन | ना. | ३. प्रवाहित हुने काम; बगाइ। |
| 79267 | वहन | ना. | ४. सवारी; यान; गाडी। |
| 79268 | वहन | ना. | ५. डुङ्गा; नौका; नाउ। |
| 79269 | वहनक | ना. | भारी बोक्ने मानिस वा यान। |
| 79270 | वहनीय | वि. | वहन गर्न वा बोक्न योग्य; अङ्भर लिनुपर्ने। |
| 79271 | वहाँ | क्रि.वि. | त्यस ठाउँमा; त्यहाँ। सर्व. उहाँ। |
| 79272 | वहि: | क्रि.वि. | हे. बहिः। |
| 79273 | वहि:शुल्क | ना. | आयात गरिएका वस्तुमा लागेको कर। |
| 79274 | वहित्र | ना. | १. जहाज; पोत। |
| 79275 | वहित्र | ना. | २. एक किसिमको रथ। |
| 79276 | वहीँ | क्रि.वि. | १. त्यहाँ नै; त्यहीँ । सर्व. |
| 79277 | वहीँ | क्रि.वि. | २. उहाँ नै। |
| 79278 | वह्नि | ना. | १. आगो; अग्नि। |
| 79279 | वह्नि | ना. | २. पाचनशक्ति। |
| 79280 | वा: | वि.बो. | उदेक, आश्चर्य, फुर्ती, घमन्ड, स्याबासी, प्रशंसा आदि बुझाउँदा प्रयोग हुने शब्द। (उदा.- वा: अरूलाई हेप्न कहाँ पाइन्छ ! वाः तिमीले खुब गरेछौ )। |
| 79281 | वा | १. विकल्पबोधक शब्द; अथवा; या (उदा.- बजारमा गएपछि दुध वा दही जे खोजेपनि पाइन्छ)। | |
| 79282 | वा | २. कि (उदा.- तिमी घर जान्छौ वा यहीँ बस्छौ ?)। | |
| 79283 | वाइँ | ना. | भैँसी वा पाडो कराएको शब्द; आइँ। रुवाइ फुट्ता निस्कने आवाज। |
| 79284 | वाइँवाइँ | ना. | १. बारबार वाइँ गर्ने चाल। क्रि.वि. |
| 79285 | वाइँवाइँ | ना. | २. लगातार वाइँ शब्दका साथमा। |
| 79286 | वाइपर | ना. | विशेषतः चालकले सवारी हाँक्न सुविधा हुने गरी गाडीको अगाडिपट्टि रहेको ऐनाको धुलो वा पानी पुछ्ने, यन्त्रचालित सुइरोजस्तो बुरुसे साधन। |
| 79287 | वाइबा | वि. | १. स्पष्ट उच्चारण गर्न नसक्ने वा बोली राम्ररी नफुटेको; वायवाय गर्ने; लठ्यौरो; लठेब्रो। |
| 79288 | वाइबा | वि. | २. तामाङ जातिको एक थर। |
| 79289 | वाक् | ना. | १. लबज; शब्द। |
| 79290 | वाक् | ना. | २. वचन; बोली। |
| 79291 | वाक् | ना. | ३. भाषा; वाणी। |
| 79292 | वाक् | ना. | ४. सरस्वती। |
| 79293 | वाक्नु | अ.क्रि. | बान्ता गर्न आँटेर वाक्कवाक्क हुनु; छाद्न खोज्नु। |
| 79294 | वाकवाक | क्रि.वि. | १. फोहोर, घिन, दिगमिग, रोग आदिले बान्ता हुन खोज्ने गरी; वाकवाकी। ना. |
| 79295 | वाकवाक | क्रि.वि. | २. बान्ता हुन खोज्ने स्थिति; वमन हुने चेष्टा। |
| 79296 | वाकवाकती | क्रि.वि. | १. अझ बेसी वाकवाक हुन खोजे झैँ गरी। ना. |
| 79297 | वाकवाकती | क्रि.वि. | २. बान्ता हुन खोज्ने ढाँचा वा चेष्टा; वाकवाक। |
| 79298 | वाकवाकी | क्रि.वि. | वाकवाकती। |
| 79299 | वाकाइ | ना. | वाक्ने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 79300 | वाकिफ | वि. | कुनै कामकुरामा निपुण; जानिफकार; ज्ञाता। |