|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 36651 | ढ्वाँके | वि. | ढ्वाँक। |
| 36652 | ढ्वाइँढ्वाइँ | क्रि.वि. | एकनासले अपानवायु छुट्दा वा डकार आउँदा शब्द निस्कने गरी। |
| 36653 | ढ्वाँसे | वि. | डँडाक; ढ्वाँक। |
| 36654 | ढ्वाइँय | क्रि.वि. | अपानवायु छुट्ता अलि धेरै बेर आवाज आउने गरेर। |
| 36655 | ढ्वाकढ्वाक | क्रि.वि. | कुनै गऱ्हौँ वस्तु लगालग खस्ता, ढोका आदिमा हिर्काउँदा र दुई थरी वस्तु ठक्कर लागिरहँदा आवाज आउने चालसँग। |
| 36656 | ढ्वाकढ्वाकी | क्रि.वि. | अझै छिटो ढ्वाकढ्वाक हुने गरी। |
| 36657 | ढ्वाक्क | क्रि.वि. | १. गऱ्हौँ वस्तु बिसाउँदा वा खस्ता आवाज आउने किसिमसँग। |
| 36658 | ढ्वाक्क | क्रि.वि. | २. ढोका आदिमा हिर्काउँदा र कुनै दुई वस्तु ठक्कर लाग्दा आवाज आए झैँ। |
| 36659 | ढ्वाङ | ना. | १. तेल, मटीतेल आदि हालिने एक किसिमको टिन। |
| 36660 | ढ्वाङ | ना. | २. पानी हाल्ने ठुलो भाँडो। |
| 36661 | ढ्वाङ | ना. | ३. चिठी, मतपत्र आदि खसालिने भाँडो। |
| 36662 | ढ्वाङ | ना. | ४. धतुराको फूलजस्तो तर ठुलो देखिने ध्वनि विस्तारक यन्त्र। वि. |
| 36663 | ढ्वाङ | ना. | ५. साह्रै ठुलो; ढड्डु। |
| 36664 | ढ्वाङढ्वाङ | क्रि.वि. | कुनै साह्रो वस्तुमा लगातार हिर्काउँदा, भाँडा तथा तालबाजाहरू बजाउँदा र खुट्टा बजारेर हिँड्दा आवाज आउने किसिमसँग। |
| 36665 | ढ्वाङवाङ ढुङढुङ | क्रि.वि. | काठ, जस्ता, टिन आदिमा बराबर ठोक्ताको आवाज आएसरि। |
| 36666 | ढ्वाङवाङती/ढ्वाङवाङी | क्रि.वि. | अझ शीघ्रतापूर्वक ढ्वाङढ्वाङ हुने गरी। |
| 36667 | ढ्वाङपाथी | ढलौटका पाथीका नापोमा मिल्ने गरी टिन आदिमा काटेर बनाइएको, सरकारी छाप वा मुद्रा अङ्कित नहुने, प्रायः गाउँघरमा प्रचलित साधारण किसिमको पाथी। | |
| 36668 | ढ्वाङ फूल | ना. | तरबारका ढाँचाका पात हुने, विभिन्न रङ र धतुराका जस्ता फूल फुल्ने, एक किसिमको सुगन्धराज। |
| 36669 | ढ्वाङ्ग/ढ्वाङ्ङ | क्रि.वि. | तिखो र मसिनु चालले कुनै वस्तु खसेको वा बज्रेको आवाज आउने गरी। |
| 36670 | ढ्वाम्म | क्रि.वि. | तिखो र मसिनु रूपमा ढ्याम्म आवाज हुने गरी। |
| 36671 | ढ्वारढ्वार | क्रि.वि. | अपानवायु छोड्दा लगातार ठुलो शब्द आउने किसिमसँग। |
| 36672 | ढ्वारढ्वारती / ढ्वारढ्वारी | क्रि.वि. | अझ छिटो ढ्वारढ्वार भएर। |
| 36673 | ढ्वार | क्रि.वि. | अलि बेर ठुलो शब्द निस्कने गरी अपानवायु छुटेर; त्यस्तो आवाज निस्कने चालसँग। |
| 36674 | ढ्वास | क्रि.वि. | केही ढेस्सिने वा ढेपिएर बस्ने किसिमले। |
| 36675 | ण | १. देवनागरी वर्णमालाको व्यञ्जनवर्णमध्ये पन्ध्रौँ व्यञ्जनवर्ण; परम्परागत रूपमा मूर्धन्य, स्पर्शी, सघोष, अल्पप्राण तथा अनुनासिक मानिएको तर नेपाली उच्चारणअनुसार 'अडँ ' ठहरिने व्यञ्जनध्वनि; टवर्गको अन्तिम तथा पाँचौँ वर्ण वा ण अक्षर; लेख्य रूपमा सो वर्ण वा अक्षरको प्रतिनिधित्व गर्ने लिपिचिह्न; तीनधर्के राा (नेपाली लेखनमा )। | |
