|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 22051 | गोडा | ना. | खुट्टा; हे. गोडो। |
| 22052 | गोडाइ | ना. | गोड्ने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 22053 | गोडाइनु | क.क्रि. | गोड्न लाइनु। |
| 22054 | गोडाउनु | प्र.क्रि. | गोड्न लाउनु; गोडमेल गराउनु। |
| 22055 | गोडायत | ना. | गाउँको चौकीदार; गोडैत। |
| 22056 | गोडिनु | क.क्रि. | गोड्ने काम गरिनु। |
| 22057 | गोडी | ना. | गोडा ( बालबोलीमा )। |
| 22058 | गोडैत | ना. | हे. गोडायत। |
| 22059 | गोडो | ना. | खुट्टो; पाउ; पयर। |
| 22060 | गोत | ना. | १. गोत्र; पुर्ख्यौली। |
| 22061 | गोत | ना. | २. कुल; वंश; गोती। |
| 22062 | गोत | ना. | ३. गोता। |
| 22063 | गोता | ना. | पुर्खासँग मिल्दो स्वरूप वा गुण; गोत (बाबुगोता गएको, आमागोता गएको, नाता र गोता इ.)। |
| 22064 | गोता | ना. | १. पानीमा डुब्ने काम; डुबुल्की। |
| 22065 | गोता | ना. | २. हैरानी; शासना। |
| 22066 | गोताखोर | वि. | डुब्ने; डुबुल्की मार्ने। |
| 22067 | गोताले | वि. | सन्तानी। |
| 22068 | गोतिया | वि. | एकै गोत्रको; गोत्र मिल्दो; सगोत्री; गोतियार; गोती। |
| 22069 | गोतियार | ना. | एकै गोत्रको; गोत्र मिल्दो; सगोत्री; गोतिया; गोती। |
| 22070 | गोती | वि. | १. एकै गोत्रको; सगोत्री; गोतिया; गोतियार। |
| 22071 | गोती | वि. | २. उस्तै स्वभावको; अनुहार मिल्दो। ना. |
| 22072 | गोती | वि. | ३. अपर्झट पर्ने डरको कारण। (उदा.- तिम्रा गोतीले बिताइहाल्यो नि।) स्त्री. गोतिनी। |
| 22073 | गोतीर्थ | ना. | गोठ; गोशाला। |
| 22074 | गोतुल | ना. | १. नाच्ने र गाउने घर; नृत्य तथा सङ्गीत-सदन। |
| 22075 | गोतुल | ना. | २. रोदीघर। |
| 22076 | गोत्र | ना. | १. वंशप्रवर्तक ऋषिमुनिहरूका नामबाट चलि-आएको पुर्ख्यौली चिनाउने उपनाम (कौडिण्य, कश्यप, वसिष्ठ, भारद्वाज इ.)। |
| 22077 | गोत्र | ना. | २. वंश; कुल; पुर्ख्यौली। |
| 22078 | गोत्र | ना. | ३. जाति; वर्ग। |
| 22079 | गोत्र | ना. | ४. सन्तान। |
| 22080 | गोत्र | ना. | ५. नाम; संज्ञा। |
| 22081 | गोत्र | ना. | ६. गाईलाई रक्षा गर्ने व्यक्ति; गोरक्षक। |
| 22082 | गोत्र | ना. | ७. पृथ्वी। |
| 22083 | गोत्रपट | ना. | वंशावली। |
| 22084 | गोत्रप्रवर्तक | वि | गोत्र चलाउने; वंशका आदिपुरुष मानिने ( वसिष्ठ,भारद्वाज, काश्यप, अत्रि, विश्वामित्र, गर्ग इ.)। |
| 22085 | गोत्रिक | वि. | गोत्रसँग सम्बन्धित; गोत्र मिल्दो; एकै गोत्रको; सगोत्री। |
| 22086 | गोत्री/गोत्रीय | वि. | एउटै गोत्रको; सगोत्री; गोती। |
| 22087 | गोथेली | ना. | जर्मनेली शाखामा पर्ने एक भाषा। |
| 22088 | गोद्नु | स.क्रि. | १. लात्तीले हान्नु; लट्ठी वा हातले पिट्नु; खाँद्नु; ठोक्नु; भकुर्नु। |
| 22089 | गोद्नु | स.क्रि. | २. घोच्नु; गाड्नु। |
| 22090 | गोदगाद | ना. | गोद्नेवर्ने काम। |
| 22091 | गोदना | ना. | नीर वा कोइला हालेको पानीमा डुबाइएका सियाले शरीरमा खोपेर बनाइने विशिष्ट आकृति वा शृङ्गारिक बुट्टा। |
| 22092 | गोदाइ | ना. | गोद्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 22093 | गोदाइनु | क.क्रि. | गोद्न लाइनु। |
| 22094 | गोदाउनु | प्रे.क्रि. | गोद्न लाउनु; ठोकाउनु। |
| 22095 | गोदागोद | ना. | परस्परको गोदाइ; कुटाकुट; खाँदाखाँद। |
| 22096 | गोदान | ना. | १. कुनै विशेष मङ्गल-कार्यमा वा अवसरमा प्रायश्चित्त आदिका निम्ति शास्त्रीय विधिअनुसार सङ्कल्प गरेर ब्राह्मणलाई गाईदान गर्ने क्रिया वा व्यवस्था; गौदान। |
| 22097 | गोदान | ना. | २. ब्राह्मणका षोडश संस्कारमध्ये एक; क्षौरकर्म; छेवर। |
| 22098 | गोदाम | ना. | बिक्री गर्ने जिन्सी मालसामान आदि प्रशस्त मात्रामा राख्ने घर वा टहरो। |
| 22099 | गोदाम घर | ना. | गोदाम रहेको ठाउँ वा घर। |
| 22100 | गोदावरी | ना. | १. बाग्मती अञ्चलको ललितपुर सहरका आग्नेय कोणमा रहेको हरेक बाह्र वर्षमा मेला लाग्ने एक प्रसिद्ध तीर्थ। |