|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 82101 | वृन्दावन | ना. | २. घनघोर जङ्गल; बिन्द्रावन। |
| 82102 | वृश्चिक | ना. | १. ज्योतिषशास्त्रमा बाह्र राशिमध्ये आठौँ राशि। |
| 82103 | वृश्चिक | ना. | २. बिच्छी। |
| 82104 | वृश्चिक | ना. | ३. सूर्योदय हुँदा प्रायः वृश्चिक राशिको उदय हुने मङ्सिर महिना। |
| 82105 | वृष | ना. | १. साँढे। |
| 82106 | वृष | ना. | २. ज्योतिषमा बाह्र राशिमध्ये दोस्रो राशि। |
| 82107 | वृष | ना. | ३. कुनै वर्ग वा समूहको श्रेष्ठ व्यक्ति। |
| 82108 | वृष | ना. | ४. शिवको वाहन; नन्दी। |
| 82109 | वृष | ना. | ५. धर्म। |
| 82110 | वृषकर्मा | वि. | गोरु झैँ जोतिएर काम गर्ने। |
| 82111 | वृषपर्वा | वि. | पुराणप्रसिद्ध एक दानव; शर्मिष्ठाका बाबु। |
| 82112 | वृषभ | ना. | १. साँढे; गोरु। |
| 82113 | वृषभ | ना. | २. कामशास्त्रअनुसार चार प्रकारका पुरुषमध्ये एक; शङ्खिनी स्त्रीका निम्ति उपयुक्त पुरुष। |
| 82114 | वृषभ | ना. | ३. वृष। |
| 82115 | वृषभध्वज | ना. | महादेव; शिव। |
| 82116 | वृषल | ना. | १. कुकर्मी वा पापी व्यक्ति। |
| 82117 | वृषल | ना. | २. पतित व्यक्ति। |
| 82118 | वृषल | ना. | ३. शूद्र। |
| 82119 | वृषल | ना. | ४. घोडा। |
| 82120 | वृषली | ना. | १. शूद्र जातिकी स्त्री। |
| 82121 | वृषली | ना. | २. सन्तान नभएकी स्त्री; बाँझी स्त्री। |
| 82122 | वृषली | ना. | ३. बाह्र वर्षकी अविवाहित कन्या। |
| 82123 | वृषली | ना. | ४. रजस्वला भए पनि विवाह नहुनाले पिताका घरमा रहने कन्या। |
| 82124 | वृषली | ना. | ५. रजस्वला। |
| 82125 | वृषोत्सर्ग | ना. | मानिस मरेको एघारौँ दिन मृतकका उद्देश्यले क्रियापुत्रीले र आफ्नो क्रिया आफैँले गर्दा जिउँदो मानिस आफैँले साँढे डाम्न लगाएर छोड्ने धार्मिक कृत्य। |
| 82126 | वृष्टि | ना. | १. बादलबाट जल वा पानीको धारो लाग्ने काम; झरी; वर्षा। |
| 82127 | वृष्टि | ना. | २. पानी परे झैँ कुनै वस्तु थोरै वा धेरै मात्रामा ओइरिने वा झर्ने काम; ओइराइ; झराइ। |
| 82128 | वृष्टिकाल | ना. | वर्षाकाल; बर्सात। |
| 82129 | वृष्टिछाया | ना. | वाष्पयुक्त वायुलाई रोक्ने पर्वतश्रेणीको पछिल्तिर परेको क्षेत्र; वायुविमुख जमिन। |
| 82130 | वृष्टिमान | ना. | झरीवर्षाको नापो गर्ने यन्त्र; वर्षामापक यन्त्र। |
| 82131 | वृहत् | वि. | ज्यादै ठुलो; बडेमाको; बृहत्; विशाल। |
| 82132 | वृहती | ना. | बृहती। |
| 82133 | वेग | ना. | १. कुनै वस्तुको ज्यादै छिटो चाल; शीघ्र गति। |
| 82134 | वेग | ना. | २. नदी आदिको बग्ने क्रिया; प्रवाह। |
| 82135 | वेग | ना. | ३. जोर; झोक्का। |
| 82136 | वेग | ना. | ४. आवेग। |
| 82137 | वेगवान् | वि. | ठुलो वेग भएको; शीघ्र गति भएको; ज्यादै छिटो उड्ने वा हिँड्ने। |
| 82138 | वेगिनी | ना. | नदी। |
| 82139 | वेगी | वि. | १. वेग भएको; वेगवान्। |
| 82140 | वेगी | वि. | २. काममा लागिरहने। ना. |
| 82141 | वेगी | वि. | ३. हुलाकी; हल्कारो; बाज चरो। |
| 82142 | वेडा | ना. | काठ, बाँस आदि मिलाई तार, डोरी आदिले जोल्ठ्याई नदी पार गर्नका लागि बनाएको साधन; डुङ्गा; नाउ। |
| 82143 | वेणि | ना. | वेणी। |
| 82144 | वेणिबन्ध | ना. | बाटेको कपाल; चुल्ठो। |
| 82145 | वेणी | ना. | १. बाटेको कपाल; चुल्ठो। |
| 82146 | वेणी | ना. | २. नदीहरूको सङ्गम; दोभान (जस्तो- पञ्चवेणी, त्रिवेणी आदि)। |
| 82147 | वेणु | ना. | १. बाँस। |
| 82148 | वेणु | ना. | २. बाँसुरी; मुरली। |
| 82149 | वेणुकार | ना. | बाँसुरी बजाउने व्यक्ति। |
| 82150 | वेणुनाद | ना. | बाँसुरीको ध्वनि। |