| 36676 | ण | २. नेपालीमा विभेदकता वा व्यतिरेक नभएको नासिक्य व्यञ्जन ( नेपाली उच्चारणमा)। | |
| 36677 | त१ | देवनागरी वर्णमालाका व्यञ्जन वर्णमध्ये सोह्रौं व्यञ्जन; दन्त्य स्पर्शी, अघोष; अल्पप्राण व्यञ्जन ध्वनि; तवर्गको पहिलो वर्ण वा अक्षर; लेख्य रूपमा सो वर्ण वा अक्षरको प्रतिनिधित्व गर्ने लिपिचिह्न; कोदालीपाते त । | |
| 36678 | त२ | निपा. | कुनै शब्द वा वाक्यलाई जोड दिँदा तथा अरूका कुरामा सही थाप्दा प्रयोग हुने शब्द। (उदा. - तपाईंले काटेको लख त ठ्याम्मै मिल्यो। काम गरे त बेसै हुन्थ्यो। मैले पनि त त्यसै भनेको थिएँ।) |
| 36679 | तँ | सर्व. | द्वितीय पुरुष एकवचनमा प्रयोग हुने, तिमीभन्दा सानोलाई बुझाउने वा निम्न आदरार्थी शब्द (उदा. - ए रामु ! तँ कहाँ गएको थिइस् ? तँजस्ता यहाँ कति आए कति ! )। |
| 36680 | तँछाड कि मछाड / तँछाड मछाड | ना. | परस्परमा प्रतिस्पर्धापूर्वक लाग्ने वा उछिनपाछिन गर्ने काम; कुनै काम गर्दा भ्याईनभ्याई वा छोपाछोप हुने अवस्था। (उदा.- सबैले आफ्नै दुनु सोझ्याउन तँछाड मछाड गर्न थाले भने कसरी व्यवहार चल्छ ?) |
| 36681 | तँतँ मम | ना. | व्यक्ति व्यक्तिका बिचमा हुने भनाभन; मानिस मानिसका बिचको झगडा। |
| 36682 | तँतँ र मम | ना. | तँतँमम। |
| 36683 | तः | प्रत्य. | शब्दका पछिल्तिर जोडिएर त्यस क्रममा, त्यसबाट, त्यसअनुसार आदि अर्थ जाहेर गर्ने एक प्रत्यय ( मूलतः, वस्तुतः, अन्ततः इ.)। |
| 36684 | तक्नु | स.क्रि. | तह हालेर दोलाईं; खास्टो; टोपी आदि सिउनु; तग्नु। |
| 36685 | तक | ना. यो. | कुनै कामकुरो वा विषयवस्तुको अवधि, खेप, टुङ्गो आदि जनाउने शब्द; सम्म; पर्यन्त; तलक। (उदा. - आमा आजतक रिसाउनुभएको थाहा छैन। उनले तलबतक पाएका छैनन्।) |
| 36686 | तकदिर | ना. | भाग्य; प्रारब्ध; तगदिर। |
| 36687 | तकरार | ना. | कुनै दुई थरी मानिसका बिचको बाझाबाझ; भनावैरी; झगडा; खराब। |
| 36688 | तकरार जमिन | ना. | झगडा परेको वा झगडा पार्ने जग्गा। |
| 36689 | तकलिफ | ना. | अनावश्यक झन्झट, बढी परिश्रम, अर्काका निम्तिको खटाइ आदिबाट हुने कष्ट वा दुःख; हैरानी; ताप। |
| 36690 | तकाइ | ना. | १. तग हालेर सिउने काम वा किसिम। [√ताक् (+आइ)] |
| 36691 | तकाइ | ना. | २. ताक्ने काम वा किसिम। |
| 36692 | तकाइ | ना. | ३. लक्ष्य; उद्देश्य। |
| 36693 | तकाइनु | क.क्रि. | १. तग्ने काम गराइनु; तगाइनु। |
| 36694 | तकाइनु | क.क्रि. | २. ताक्न लाइनु; ताक्ने पारिनु। |
| 36695 | तकाउनु | प्रे. क्रि. | १. तगाउनु। |
| 36696 | तकाउनु | प्रे. क्रि. | २. ताक्न लाउनु; ताक्ने पार्नु। |
| 36697 | तकाजा / तकादा | ना. | ताकिता; जोड। |
| 36698 | तकार | ना. | त' वर्ण; तवर्गको पहिलो अक्षर । |
| 36699 | तकिनु | क.क्रि. | तक्ने काम गरिनु; तगिनु। |
| 36700 | तकिया | ना. | कपडाको लाम्चो थैलोभित्र रुवा, भुवा आदि भरेर तयार पारिएको सिरान हालिने आड वा साधन; सिरानी। |