|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 81801 | विषय | ना. | ७. सम्पत्ति। |
| 81802 | विषय | ना. | ८. सीमा। |
| 81803 | विषय | ना. | ५. उद्देश्य । ना. यो. १०. बारे। |
| 81804 | विषयक | वि. | विषयसम्बन्धी; विषयको। |
| 81805 | विषयगत | वि. | कुनै विषयसँग सम्बन्धित भएको; विषय मुख्य भएको; विषयप्रधान; विषयमूलक। |
| 81806 | विषयपति | ना. | लिच्छविकालमा जिल्लाको ठुलो हाकिमको पद वा दर्जा; लिच्छविकालीन जिल्लाको ठुलो अधिकारी। |
| 81807 | विषयप्रवेश | ना. | १. कुनै ग्रन्थको विषयवस्तुसँग सामान्य चिनारी गराउने उद्देश्यले त्यस ग्रन्थको सुरुमा दिइएको कथन वा भूमिका। |
| 81808 | विषयप्रवेश | ना. | २. कुनै विषयमा भर्खरै प्रवेश गर्ने क्रिया; कुनै विषयको प्रारम्भ। |
| 81809 | विषयमूलक | वि. | विषयको प्रमुखता भएको; मूल रूपमा विषयसँग सम्बन्धित। |
| 81810 | विषयवस्तु | कुनै ग्रन्थ, लेख आदिमा प्रतिपादन वा विवेचना गरिने वा गरिएको विषय वा कुरो। | |
| 81811 | विषयसुख | ना. | १. सांसारिक विषयवस्तुको भोगबाट प्राप्त हुने सुख; सांसारिक पदार्थबाट पाइने सुख; इन्द्रियहरूद्वारा प्राप्त हुने सुख; सांसारिक सुख। |
| 81812 | विषयसुख | ना. | २. स्त्रीसम्भोगबाट प्राप्त हुने सुख। |
| 81813 | विषयसूची | ना. | कुनै ग्रन्थमा परेका विषयहरूको क्रमबद्ध सूची; विषयानुक्रमणिका; विषयतालिका; अनुक्रमणिका। |
| 81814 | विषयात्मक | वि. | कुनै विषयसित सम्बद्ध भएको; विषयको प्रतिपादन नै 'मुख्य उद्देश्य भएको; विषयप्रधान। |
| 81815 | विषयानुक्रमणिका | ना. | विषयसूची। |
| 81816 | विषयान्तर | ना. | चलिरहेको कुराकानी वा प्रसङ्गलाई छाडी लिइएको अर्को विषय; क्रम, सिलसिला वा सन्दर्भभन्दा बाहिरको विषय। |
| 81817 | विषयासक्त | वि. | सांसारिक विषयसुखमा ज्यादै आसक्त भएको; विषयवासनामा आसक्ति भएको; विषयी; लम्पट; विलासी। |
| 81818 | विषयासक्ति | ना. | सांसारिक विषयसुखप्रतिको लिप्सा; विषयवासनामा अत्यधिक अनुरक्ति; भोगविलासमा तल्लीन; विषयमा लागु हुने प्रवृत्ति। |
| 81819 | विषयी | वि. | विषयासक्त। |
| 81820 | विषयुक्त | वि. | विष मिसिएको; बिख भएको। |
| 81821 | विषविज्ञान | ना. | विषसम्बन्धी कुराको प्रतिपादन वा विवेचना भएको विज्ञान; विषसम्बन्धी विशेष जानकारी दिने शास्त्र। |
| 81822 | विषवृक्ष | ना. | विषदार वृक्ष; बिखालु रुख। |
| 81823 | विषवैद्य | ना. | सर्प, बिच्छी आदि बिखालु प्राणीले टोक्ता शरीरमा फैलिने विष झार्ने व्यक्ति; झारफुक गरेर विष झार्ने वैद्य। |
