|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 35501 | डकोटा | ना. | एक किसिमको वायुयान वा हवाईजहाज। |
| 35502 | डक्क | वि. | १. कमबेसी नगरी भएजति सबै; एकमुस्ट; ग्वाम्म। |
| 35503 | डक्क | वि. | २. प्रशस्त;धेरै। |
| 35504 | डक्कारी | ना. | सारङ्गी झैँ रेटेर बजाइने एक प्रकारको तारबाजा। |
| 35505 | डग्नु | अ.क्रि. | १. कुनै भइरहेको स्थिति, मर्यादा, सिद्धान्त आदिमा नअड्नु; ठाउँ छोड्नु; खुस्कनु; चुक्नु। |
| 35506 | डग्नु | अ.क्रि. | २. डगमगाउनु; हल्लनु। |
| 35507 | डगडग | क्रि.वि. | जाडो, ज्वरो, डर आदिले शरीर डगमगाउने वा हल्लने भएर; थरथराईकन। |
| 35508 | डगडगाइ | ना. | डगडगाउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 35509 | डगडगाइनु | अ.क्रि. | डगडग गरिनु; डगमगाइनु। |
| 35510 | डगडगाउनु | अ.क्रि. | १. डगडग गर्नु; डगमगाउनु; हल्लनु। |
| 35511 | डगडगाउनु | अ.क्रि. | २. भुङ्ग्रो भएर आगो बेसरी बल्नु। |
| 35512 | डगडगिनु | अ.क्रि. | डगडगाइनु। |
| 35513 | डगडग्याइ | ना. | डगडगिने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 35514 | डगडग्याहट | ना. | डगडगिने किसिम वा काम। |
| 35515 | डगमग | क्रि.वि. | पानीको छालले डुङ्गा, भुइँचालोले जमिन र बुढ्याइँ, बिमारी तथा कमजोरीले मानिस आदि हल्लने गरी; ढलपल; डगडग। |
| 35516 | डगमगाइ | ना. | डगमगाउने क्रिया वा प्रक्रिया; ढलपलाइ। |
| 35517 | डगमगाइनु | अ.क्रि. | डगमग गरिनु; ढलपलाइनु। |
| 35518 | डगमगाउनु | अ.क्रि. | १. डगमग गर्नु; हल्लनु वा काँप्नु; डगडगाउनु। |
| 35519 | डगमगाउनु | अ.क्रि. | २. आफ्नो ठाउँ वा स्थितिबाट खुस्कन खोज्नु; ढलमलाउनु। |
| 35520 | डगमगिनु | अ.क्रि. | डगमगाउनु। |
| 35521 | डगमग्याइ | ना. | डगमगिने काम वा किसिम। |
| 35522 | डगमग्याइनु | अ.क्रि. | डगमग पारिनु। |
| 35523 | डगमग्याउनु | प्रे.क्रि. | डगमग पार्नु। |
| 35524 | डगर | ना. | सोतो; गोरेटो; हे. डहर। |
| 35525 | डगाइ | ना. | डग्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 35526 | डगाइनु | क.क्रि. | डग्न वा हल्लन लाइनु। |
| 35527 | डगाउनु | प्रे. क्रि. | १. आफ्नो स्थिति, निश्चय, सिद्धान्त आदिबाट गिराउनु। |
| 35528 | डगाउनु | प्रे. क्रि. | २. हल्लाउनु; कँपाउनु। |
| 35529 | डगिनु | अ.क्रि. | डगमगिनु; हल्लिनु। |
| 35530 | ङङङङ | क्रि.वि. | १. खुट्टा बजारेर हिँड्दाको आवाज आउने गरी। |
| 35531 | ङङङङ | क्रि.वि. | २. नरम वस्तुमा कडा वस्तुले हिर्काउँदा आवाज निस्के झैँ । |
| 35532 | ङङङङ | क्रि.वि. | ३. एकपछि अर्को गर्दै लड्ने वा पछारिने किसिमले। |
| 35533 | डङ्क | ना. | अरिङ्गाल, बारुलो, बिच्छी आदि किराका पुच्छरका टुप्पा वा चाकामा हुने विषालु काँढा; खिल। |
| 35534 | डङ्का | ना. | १. दमाहाजस्तो एक किसिमको ठुलो तालबाजा; नगरा। |
| 35535 | डङ्का | ना. | २. हल्ला (जस्तो- डङ्का पिटाउनु, डङ्का फिँजाउनु)। |
| 35536 | डङ् किनी | ना. | १. आफ्नो बिगार गर्ने वा मन नपरेकी स्वास्नीमानिसलाई गाली गर्दा भनिने शब्द; पिशाचिनी। |
| 35537 | डङ् किनी | ना. | २. टुनामुना गर्ने स्त्री; टुन्याही; डाकिनी। |
| 35538 | डङ्ग | क्रि.वि. | बन्दुक, तोप आदि पड्कँदा आवाज निस्के झैँ । |
| 35539 | डङ्गुर | वि. | प्रशस्त; धेरै; थुप्रै। |
| 35540 | डङ्गोल | ना. | १. जग्गाजमिन, घर आदि नापी गर्ने व्यक्ति। |
| 35541 | डङ्गोल | ना. | २. नेवार जातिको एक वर्ग वा थर। |
| 35542 | डङ्ग्रङ्ङ | क्रि.वि. | लड्दा, पछारिँदा वा थचारिँदा ठुलो आवाज आउने गरी; भुङ्ग;डङ्ङ। |
| 35543 | डट्नु | अ.क्रि. | १. आफ्नो विचार, स्थान, मत आदिमा अडिग भएर रहनु; अड्नु। |
| 35544 | डट्नु | अ.क्रि. | २. फुर्तीसाथ बोल्नु, कड्कनु वा कुनै काम गर्नु। |
| 35545 | डट्नु | अ.क्रि. | ३. कसिकसाउ हुनु; ठाँटिनु। |
| 35546 | डटाइ | ना. | डट्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 35547 | डटाइनु | क.क्रि. | डट्न लाइनु। |
| 35548 | डटाउनु | प्रे.क्रि. | डट्न लाउनु; अड्न लाउनु। |
| 35549 | डटिडटाउ | वि. | १. लुगा, गहना आदिले सुसज्जित; सजिसजाउ; कसिकसाउ। |
| 35550 | डटिडटाउ | वि. | २. रवाफसाथ वा ठाँटसित बसेको; डटेर बसेको। |