|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 34351 | टुक्राटाक्री | ना. | ससाना टुक्राहरूको समूह; खेतबारीका ससाना भाग (उदा.- यसपालि गैह्री खेतका टुक्राटाक्री बेच्नुपरेको छ)। |
| 34352 | टुक्रिनु | अ.क्रि. | कुनै ठोस वस्तु फुटेर टुक्राटुक्रा हुनु, ससानो भाग हुने गरी फुट्नु वा छुट्टिनु। |
| 34353 | टुक्रुक्क | क्रि.वि. | बस्दा दुई खुट्टा र चाकले मात्र भुईं छुने गरी; बस्दा उड्केला मारेर बस्ने किसिमले। |
| 34354 | टुक्रो | ना. | १. कुनै ठोस वस्तुबाट छुट्टिएको सानो भाग; अंश; टुकडा। वि. |
| 34355 | टुक्रो | ना. | २. छुट्टिएको; टुक्रिएको; खण्डित। |
| 34356 | टुक्रयाइ | ना. | टुक्रो पार्ने वा टुक्रो हुने क्रिया प्रक्रिया। |
| 34357 | टुक्रयाइनु | क.क्रि | टुक्रामा परिणत गराइनु। |
| 34358 | टुक्रयाउनु | प्रे. क्रि. | टुक्रा टुक्रा पार्नु; खण्डित तुल्याउनु। |
| 34359 | टुखल | ना. | उखु पेलेर रस निकालेपछि बाँकी रहेको छोक्रा; खोइलो। |
| 34360 | टुङ | ना. | वानर, सुगा आदिबाट खेतबारीको बालीनाली नोक्सान हुन नदिन रेखदेखका लागि कुरेर बस्ने अग्लो मचान वा टाँड; यस्तै कामका लागि बनेको अग्लो छाप्रो वा ठाँटी; टहरो। |
| 34361 | टुङ्गिनु | अ.क्रि. | १. कुनै कामकारबाईको टुङ्गो लाग्नु; किनारा लाग्नु, निधो हुनु। |
| 34362 | टुङ्गिनु | अ.क्रि. | २. सिद्धिन; सकिनु; समाप्त हुनु। |
| 34363 | टुङ्गो | ना. | १. कुनै मुद्दा वा घरव्यवहारको समाप्ति; कुनै काम वा कुराको निधो; निर्णय। |
| 34364 | टुङ्गो | ना. | २. निश्चित अवधि; सीमा; हद। |
| 34365 | टुङ्गो | ना. | ३. तोकिएको स्थान वा समय; म्याद। |
| 34366 | टुङ्गो | ना. | ४. ठेगाना; पत्ता। |
| 34367 | टुङ्ग्याइ | ना. | १. टुङ्गो लाग्ने वा टुङ्ग्याउने क्रियाप्रक्रिया। [टुङ्ग्याउ + आइ] २ टुङ्ग्याउने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 34368 | टुङ्ग्याइनु | क.क्रि. | टुङ्गो लगाइनु; समाप्त गरिन्। |
| 34369 | टुङ्ग्याउनी | ना. | समाप्ति; उपसंहार। |
| 34370 | टुङ्ग्याउनु | स.क्रि. | १. टुङ्गो लगाउनु, निधो हुने पार्नु। |
| 34371 | टुङ्ग्याउनु | स.क्रि. | २. समाप्त गर्नु; सिद्ध्याउनु। |
| 34372 | टुङ्ना | ना. | आकारमा सारङ्गीजस्तो, चारवटा रेसमका तार जेलिएको, भ्यागुता वा भेडीका छालाले मोरेको र नक्खी वा जवाले बजाइने, प्रायः लामा, सेर्पा, तामाङ र गुरुङ जातिमा प्रचलित लोकबाजा। |
| 34373 | टुट्नु | अ. क्र | १. कुनै ठोस वस्तु टुक्रिनु; भाँचिनु। |
| 34374 | टुट्नु | अ. क्र | २. फुट हुनु; अलग्गिनु; छुट्नु। 3 रोकिनु; बन्द हुनु। |
| 34375 | टुट्नु | अ. क्र | ४. सम्बन्ध आदिको विच्छेद हुनु। |
| 34376 | टुट | ना. | टुट्ने काम। |
| 34377 | टुटफुट | वि. | टुटेफुटेको; टूटफूट। |
| 34378 | टुटाइ | ना. | टुट्ने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 34379 | टुटाइनु | क.क्रि. | टुट्ने तुल्याइनु। |
| 34380 | टुटाउनु | प्रे. क्रि. / स.क्रि. | १. टुटाउनु; छोड्न लगाउनु। |
| 34381 | टुटाउनु | प्रे. क्रि. / स.क्रि. | २. भाँच्नु; तोड्नु। |
| 34382 | टुटिनु | क. क्रि. | छोडिनु; त्यागिनु। |
| 34383 | टुट | वि. | १. फुटेको; टुटेको; छुटेको; टुट। ना. |
| 34384 | टुट | वि. | २. घाटा; टुट्टा; ड्याक; नोक्सान। |
| 34385 | टुटफुट | वि. | १. टुटेफुटेको; भत्केबिग्रेको; नोक्सान। |
| 34386 | टुटफुट | वि. | २. छुटफुट। |
| 34387 | टुटिलो / टुटिल्को | ना. | ठोकिएर वा आघात परेर निधार वा टाउकामा उठेको फोको; टुटुल्को। |
| 34388 | टुटी | ना. | १. करुवा, कमण्डलु, झारी आदिको पानी खसाल्ने सानो टुटो; धातुको नालाबाट ल्याइएको धाराको टुटो। |
| 34389 | टुटी झारो | ना. | १. चौरमा उम्रने दुबोजस्तो एक थरी झार। वि. |
| 34390 | टुटी झारो | ना. | २. ज्यादै निम्छरो ; नाजुक। |
| 34391 | टुटी धारो | ट्टीवाल धारो; टूटी भएको धारो। | |
| 34392 | टुटे | वि. | १. टुटी भएको; टुटीवाल। |
| 34393 | टुटो | ना. | १. करुवा, झारी, टाँपो आदि भाँडाबाट पानी चुहाउन जडिएको सानो नली; त्यसैको टुप्पो। |
| 34394 | टुटो | ना. | २. कलधाराको मुखैमा पानी खोल्ने र बन्द गर्ने चुकुल भएको पानी चुहुने भाग। |
| 34395 | टुट्टा | ना. | व्यापार, व्यवसायमा बेहोर्नुपर्ने नोक्सानी; घाटा; ड्याक; हानि। |
| 34396 | टुना | ना. | कुनै व्यक्तिलाई आफ्नो वशमा लिन गरिने झारफुक वा तन्त्रमन्त्रको प्रयोग; मोहिनी; अभिचार क्रिया। |
| 34397 | टुनामुना/मुहुनी | ना. | वशमा पार्न गरिने टुनामोहनीको प्रयोग; अभिचारसम्बन्धी काम। |
| 34398 | टुनाल | ना. | है. टुँडाल। |
| 34399 | टुनी | ना. | १. ससाना पात हुने, सेता झुप्पे फूल फुल्ने र हर्रोजस्तो फल फल्ने एक वृक्ष; त्यसै वृक्षको फल। |
| 34400 | टुनी | ना. | २. बाजा बनाउन प्रयोग हुने र सुरिलो स्वर निस्कने त्यसैको काठ। |