| 81824 | विषाक्त | वि. | १. विषले भरिएको; बिखैबिख भएको; विष मिसिएको; विषमय। |
| 81825 | विषाक्त | वि. | २. शरीरलाई हानिनोक्सानी गर्ने; स्वास्थ्य बिगार्ने; अस्वास्थ्यकर। |
| 81826 | विषाणु | ना. | विषालु वा सङ्क्रामक रोग सार्ने सूक्ष्म जीवाणु। |
| 81827 | विषाद | ना. | सोचेको, चाहेको वा आशा गरेको कुरो नहुँदा, नपुग्दा हुने दुःख, खिन्नता; नैराश्य; दिक्दारी; बिस्मात। |
| 81828 | विषादित | वि. | विषादमा परेको; उदासिलो; दिक्कलाग्दो; खिन्न। |
| 81829 | विषादी | वि. | १. उदासीन; खिन्न। |
| 81830 | विषादी | वि. | २. विष खाने। |
| 81831 | विषादी | वि. | ३. विषयुक्त। |
| 81832 | विषालु | वि. | विष मिसिएको; विष भएको; विषयुक्त। |
| 81833 | विषुव | ना. | १. सूर्य विषुवत्रेखामा बस्दाको समय; दिनरात बरोबर हुने समय। |
| 81834 | विषुव | ना. | २. २२ मार्च र २२ सेप्टेम्बरका दिन पर्ने त्यस्तो योग। |
| 81835 | विषुवत् | वि. | भूगोलको बिचमा रहेको; माझको; मध्यस्थित। |
| 81836 | विषुवत् रेखा | ना. | पृथ्वीका बाहिरीतहको माझमा उत्तरी र दक्षिणी ध्रुवको समानान्तर पूर्वबाट पश्चिमपट्टि गएको भनी कल्पना गरिएको रेखा; विषुवत् रेखा। |
| 81837 | विषुवत् सङ्क्रान्ति | वैशाख र कार्तिक महिनाको सङ्क्रान्ति। | |
| 81838 | विषोपचार | ना. | सर्प, बिच्छी आदि बिखालु प्राणीले टोकी वा अन्य कुनै किसिमले शरीरमा विष फैलिन गएमा विष नै प्रयोग गरेर गरिने उपचार; प्रतिविषोपचार। |
| 81839 | विषोत्पादक | वि. | विष पैदा गर्ने; विष उत्पादन गर्ने; विष उब्जाउने। |
| 81840 | विष्कु | ना. | वास्तु वा मूर्तिमा प्रयोग हुने एक अङ्गुलको बिस गुना बराबरको नाप; बिस अमल; बिस अङ्गुल। |
| 81841 | विष्कम्भ / विष्कम्भक | ना. | १. ज्योतिषका सत्ताइस योगमध्ये एक। |
| 81842 | विष्कम्भ / विष्कम्भक | ना. | २. अघिपछिका कथालाई मध्यम पात्रद्वारा सूचित गरिने, गर्भाङ्कका निकट रहने, नाटकको एक अङ्क। |
| 81843 | विष्कम्भ / विष्कम्भक | ना. | ३. बाधा; रोकावट। |
| 81844 | विष्कम्भ / विष्कम्भक | ना. | ३. बिरेआग्लो; तगारो। |
| 81845 | विष्ट | वि. | १. घुसेको; छिरेको; पसेको । ना. |
| 81846 | विष्ट | वि. | २. दमाईँ - कामीलाई सालबाली बाली दिएर लुगा सिउने, खेतीकिसानीको लजो बनाउने जाति। |
| 81847 | विष्ट | वि. | ३. नेपालीको एक थर। |
| 81848 | विष्ठा | ना. | गुहु; दिसा। |
| 81849 | विष्ठानुराग | ना. | अघोरी मत वा विचारअनुसार दिसा वा विष्ठाप्रतिको अनुराग; दिसा खाने इच्छा। |
| 81850 | विष्ठाहारी | वि. | दिसाको आहार गर्ने; विष्ठा खाएर बाँच्ने। |